Google+ Γαλακτοκομικά Καρυάς - Μαυρόγιαννης Θεοδόσιος

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018

ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ;

«Στους περασμένους αιώνες, έλεγε κάποιος διανοητής, η βασική σκέψη του ανθρώπου ήταν αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο. Στη σημερινή μας εποχή ο άνθρωπος αναρωτιέται αν υπάρχει ζωή πριν από τον θάνατο». (Ιάσων Ευαγγέλου, «Γλώσσα και Παιδεία)


Η ανθρώπινη ιστορία είναι η περιγραφή της πιο αδυσώπητης μάχης ανάμεσα στην φτώχεια και τον πλούτο, στην παιδεία και την αμορφωσιά, στην εχθρότητα και την φιλία, στην δουλικότητα και την ανεξαρτησία.

Η ανθρώπινη ιστορία είναι η καταγραφή της πλέον αδυσώπητης και άγριας προσπάθειας των ισχυρών να διατηρούν εσαεί την ισχύ τους.

Η ανθρώπινη ιστορία είναι ταυτόχρονα και ο αγώνας των λαών να κατακτήσουν την Παιδεία και το ψωμί τους.

Δεν ζει ο άνθρωπος χωρίς παιδεία, χωρίς φιλία, χωρίς καλοσύνη. Δεν ζει χωρίς αξιοπρέπεια. Ο δούλος απλώς επιβιώνει, αναπτύσσοντας στο έπακρο το ζωώδες.

Δεν ερωτεύεται, δεν σμίγει ερωτικά, δεν ξεκουράζεται, δεν μαθαίνει, δεν χαίρεται. Δε γεννάει κι όταν γεννάει ως δούλος, γεννάει δούλους.

Στο ερώτημα αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο η απάντηση είναι αδύνατη. Κανείς δεν μπορεί να εξέλθει από την ανθρώπινη συνείδηση και να εισχωρήσει στο  Επέκεινα. Το ερώτημα θα μπορούσε να απαντηθεί μετά θάνατον με τον ίδιο τρόπο που τα μετεωρολογικά δελτία «προέβλεπαν» κάποτε τον καιρό της σήμερον, μόνο την επομένη.

Στο ερώτημα όμως αν υπάρχει ζωή πριν από τον θάνατο, η απάντηση είναι: υπάρχει όταν αγωνίζεσαι γι’ αυτήν. Ζωή πριν από τον θάνατο δεν νοείται χωρίς ήθος και καλλιέργεια. Οι επαγγελματικές δεξιότητες και επιτυχίες που τόσο υμνούνται στην προτεσταντική λογική που μας κατακλύζει, παράγουν μόνο αμόρφωτους, άτομα που τους λείπει η αναγκαία για τον αγώνα κοινωνική συνείδηση.

 Η Παιδεία δεν νοείται χωρίς Αρετή.

Ο αγώνας για το ψωμί και το μεροκάματο δεν νοείται χωρίς αγώνα για την Παιδεία, γιατί το ψωμί είναι φρόνηση, και η φρόνηση ψωμί.

Αξίζει να θυμόμαστε την συγκλονιστική απάντηση που έδωσε ο φιλόσοφος Στίλπων ο Μεγαρεύς, όταν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής υπέταξε και γκρέμισε την πόλη του. Όταν τον ρώτησε ο κατακτητής αν έχασε τίποτα, ο φιλόσοφος του απάντησε:«Όχι βέβαια· ο πόλεμος δεν λαφυραγωγεί την αρετή».

Ο Πλούταρχος στα «Ηθικά» του μας λέει πως τίποτε δε συμβάλλει περισσότερο στην ανθρώπινη αρετή από την προσεκτική ανατροφή και εκπαίδευση των νέων. Η δόξα είναι σεβαστή αλλά αβέβαιη, η ομορφιά κρατάει λίγο, η υγεία είναι πολύτιμη αλλά χάνεται εύκολα. Καλή η δύναμη μα τα γεράματα και οι αρρώστιες την αφανίζουν. Όποιος υπερηφανεύεται για τη δύναμή του, ας μάθει πως η δύναμή του είναι τιποτένια μπροστά στη δύναμη των άλλων ζώων, των λιονταριών ή των ελεφάντων.

Μόνο η Παιδεία είναι το πιο αθάνατο και το πλεον θείο απ’ όσα έχουμε. Ο Νους μας και ο Λόγος.

Κι ο γερο-Πλούταρχος τελειώνει με τούτα τα λόγια:

«Τον νου δεν τον ληστεύει η τύχη, δεν τον αφανίζει η αρρώστια, δεν τον κακοποιούν τα γηρατειά. Ο νους όταν παλιώνει ανανεώνεται κι ο χρόνος που αφαιρεί τα πάντα, στον νου προσθέτει τη βαθιά γνώση. Κι ακόμα, ο πόλεμος που όλα τα παρασέρνει και τ’ αφανίζει σαν χείμαρρος, μόνο την παιδεία δεν μπορεί να αφαιρέσει από τον άνθρωπο».

Στις μέρες μας επιχειρείται η κατάργηση της Παιδείας. Η ποιότητα των βιβλίων όλων των βαθμίδων, ιδίως τις Ιστορίας και των Ανθρωπιστικών σπουδών, το αποδεικνύει. Βιβλία γραμμένα, στην καλύτερη περίπτωση από ηλίθιους και στη χειρότερη από κακοποιούς, απευθύνονται σε μέλλοντες δούλους.

