Google+ Γαλακτοκομικά Καρυάς - Μαυρόγιαννης Θεοδόσιος

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Αν Χαλάσει το Κλιματιστικό σου Μην Ανησυχήσεις, Απλώς Φάε Τυρί

Munchies


CK
Charlotte Kamin
Jul 21 2017, 8:00am

Σε όλους αρέσει να πνίγουν τον πόνο τους στο ποτό και το φαγητό, γι’ αυτό καταπολεμήστε την καλοκαιρινή ζέστη τρώγοντας τυρί.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Munchies.

Αν ζεις οπουδήποτε στο βόρειο ημισφαίριο, μπορεί να έχεις παρατηρήσει ότι κάνει κωλοζέστη. Οι περισσότεροι αντιμετωπίζουμε συνθήκες που θυμίζουν βάλτο, διασχίζουμε με δυσκολία τους δρόμους, παλεύουμε στα ΜΜΜ, νιώθουμε τον ιδρώτα να κυλάει σε σημεία που δεν ξέραμε καν ότι είχαμε νευρικές απολήξεις.

Οι τυχεροί κλείνονται σε χώρους με κλιματιστικό και προσποιούνται ότι δεν υπάρχει φύση, πέρα από τους κλειστούς τοίχους τους. Αλλά τι γίνεται, όταν αυτό το τεχνολογικό επίτευγμα τα φτύνει; Τι γίνεται, όταν η ψεύτικη δροσιά ανακυκλούμενου αέρα δεν κάνει πια τη σάρκα σου να αναρριγεί και η φρικαλέα ζέστη και η υγρασία επιτίθενται στις αισθήσεις;

Φίλε μου, καλώς ήρθες στον πραγματικό κόσμο, εδώ όπου όλοι μπορούμε να υποφέρουμε μαζί.

Στο χωριό Καρυά ο Θεοδόσης Μαυρόγιαννης συνεχίζει
την ιστορία των τυροκόμων της περιοχής παράγοντας
τοπικό βαρελίσιο τυρί, την περίφημη γραβιέρα ,τη βουτυράτη μυζήθρα του ,
 ανθότυρο και μία παραδοσιακή πρόβεια γιαούρτη που
 έχει ακουστεί και πέρα από την Ελλάδα
Σε όλους αρέσει να πνίγουν τον πόνο τους στο ποτό και το φαγητό. Είναι γεγονός που παρουσιάζεται σε διαφωτιστικά ντοκιμαντέρ, όπως τα Intervention, The Biggest Loser, Man v. Food. Αν χαλιέσαι, όταν νιώθεις άσχημα που πρέπει να αντιμετωπίσεις τη ζωή και τις εποχές, μην ανησυχείς, μπορείς να παρηγορηθείς καταναλώνοντας.

Ακόμη και στη φρικτή ζέστη ενός διαμερίσματος χωρίς κλιματιστικό, υπάρχει τρόπος να υποτάξεις τη δυσφορία σου με λίγο φαγητό - και σε ποιον δεν αρέσει λίγη υποταγή πού και πού.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Πίσω στο χωριό τίποτε πλέον δεν είναι το ίδιο…

Όταν οι νοσταλγοί του χτες αλλάζουν τη μορφή του σήμερα
Η Μαρία Παπάζογλου-Καράμπελα

06 July 2017
ΒΙΒΙΑΝ ΜΟΡΡΙΣ

Τα σπίτια ήταν κλειστά και τα παιδιά δεν έπαιζαν πια στους δρόμους. Αφουγκράστηκε ν' ακούσει κάποια γνώριμη μιλιά και αναζήτησε τη μυρουδιά του βασιλικού και της μαντζουράνας.

Πίσω στη γειτονιά της, την οδό Σαπφούς, στη Μάνια Καλλονής Λέσβου, μετά από δεκαετίες απουσίας, η συμπάροικος Μαρία Καράμπελα βρέθηκε… σ' έναν ξένο τόπο.

Έτρεχε αλαφιασμένη, με κομμένη την ανάσα, να δει τον τόπο που γεννήθηκε, εκεί που μεγάλωσε, εκεί που έπαιζε με τις φίλες της στο δρόμο κι αργότερα στολιζόταν -έφηβη πια- για να πάει βόλτα στον Φάραγγα.

«Τίποτε δεν ήταν πια το ίδιο. Η γειτονιά μου, άγνωστη, έτσι όπως είναι σήμερα, για μένα, την περπάτησα και έκλαψα.

Αναζήτησα το σπίτι μου που δεν υπάρχει πια. Μόνο ένας τόσο δα μικρός τόπος που ήταν χτισμένο και σκέφθηκα τόσα χρόνια πώς οι γονείς μου ανάθρεψαν τόσα παιδιά, με τόση φτώχεια πέντε παιδιά, με τόση όμως φροντίδα, τόση στοργή κι αγάπη που νοιώθαμε ότι δεν μας έλειπε τίποτε!

Αφουγκράστηκα ν' ακούσω γνώριμες φωνές, ν' ακούσω μουσικές, να μυρίσω τους βασιλικούς, τα γιασεμιά που τα κάναμε βραχιολάκια και βγαίναμε βόλτα, τις μαντζουράνες.

Κοντοστάθηκα να δω τις παλιές γειτόνισσες να προβάλουν στις πόρτες. Τη θεία Μαρία την Τσιριλένα, τη θεία Ευρίκλεια, τη θεία Άννα την Πατακούδενα, τη θεία Μαρία τη Χατζουπουλίνα, τη θεία Αφροδίτη… Ποια να πρωτοθυμηθώ!

Όλες στη γειτονιά ήταν 'θείες'. Οι πόρτες πάντα ανοιχτές. Πατούσες την τζάγρα κι έμπαινες μέσα στο σπίτι απρόσκλητη, αλλά πάντα καλοδεχούμενη».

ΑΔΕΙΑΖΕ ΤΟ ΝΗΣΙ

Την ακούω, χωρίς να τη διακόπτω, και καταγράφω τις εικόνες που μου δίνει γενναιόδωρα και τόσο, μα τόσο ζωντανά!

Η Μαρία Παπάζογλου έφυγε από την Καλλονή Λέσβου το 1958. Μια εποχή που το νησί άδειαζε, όπως όλα τ' άλλα. Που τα χωριά ερημώνονταν και ο τόπος έχανε τα νιάτα του. Όλοι πίστευαν, βέβαια, ότι επρόκειτο για μια φυγή προσωρινή. Οι περισσότεροι προσδιόριζαν και το χρόνο απουσίας!

Πέντε με δέκα χρόνια το πολύ. Διαψεύστηκαν, βέβαια, οικτρά.

Σήμερα, τουλάχιστον, οι Έλληνες νεομετανάστες –άλλης… πάστας αυτοί- γνωρίζουν καλά να μετρούν, να εκτιμούν καταστάσεις, να υπολογίζουν συνέπειες και, …κατά συνέπεια, να μην αυταπατώνται.

Κανένας από τους δεκάδες που συναντάμε και μιλάμε μαζί τους, δεν σκέπτεται να γυρίσει πίσω. Κανένας, σήμερα, δεν βλέπει φως στην άκρη του τούνελ. Κανείς, επομένως, δεν θέλει να ζήσει εκ του πλησίον μια Ελλάδα που αιμορραγεί.

Οι περισσότεροι προσπαθούν, κατά συνέπεια, να βολευτούν εδώ, όπως μπορούνε. Οι συνθήκες δεν είναι εύκολες και λίγοι είναι οι τυχεροί. Οι περισσότεροι είναι αναγκασμένοι, ακόμη και όταν έχουν την τύχη να βρουν δουλειά στο αντικείμενο που τους ενδιαφέρει, να κάνουν υποχωρήσεις, μερικές από τις οποίες πονάνε πολύ. Δόξα, όμως, τω Θεώ να λένε!

Αυτά… παρενθετικά γιατί συμβαίνει να είναι σχετικά με τη μετανάστευση.

ΤΟ ΧΘΕΣ

Η Μαρία Παπάζογλου (Καράμπελα μετά το γάμο της) μου μεταφέρει σήμερα εικόνες ατόφιες, αυθεντικές, του τότε.

«Τ' απογέματα, το καλοκαίρι, όλες έξω στη γειτονιά. Η θεία Ελένη με την κόρη της τη Μαρίκα, να κεντούν τα ωραιότερα εργόχειρα. Λίγο πιο κάτω, η Μυρσίνη η Καλιάδενα, η Αριάδνη, μαζί με άλλες γειτόνισσες να φτιάχνουν χειροποίητα μακαρονάκια, άλλες να πλέκουν, άλλες να κεντούν, άλλες να καθαρίζουν φασολάκια για μαγείρεμα και να πίνουν συνάμα τα καφεδάκια τους, να λένε τα αστειάκια τους και να γίνεται χαμός».

Σταματά να πάρει ανάσα και μια ρουφηξιά καφέ λάτε – καμία σχέση με αυτό που φέρνουν πίσω οι μνήμες της.

«Αυτή ήταν η γειτονιά μου, η Μάνια. Φτωχή, αλλά χαρούμενη, αγαπημένη.

Τη βρήκα, όμως, ρημαδιό και τους καλούς μου γείτονες να λείπουν. Έψαξα τ' αχνάρια τους αλλά δεν τα βρήκα πουθενά. Στα σπίτια τους τώρα κατοικούν άγνωστοι, ξενόγλωσσοι. Όλα ήταν άγνωστα για μένα».

Σωπαίνει για λίγο και μετά, σα να βρίσκει διέξοδο στη γενικότερη εικόνα, λέει: «Μη σκεφτείς, όμως, ότι κλείνω τα μάτια μου στη γενικότερη εικόνα που είναι το ίδιο ξένη και διαφορετική σε μας που ξενιτευτήκαμε. Το κακό, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, έχει απλωθεί παντού».

ΓΕΝΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ

Ρώτησε και έμαθε. Αυτοί που δεν ξενιτεύτηκαν, όπως η ίδια, είχαν παιδιά που έπρεπε να πάνε και να σπουδάσουν στην Αθήνα ή να βρουν δουλειά αλλού, πούλησαν τα σπίτια τους και έφυγαν. Οι νέοι ιδιοκτήτες, συνήθως ξένοι. Αυτοί που έρχονται, γοητεύονται από την ομορφιά του τόπου και ζητούν μερίδιο σ' αυτόν. Με τα λεφτά τους βέβαια.

Όσοι έχουν τη δυνατότητα, μάλιστα, τα ανακαινίζουν, χωρίς να κρατούν εντούτοις πάντα το χαρακτήρα τους. Είναι και αυτός άλλος ένας ουσιαστικός παράγοντας της αλλοίωσης του χθες από το σήμερα.

Άλλοι που έφυγαν και δεν είχαν τη δύναμη να πουλήσουν το πατρικό -γιατί πονούσε πολύ- το ανακαίνισαν κι έρχονται κάθε καλοκαίρι να χαρούν τη μοναδική ομορφιά του τόπου.

Παλιά γειτονιά της Μάνιας που κι αυτή άλλαξε μορφή


Η τάση όμως που επικρατεί, εδώ και χρόνια και κινδυνεύει να αλλοιώσει ανεπανόρθωτα τη φυσική ομορφιά της Καλλονής και των επτά οικισμών της (Παράκοιλα, Σκάλα Καλλονής, Αργιανά, Κεράμι, Δάφια και Αρίσβη), είναι να χτίζονται –κυρίως από τους ξενιτεμένους– σπίτια εκεί που άλλοτε ήταν ελαιώνες, περβόλια και μποστάνια.

«Έκανε την αρχή κάποιος, ρίχνοντας κάτω λιόδεντρα και χτίζοντας ένα διώροφο, για να τον ακολουθήσουν μετά κι άλλοι πολλοί. Αυτοί ευθύνονται, κατά ένα μεγάλο μέρος, που ο τόπος χάνει σιγά–σιγά τις φυσικές του ομορφιές ή, στην καλύτερη περίπτωση, αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του. Ας μη γελιόμαστε. Εμείς οι ξενιτεμένοι που πονάμε πολύ περισσότερο από τους άλλους που έμειναν εκεί, τον τόπο μας, εμείς συντείνουμε συχνά στην αλλοίωσή του».

ΣΧΗΜΑ ΟΞΥΜΟΡΟ

Ναι, πρόκειται σίγουρα για σχήμα οξύμωρο. Οι νοσταλγοί του χτες,

προκαλούν την αλλαγή της εικόνας του σήμερα.

Ιδιοκτήτες των μεγάλων σπιτιών, με τα εντυπωσιακά driveways και τα πελώρια γκαράζ, είναι συνήθως ξενιτεμένοι. Εκείνοι που σε πολλές περιπτώσεις, όταν ήταν παιδιά, βοηθούσαν τον πατέρα τους να κλαδέψει τα λιόδεντρα, σήμερα τα βγάζουν από τη μέση για να χτίσουν το σπίτι που ονειρεύονταν. Νοσταλγούν, βέβαια, το χθες, υπερισχύει, όμως, η ανάγκη να αποδείξουν στον ίδιο τον εαυτό τους -και πιθανόν στους άλλους- ότι δεν στερήθηκαν τον τόπο τους, έτσι, χωρίς όφελος. Χωρίς να έχουν σήμερα αυτά που ονειρεύονταν χτες.

«Δεν μπορείς να εμποδίσεις τον άλλον να χτίσει μέσα στον ελαιώνα του. Το κακό είναι ότι αυτή η τάση απλώνεται και παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Συχνά η ανοικοδόμηση νέων κατοικιών σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, αλλάζει την όψη του τοπίου. Το πράσινο αντικαθίσταται από το τούβλο και τον σουβά.

Και το ειδυλλιακό τοπίο εξαφανίζεται».

Σπίτια με θέα τον κόλπο της Καλλονής είναι, βέβαια, από τα πιο προνομιούχα και οι ιδιοκτήτες τους θεωρούνται -από τους ντόπιους και όχι μόνο- από τους πλέον τυχερούς.

Η ΚΑΛΛΟΝΗ

Η Καλλονή βρίσκεται στο κέντρο της Λέσβου, σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από τη Μυτιλήνη και απλώνεται μέσα σε μια μεγάλη και εύφορη πεδιάδα. Έχει την όψη μικρής πόλης με αρκετά μεγάλη και έντονη εμπορική κίνηση, δεδομένου ότι αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του νησιού.

Ευνοημένη από τη φύση με τα νερά του Κόλπου (της Καλλονής) να αγκαλιάζουν την πλούσια πεδιάδα των 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων που καταβρέχουν ποτάμια και γονιμοποιούν τα υπόγεια νερά, ήταν ανέκαθεν το σταυροδρόμι απ' όπου περνούσαν οι βασικοί άξονες του νησιού.

Οι αλλαγές στο κορμί της, δεν περιορίζονται μόνο εκεί. Είναι ένα φαινόμενο που εξαπλώνεται σ' όλη τη χώρα και τα 30 εκ. τουρίστες που θα δεχτεί η γενέτειρα φέτος -και αποτελούν σοβαρή μετάγγιση αίματος στην οικονομία της- σίγουρα θα παίξουν ρόλο και στην αλλοίωση του χαρακτήρα της, όπως τον ξέραμε. Ανάμεσά τους ομογενείς, μερικοί με σχέδιο να χτίσουν στα πατρικά περβόλια…

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Το αυθεντικό ΕΛΛΗΝΙΚΌ παραδοσιακό γιαούρτι.

      Πρόκειται για ένα από το σημαντικότερα σε θρεπτική αξία τρόφιμα της ελληνικής διατροφής και της Μεσογειακής κουζίνας, που δυστυχώς δεν τυγχάνει της ανάλογης προτίμησης από το καταναλωτικό κοινό.
Ποιοι λόγοι το καθιστούν τόσο θρεπτικό;
Γιατί επιβάλλεται να το εντάξουμε στην καθημερινή μας διατροφή;
Έχει άραγε θερμίδες και παραπάνω λιπαρά;






Το παραδοσιακό γιαούρτι : πηγή ωφέλιμων βακτηρίων
Το παραδοσιακό γιαούρτι παρασκευάζεται από γάλα αγελαδινό, βουβαλίσιο ή πρόβειο που πήζει με την βοήθεια της μαγιάς, της καλλιέργειας γιαούρτης δηλαδή.
Κατά την τεχνολογίας παρασκευής του γιαουρτιού, τα βακτήρια αυτά παραμένουν ζωντανά στο γιαούρτι και επικάθονται σε στρώση στην συσκευασία του, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό της χαρακτηριστικής πέτσας που εμφανίζει το παραδοσιακό γιαούρτι και δεν είναι τίποτε άλλο από τα ωφέλημα αυτά βακτήρια.

Τα ωφέλημα για την υγεία βακτήρια που περιέχει, ανήκουν στα είδη Lactobacillus bulgaricus και Streptococus themophilus σε ίση αναλογία..
Τα βακτήρια αυτά :
• Βελτιώνουν την σύνθεση της φυσιολογικής χλωρίδας του εντέρου του ανθρώπου, αλλά και του κόλπου της γυναίκας, γεγονός που οδηγεί στην γενικότερη καλή λειτουργία του οργανισμού,
• Αντικαθιστούν τα χρήσιμα για την πέψη και απορρόφηση των θρεπτικών συντακτικών βακτήρια που λόγω λήψης φαρμάκων-αντιβιοτικών καταστρέφονται,
• Αποτρέπουν την εισαγωγή παθογόνων μικροοργανισμών στο έντερο ή στον κόλπο της γυναίκας, με αποτέλεσμα την προστασία από ασθένειες και λοιμώξεις,
• Βοηθούν στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας που πολλές φορές προκαλείται από έλλειψη τέτοιων βακτηρίων,
• Τα προβιοτικά βοηθούν επίσης στην σύνθεση των βιταμινών του συμπλέγματος Β και Κ αλλά και στην απορρόφηση τους από τον οργανισμό,
• Αποβάλλουν την τοξική για τον οργανισμό αμμωνία που σχηματίζεται από την πέψη των πρωτεϊνούχων τροφίμων και που σε συσσώρευση της στο έντερο προκαλεί ερεθισμό του βλεννογόνου με δυσμενή αποτελέσματα.
• Βοηθούν στην καταπολέμηση της χοληστερίνης λόγω της αποτροπής της επαναπρόσληψη της από τον γαστρεντερικό σωλήνα,
• Βοηθούν στην καταπολέμηση των συμπτωμάτων του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου, όπως τα φουσκώματα, ο πόνος, ο μετεωρισμός.
• Τα γιαούρτια αυτά είναι ελεύθερα λακτόζης, όπως άλλωστε και όλα τα γιαούρτια γιατί κατά την τεχνολογία παρασκευής του γιαουρτιού η λακτόζη του γάλακτος ζυμώνεται προς γαλακτικό οξύ.
Παραδοσιακό γιαούρτι και θερμίδες
Τα παραδοσιακά γιαούρτια δεν έχουν περισσότερες θερμίδες από τα υπόλοιπα γιαούρτια του εμπορίου στα οποία προστίθενται η ζάχαρη, η γλυκόζη, η ζελατίνη και άλλα συστατικά. Δεν έχουν επίσης πολλά περισσότερα λιπαρά από τα γιαούρτια μειωμένων λιπαρών που συνήθως αγοράζουμε (2%), γιατί η λιποπεριεκτικότητα τους κυμαίνεται από 3,5% έως 8%, ανάλογα με το είδος του γάλακτος από το οποίο παρασκευάζονται. Έτσι ένα παραδοσιακό γιαούρτι μπορεί να έχει από 180-250 θερμίδες, ποσό περίπου ανάλογο με τα μη παραδοσιακά γιαούρτια του εμπορίου.

Να βγάλω την πέτσα του παραδοσιακού γιαουρτιού;
Φυσικά, η πέτσα του παραδοσιακού γιαουρτιού δεν σχετίζεται με το λίπος του, αλλά με την παρουσία ωφέλιμων βακτηρίων και κακώς την βγάζουμε νομίζοντας ότι αποφεύγουμε τα λιπαρά.


Τώρα το καλοκαίρι, που οι θερμοκρασίες είναι υψηλές τα φρέσκα προϊόντα και ιδιαίτερα τα γαλακτοκομικά, πρέπει να αγοράζονται τελευταία από το ράφι των σούπερ μάρκετ και να μην μένουν πολύ ώρα εκτός ψυγείου. Όσο περισσότερη ώρα μένουν σε υψηλότερη θερμοκρασία από αυτή που ενδείκνυται για την διατήρηση τους, αυτομάτως και οι μέρες ανάλωσης μειώνονται δραστικά, με αποτέλεσμα να εγκυμονούν κίνδυνοι για την διάρκεια ζωής τους.

Το αυθεντικό πρόβειο γιαούρτι, του τυροκομείου "ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ ΚΑΡΥΑΣ", είναι ένα προϊόν που είναι αποκλειστικά φτιαγμένο από φρέσκο γάλα της περιοχής,χωρίς να εμπεριέχονται καθόλου συντηρητικά ,καθώς η διασφάλιση της ποιότητας και της ασφαλούς κατανάλωσης του αποτελούν προτεραιότητα για εμάς.

Βιβλιογραφία
1. Huth PJ, DiRienzo DB, Miller GD. Major Scientific Advances with Dairy Foods in Nutrition and Health. Journal of Dairy Science (2006);89:4: 1207–1221.
2. USDA National Nutrient Database for Standard Reference


Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 1 Ιουνίου 2017

Τα τυριά της άνοιξης




Η παραγωγή τυριού είναι εποχική υπόθεση. Και η άνοιξη μας χαρίζει μερικά από τα ωραιότερα, φρέσκα τυριά…

Τα γαλακτοπαραγωγικά ζώα, όπως εξ άλλου κι εμείς οι άνθρωποι, έχουν διαφορετικά «κέφια» κάθε εποχή, που ορίζονται από το κλίμα, τις ορμόνες, την αναπαραγωγική φάση, την τροφή… Το γάλα τους επηρεάζεται από όλους αυτούς τους παράγοντες, με αποτέλεσμα και στο τυρί που παράγεται να μεταφέρονται τα χαρακτηριστικά του μικροκλίματος του τόπου βοσκής των ζώων, του λεγόμενου terroir.

Την άνοιξη, που τα ζώα βγαίνουν από σταύλους και μαντριά για να βοσκήσουν ελεύθερα στη φύση, η χλωρίδα είναι στα καλύτερά της. Πλούσιο, φρέσκο χορτάρι, θάμνοι και μυρωδικά, αφθονούν. Αγελάδες και αιγοπρόβατα έχουν μόλις αποκτήσει τα μικρά τους, βρίσκονται την πιο παραγωγική τους φάση και το γάλα είναι άφθονο. Είναι η εποχή που μας δίνει τα φρέσκα, ανοιξιάτικα τυριά που διαφέρουν σε μορφή και γεύση από τα τυριά του υπόλοιπου χρόνου.

Ο όρος «φρέσκο» περιγράφει, κυριολεκτικά, τον τρόπο τυροκόμησης:  τα τυριά αυτά, όλα λευκά και μαλακά με ήπια γεύση, τυροκομούνται με τον πιο απλό τρόπο. Δεν υπάρχει στάδιο ωρίμανσης και τα φρέσκα τυριά περιέχουν μεγάλο ποσοστό υγρασίας (58-75%), που τα διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα τυριά. Είναι μάλιστα τόσο μαλακά που τα περισσότερα αλείφονται.

Κάποια τυριά καταναλώνονται μόνο ως φρέσκα (όπως π.χ. το Κατίκι ή το Ανθότυρο. Κάποια άλλα, όπως το Ανεβατό, ωριμάζουν και, με τη ωρίμανση, αποκτούν πιο έντονη γεύση, ενώ κάποια, όπως η μυζήθρα, μπορούν επίσης να αποξηρανθούν, οπότε γίνονται πιο σκληρά και διατηρούνται για περισσότερο χρόνο.

Υπάρχουν αρκετά «διάσημα» ανοιξιάτικα τυριά: Το Ανεβατό, το Γαλοτύρι, το Κατίκι, το Μανούρι, το Ξίγαλο, η μυζήθρα, αλλά και όλες οι ξινομυζήθρες των Κυκλάδων, είναι τα τυριά που πρωτοεμφανίζονται συνήθως στο Πασχαλινό τραπέζι και, από εκεί και πέρα, βρίσκονται στο τραπέζι μας όλη την άνοιξη και το καλοκαίρι. Είναι ιδανικά τους ζεστούς μήνες γιατί είναι υγρά και με χαμηλότερα λιπαρά και ταιριάζουν πολύ ωραία σε σαλάτες, αλλά και σε συνδυασμό με τα ανοιξιάτικα λαχανικά, όπως οι αγκινάρες, ο αρακάς και τα κουκιά, ή σε συνταγές ζυμαρικών.








Αντίστοιχα βέβαια υπάρχουν και φρέσκα τυριά άλλων χωρών, όπως η Ιταλική Ricotta, τα Γαλλικά Faiselle και Chèvre και το Ισπανικό Queso Blanco. Με τη σειρά τους κι αυτά μεταφέρουν στη γεύση τους τα αρώματα του terroir όπου βόσκουν τα ζώα, και ενώ μοιάζουν με τα δικά μας φρέσκα τυριά ως προς το χρώμα και την υφή, η γεύση τους έχει σίγουρα διαφορετικές νότες.




Φρέσκα τυριά βρίσκουμε πλέον στον εμπόριο όλον τον χρόνο, αλλά τίποτα δεν είναι τόσο απολαυστικό όσο το φρέσκο τυρί που καταναλώνεται την άνοιξη ή το καλοκαίρι στον τόπο παραγωγής του!



Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Aυτό τo ελληνικό χωριό που δεν έχει αγγίξει ο χρόνος, έχει την πιο ωραία θέα στην Ελλάδα

To ελληνικό χωριό που δεν έχει αγγίξει ο χρόνος, έχει την πιο ωραία θέα στην Ελλάδα



Ενα από τα πιο αριστουργηματικά ελληνικά χωριά, με ομοιόμορφη αρχιτεκτονική στα κτίσματά του στέκεται περήφανο στη Μακεδονία σε υψόμετρο 700μ.





Ο πανέμορφος, αναπαλαιωμένος, παραδοσιακός οικισμός του Παλαιού Παντελεήμονα στις πλαγιές του Κάτω Ολύμπου, έχει το προνόμιο να διαθέτει μοναδική θέα προς τον Θερμαϊκό κόλπο και τις ακτές της Νότιας Πιερίας.

Γι' αυτό και κάθε εποχή, συρρέουν τουρίστες από όλη την Ελλάδα. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες με ηλιοφάνεια, η θέα κόβει την ανάσα.




Στην κεντρική πλακόστρωτη πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια της υπάρχει η παλιά εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, το παλιό σχολείο που έχει αναπαλαιωθεί και παραδοσιακές ταβέρνες.

Λίγο έξω από τον οικισμό βρίσκεται το μοναδικό περιβαλλοντικό σχολείο της περιοχής.



Στα στενά πλακόστρωτα δρομάκια του μπορείτε να θαυμάσετε αναπαλαιωμένα πέτρινα σπίτια και γραφικά καταστήματα που διαθέτουν παραδοσιακά προϊόντα και είδη λαϊκής τέχνης.

Η διαδρομή προς τον οικισμό και στη γύρω περιοχή σας καλεί να χαρείτε από κοντά το πλούσιο δάσος από καστανιές, οξιές και κουμαριές, καθώς και την πλούσια χλωρίδα και πανίδα του Κάτω Ολύμπου. Ιδανική περιοχή που προσφέρεται για πεζοπορίες στη φύση, αλεξίπτωτο πλαγιάς, αιωροπτερισμό, ποδήλατο βουνού και διαδρομές 4Χ4. Στους θερινούς μήνες αξίζει να παρακολουθήσετε τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Διεθνούς Φεστιβάλ Ολύμπου στο Κάστρο του Πλαταμώνα.


Πρότυποι ξενώνες και παραδοσιακά ενοικιαζόμενα δωμάτια με καταπληκτική θέα περιμένουν να σας φιλοξενήσουν. Παραδοσιακές ταβέρνες σερβίρουν τοπικά φαγητά και χαρακτηριστικές γεύσεις της ευρύτερης περιοχής, πικάντικους μεζέδες, ντόπιο κρασί και το παραδοσιακό τσίπουρο από κούμαρα του Ολύμπου.
Απέχει μόλις 6 χιλιόμετρα από το χωριό και την παραλία του Νέου Παντελεήμονα όπου υπάρχουν επίσης πολλές δυνατότητες διαμονής, φαγητού, ψυχαγωγίας και παροχής τουριστικών πληροφοριών. Βρίσκεται 43 χιλιόμετρα από την Κατερίνη.

πηγή: www.bovary.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Ανεπτυγμένα χωριά, ανθρώπινες πόλεις

Είναι αλήθεια ότι οι πολιτισµοί των πόλεων και οι πολιτισµοί των χωριών ποτέ δεν είχαν ιδιαίτερα καλή γνώµη ο ένας για τον άλλον. Αποτελεί κοινή παραδοχή ότι οι άνθρωποι των πόλεων βλέπουν τους «χωρικούς» ως απλοϊκούς και καθυστερηµένους ανθρώπους, που δεν συµβαδίζουν µε τις κοινωνικές και πολιτιστικές εξελίξεις, δεν έχουν τόσο καλή µόρφωση, έχουν
αναχρονιστική προσκόλληση στη γη, τη φύση

και την εργασία σε αυτή (τη στιγµή που οι νέες τεχνολογίες κάνουν τη χειρωνακτική εργασία ολοένα και πιο άγνωστη στο αστικό τοπίο). 
Τα έθιµά τους µοιάζουν περίεργα και χωρίς νόηµα, τα ιδιώµατά τους αστεία, οι παραδόσεις τους ξένες στον εξελιγµένο κόσµο του 21ου αιώνα.

Σε µία εποχή που όλος ο κόσµος είναι συνδεδεµένος µεταξύ του και µακρινοί τόποι και γνώσεις µοιάζουν πιο προσιτές από ποτέ, ο  ορίζοντας του χωριού δείχνει απελπιστικά στενός.
Η ισχυρή κοινότητα και οι προσωπικές σχέσεις
µε όλον τον περίγυρο µοιάζουν αφόρητα και
ασφυκτικά για την ατοµική ανεξαρτησία.
Αντίθετα, οι κάτοικοι της υπαίθρου κατηγορούντους αστούς ως τρυφηλούς και καλοµαθηµένους, αλαζόνες και ρηχούς, χωρίς αληθινές και βαθιές σχέσεις µε τον τόπο τους, τους γύρω τους ή και την ίδια την οικογένειά τους. Εκεί όπου οι πολίτες βλέπουν ελευθερία, οι χωρικοί διακρίνουν µία έρηµο αποξένωσης και  υποκρισίας, εκεί όπου υµνείται ο κοσµοπολιτισµός, αντιτείνεται το «ο πολίτης του κόσµου είναι πολίτης του πουθενά».
Η απουσία επαφής µε το περιβάλλον
και η υπερβολική εξάρτηση από την τεχνολογία και τις µηχανές µοιάζουν καταστάσεις αφύσικες και στρεβλές για την ανθρώπινη ψυχή. Ποιος έχει δίκιο; Αµφότεροι και κανείς. Η εξιδανίκευση της υπαίθρου και η δαιµονοποίηση της πόλης (όπως και τα αντίστροφα) δείχνουν παχυλή γενίκευση και άγνοια, που σκιάζουν την αληθινή ανάγκη για µεταρρυθµίσεις αµφοτέρων: Χωριά πιο δυναµικά, παραγωγικά και ανεπτυγµένα, πόλεις πιο ανθρώπινες, ζεστές και οικολογικές.

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΟΥ
ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΤΕΥΧΟΣ Νο 96 • ∆εκέµβριος 2016
 Περιοδική έκδοση της Agrenda www.agronews.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Γνώρισε το γραφικό χωριουδάκι της Αργολίδας

 Αν  αναζητά  κάποιος ένα χωριό, που από μονο του να αποτελεί κινηματογραφικό σκηνικό, δεν θα χρειαστεί να ψάξει πολύ μακριά. Μόλις μια ώρα και κάτι από την Αθήνα, στις πλαγιές του όρου Αρτεμίσιο, βρίσκεται το ¨Κολοκοτρωνίτσι", που οι ντόπιοι επιμένουν να ονομάζουν Καρυά. Σε υψόμετρο 700 μέτρων, με σπίτια των οποίων οι ιδιοκτήτες προσπαθούν να ακολουθήσουν  τον παραδοσιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό στην εξωτερική τους εμφάνιση, απότελεί μια ευχάριστη έκπληξη ανάμεσα στα υπόλοιπα χωριά του νομού.

Τις τελευταίες μέρες η Καρυά, μεταβλήθηκε, με την αδιαμεσολάβητη σύμπραξη του χιονιά, σε κινηματογραφικό πλάνο ταινίας " Ο Θίασος" του πρόωρα χαμένου σκηνοθέτη Θοδωρου Αγγελόπουλου. Η δωρικότητα  του τοπίου, η επιλεκτική  ανθρώπινη παρέμβαση και οι ιστορίες που ¨έγραψε" το χιόνι, έδωσαν μια νέα διάσταση στην ιστορικότητα του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος και ανέδειξαν, για ακόμα μια φορά, την μοναδικότητα του ελληνικού χωριού, και δη, του μωραίτικου.

Τα μοναδικά τοπία της Καρυάς, περιμένουν τον ρέκτη των σπάνιων τοπίων, να επισκεφτεί τον χώρο και τους ανθρώπους, τις γεύσεις και τα χρωματα της φύσης, με δυο λόγια αυτό που ονομάζουμε ελληνική ταυτότητα και παράδοση.
Μόλις μία ώρα και ένα τέταρτο μακριά από την Αθήνα, ένα όμορφο και γραφικό χωριό ξεπροβάλλει στην πλανεύτρα Αργολίδα.

Με παραδοσιακό χαρακτήρα και φυσικά κάλλη, χαρίζει απαράμιλλη θέα και ήρεμες γωνιές για χαλάρωση και ξεκούραση. Τα πέτρινα σπιτάκια, που στοιχίζονται το ένα δίπλα στο άλλο, αλλά και η διαδρομή προς το βουνό σαγηνεύουν ενώ τα καταλύματα, που επίσης διατηρούν το ύφος του χωριού, ικανοποιούν και τους πιο απαιτητικούς.

     
Στο κέντρο, βρίσκεται η πλατεία, με πολλά καταστήματα ενώ  πολύ κοντά είναι και η μητρόπολη, ο Ιερός Ναός του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου. Στην άκρη του χωριού, υπάρχουν τα ερείπια των παλιών νερόμυλων, που εργάζονταν παλιά οι κάτοικοι της περιοχής, ενώ μην παραλείψεις να επισκεφθείς το  «Μπρακατσάκι», την πηγή με το τρεχούμενο κρυστάλλινο νερό.

Κι επειδή απόδραση χωρίς καλό φαγητό, δεν γίνεται, η Καρυά διαθέτει αρκετές ταβέρνες με φαγητό που θα σου μείνει αξέχαστο. Ντόπια κρέατα και οικολογικά προϊόντα, όπου η έκφραση «σπιτική ελληνική κουζίνα» αποκτά την πραγματική της διάσταση και αξία,  ζεστό ψωμί στον παραδοσιακό φούρνο αλλά και φαγητά, όπως τυροπιτάρια και τραχανόπιτες, σε τρελαίνουν.

Ο Γιάννης Μητροβγένης με λήψη drone 
κατέγραψε τη χιονισμένη Καρυά


Γνώρισε το τηλεοπτικό Κολοκοτρωνίτσι,Εικόνες από Καρυά,Καρυά,Καρυά προορισμός,Καρυά ταξίδι,Κολοκοτρωνίτσι,Χωριό Αργολίδας


Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΥΑΣ "ΤΟ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ" : Εκδήλωση 21 Ιανουαρίου για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας .

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΥΑΣ "ΤΟ ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ"
ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΧΟΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ,
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ,ΣΤΟΝ ΠΑΝΤΑΖΗ ROYAL.

ΘΑ ΦΑΜΕ,ΘΑ ΠΙΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΟΥΜΕ
ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ,ΤΣΑΜΠΑ-ΤΣΑΛΑΓΚΑ-ΓΚΟΡΙΤΣΑ!

ΤΙΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ 20€







Είναι μια γιορτή του Συλλόγου, που σκοπό έχει να ανταλλάξει ευχές για το νέο έτος καθώς και  πληροφορηθούμε όλοι εμείς για τα δρώμενα του δραστήριου Πολιτιστικού Συλλόγου Καρυάς.

Επιβάλλεται να είμαστε όλοι παρόντες, ώστε να στηρίξουμε, κατ΄ αυτό τον τρόπο το Σύλλογό μας και να δυναμώσουμε το ηθικό των ανθρώπων που νοιάζεται για το καλό του τόπου μας.
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Σε ένα μοναδικό οικοσύστημα της ορεινής Πελοποννήσου..Δρυοδάσος Φολόης..

   Η φυσική ομορφιά σ'αυτή τη χώρα δεν έχει συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια. Εκτείνεται σε όλη την Ελλάδα, σε κάθε γωνιά, από τα βουνά μέχρι τη θάλασσα και τα μοναδικά νησιά της.
Είναι όλη η Ελλάδα ένας απέραντος ζωγραφικός πίνακας. Εκεί που γνωρίζουμε πολλά υπέροχα μέρη και λέμε ότι έχουμε δει πολλά, εμφανίζονται και άλλες εικόνες που μας εκπλήσσουν. Οι καταρράκτες αποτελούν ένα άλλο εντυπωσιακό κομμάτι της ελληνικής φύσης που πολλοί δεν το γνωρίζουν, αλλά ούτε το φαντάζονται.

Μοναδικό για τα Βαλκάνια
το δάσος της Φολόης στους πρόποδες του Ερύμανθου

Το δάσος της Φολόης, στην καρδιά της Πελοποννήσου, μόλις 25 χλμ
από την Αρχαία Ολυμπία, είναι ένα από τα σημαντικότερα δάση βελανιδιών.
Καλύπτει μια έκταση 42 χιλιάδων στρεμμάτων και είναι από τα λίγα αμιγώς σπερμοφυή
στην Ευρώπη. Βρίσκεται μέσα στις λεκάνες απορροής των ποταμών Ερυμάνθου και Πηνειού.



Οι εικόνες είναι τόσο μοναδικές
που νομίζεις ότι είσαι σε μια χώρα τροπική.
Περπατάς ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση,
σε νερά που τρέχουν από παντού
και ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά σε ένα θέαμα
 και μένεις με το στόμα ανοιχτό !



   Οι δυσμενείς κλιματοεδαφικές συνθήκες προσδίδουν στο δάσος προστατευτικό χαρακτήρα
τόσο στο έδαφος όσο στις καλλιέργειες και στα έργα πολιτισμού, από τα οποία διέρχονται
οι ποταμοί Αλφειός και Πηνειός. Το δασικό σύμπλεγμα Κάπελης-Φολόης
με μέσο ύψος 600 μέτρα είναι ένα πλούσιο οικοσύστημα με πλούσια χλωρίδα και πανίδα.

Υπερθέαμα μέσα από ένα φυσικό κάδρο. 
  Το περίφημο δρυοδάσος πήρε το όνομά του από την μυθολογία και τον βασιλιά
των Κενταύρων Φόλο. Στην αρχαιότητα, το μεγαλοπρεπέστερο δένδρο ήταν η βελανιδιά,
έτσι ήταν αφιερωμένη στον Δία και είχε τις προστάτιδές της, τις νύμφες Δρυάδες.

Ένας από από τους εντυπωσιακότερους
ελληνικούς καταρράκτες










Μια ενδιαφέρουσα πεζοπορική διαδρομή
(μήκους περίπου 3 χμ) ακολουθεί
ένα κρυμμένο μονοπάτι
από την εκκλησία της Αγίας Ζώνης
στην περιοχή της Χώρας Γορτυνίας
έως την Ελαία,
στα σύνορα Ηλείας και Αρκαδίας.

Η διαδρομή εξελίσσεται σε ένα μεγάλο τμήμα της κατά μήκος του ποταμού Ερύμανθου,
που αποτελεί το φυσικό σύνορο ανάμεσα στους δύο νομούς.

Επί του οροπεδίου της Φολόης βρίσκονται τρια χωριά: Το Κούμανι, η Φολόη και
η Νέα Πέρσαινα. Στους πρόποδες του οροπεδίου βρίσκονται τα χωριά Μηλιές και Αχλαδινή,
ενώ στην απέναντι πλευρά του φαραγγιού βρίσκεται το χωριό Αντρώνι.
Ενώ το οροπέδιο οριοθετείται από τον Πηνειακό Λάδωνα, τον ποταμό Ερύμανθο
και τον Μηλιωτέϊκο κάμπο, έχει επικρατήσει η ονομασία Φολόη να περιλαμβάνει την ευρύτερη περιοχή.


Το ομορφότερο, ίσως, από τα χωριά
που περιβάλλουν το δάσος
είναι και το πιο απομακρυσμένο.
Η Λάμπεια, ή Δίβρη, απέχει περί τα
12 χιλιόμετρα από την Φολόη,
και είναι όλα όσα φέρνει στο νου
ο χαρακτηρισμός
«ορεινό χωριό στην Πελοπόννησο».

Πέτρινα σπιτάκια με κόκκινα κεραμίδια, αμφιθεατρικά κτισμένα
σε δυο καταπράσινες πλαγιές, με καμινάδες που αχνίζουν, παραδοσιακούς ξενώνες,
γραφικά καφενεία και ταβερνάκια που συναγωνίζονται μεταξύ τους
ποιος θα μαγειρέψει καλύτερα.






Διαμονή:
Στην πανέμορφη Λαμπεία ανάμεσα
σε οργιώδη βλάστηση βρίσκεται
το ξενοδοχείο Lambia
Είναι χτισμένο ακολουθώντας
την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και διαθέτει
εκπληκτική θέα.
Στους φωτεινούς και μεγάλους χώρους
του ΛΑΜΠΕΙΑ ΟΡΗ η απόλαυση
έχει το χρόνο της.

Η μέρα ξεκινά με ένα πλούσιο σπιτικό
παραδοσιακό πρωινό.

Ενδιαφέρουσες επιλογές διαμονής είναι:

•Το Nikita’s Village, 2 ανεξάρτητες μεζονέτες με τζάκι, στο χωριό Κούμανι, δίπλα στο γήπεδο.
Για πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα 6975737308 και 697674215,
Νικήτας Λινάρδος.

•Ξενώνας Ερύμανθος, πάνω από το ομώνυμο εστιατόριο στην είσοδο του χωριού Κούμανι.
Για πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο τηλέφωνο 2624061356, Βασίλης Παπούλιας.
Για φαγητό:
Απολαύστε ντόπια κρέατα στο ταβερνάκι Οι Κένταυροι, στο χωριό Φολόη.
Στο Μπαλκόνι στη Λαμπεία δοκιμάστε υπέροχα μαγειρευτά.
Στο Δάσος θα φάτε εξαιρετικές πίτες εκτος απο κρέατα ντοπια στη σχάρα.
Στον Ερύμανθο θα δοκιμάσετε μαγειρευτά νόστιμα και φυσικά ζουμερα κρέατα στη σχάρα.
Για την διευκόλυνση σας σας ενημερώνουμε ότι :
Η καλύτερη, και συντομότερη, διαδρομή για την Φολόη είναι από την Εθνική Οδό
Κορίνθου – Τριπόλεως. Βγαίνετε από την Εθνική
στην έξοδο προς «Λεβίδι, Βυτίνα, Αρχαία Ολυμπία».
Αφού περάσετε το Λεβίδι, ακολουθείτε την κατεύθυνση
προς Καλάβρυτα (και όχι προς Αρχαία Ολυμπία) και στην επόμενη διασταύρωση
εγκαταλείπετε τον δρόμο των Καλαβρύτων και συνεχίζετε προς Λάμπεια.


Από εκεί και πέρα, οι πινακίδες δεν σας απασχολούν: ο δρόμος θα σας βγάλει στο δάσος.






Αγγελική Τσαγγάρη στις 1:54:00 π.μ.
Angies Blog
Στόχος μας να περιηγηθείτε σε θέματα ευχάριστα σε θέματα χρήσιμα σε προτάσεις χαλάρωσης και διασκέδασης, σε προτάσεις για ταξίδια, σε θέματα υγείας κι ευεξίας...

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...