Και τούτα τα άθλια παρασκευάσματα της κακοήθους τυπογραφίας, πληρώνονται αδρά από το υστέρημα του λαού. Κι αντί να γίνουν προσανάμματα ή πολτός για τα γουρούνια αποτελούν, δυστυχώς, τα πνευματικά εργαλεία «εκπαίδευσης» των νέων.

Έτσι μαθαίνουν οι νέοι να υποτάσσονται.

Περνάει από πάνω τους και τους συντρίβει, σαν οδοστρωτήρας, η κακοήθεια και η αμορφωσιά. Μερικοί από αυτούς, αυθάδεις οι ίδιοι και αμόρφωτοι, θα γίνουν οι επόμενοι πρωθυπουργοί, οι επόμενοι τύραννοι. Οι επιτυχημένοι!

«Η επιτυχία, όπως έλεγε ο Βενιαμίν Ντισραέλι (1804-1881), είναι τέκνο της θρασύτητας».



ΥΓ: Οι γραμμές αυτές ας θεωρηθούν ως ιντερμέδιο πριν το δεύτερο μέρος του γενικού άρθρου με τίτλο «Καθεστώς «νόμιμης» αρπαγής».


του Νίκο Ι. Καραβέλου
Δικηγόρου-Συγγραφέα
nkaravelos@gmail.com

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Στη Καρυά στρώθηκε το "Ελληνικό τραπέζι"!

Γειά σου γιαγιά Γιωργία!!! Γιατί όταν έχεις χρυσή καρδιά,
 όσα χρόνια και αν περάσουν το χαμόγελο λάμπει στο πρόσωπο!
   

   Στην Αργολίδα και στο οικογενειακό τυροκομείο της Καρυάς βρέθηκε η διάσημη σεφ και βραβευμένη συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, Diane Kochilas, με το επιτελείο της για τα γυρίσματα εκπομπής "My Greek Table" που προβάλλει την Ελλάδα και τις γεύσεις της στην Αμερική.




«Η Νταϊάνα Κόχυλα αγαπά την Ελλάδα και αυτό φαίνεται σε ότι κάνει. Αυτή η σειρά των εκπομπών της είναι μια ακόμη απόδειξη και συνάμα μια εξαιρετική ευκαιρία προβολής της χώρας μέσα από τα προϊόντα της, τις γεύσεις και τους ανθρώπους της στην Αμερική.



Η Ελλάδα παράγει προϊόντα υψηλής ποιότητας, τα οποία αναζητούν οι λάτρεις της γεύσης στην Αμερική, ενώ ο γαστρονομικός τουρισμός μπορεί να γίνει μοχλός ανάπτυξης για πολλές περιοχές, για όλες τις εποχές του χρόνου. Πρόκειται για μια πολύ ποιοτική παραγωγή και η προβολή του τόπου μας και των προϊόντων του είναι ανεκτίμητης αξίας.



Την ευχαριστούμε για την ιδιαίτερη τιμή να μας επισκεφθεί στο τυροκομείο μας και να περάσουμε μια πραγματικά αξέχαστη μέρα.» δήλωσε ο κ. Θεοδόσης Μαυρόγιαννης, ιδιοκτήτης της οικογενειακής εταιρίας Γαλακτοκομικά Καρυάς.





Αρχικά παρακολουθήσαν τη διαδικασία παραγωγής της αυθεντικής παραδοσιακής γιαούρτης και γεύτηκαν τα τυροκομικά προϊόντα της εταιρίας,στη συνέχεια μαγειρέψαμε τοπικές σπεσιαλιτέ στην πλατεία του χωριού όπως το τοπικό ζυμαρικό γκόγκες με τριμμένη μυζήθρα καθώς και τα τροπιτάρια πασπαλισμένα με την κεφαλίσια μυζήθρα.

Η σειρά «My Greek Table» που φέρει την Αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού, αποτελείται από 13 επεισόδια ανά τηλεοπτική σεζόν και πρόκειται να δώσει ιδιαίτερη ώθηση στην εικόνα της Ελλάδας ως γαστρονομικού προορισμού στην Αμερική.

Παράλληλα, μέσα από υγιεινές και νόστιμες συνταγές, αναδεικνύεται η μεγάλη ποικιλία αλλά και ποιότητα των ελληνικών προϊόντων. Στόχος της εκπομπής είναι αφενός να καθιερώσει την Ελλάδα ως γαστρονομικό τουριστικό προορισμό στο ευρύ αμερικανικό κοινό και αφετέρου να συντελέσει στην αύξηση της εξαγωγικής δραστηριότητας των ελληνικών προϊόντων προς την Αμερική.


Στοιχεία εκπομπής

Τίτλος: «My Greek Table with Diane Kochilas»

Πρεμιέρα 6 Οκτωβρίου, σε όλη την Αμερική ξεκινώντας από στο δίκτυο American Public Television.

Διάρκεια Επεισοδίου: 30 λεπτά

Πρώτη σεζόν: 13 επεισόδια

MY GREEK TABLE

Συνεργάτες – Συντελεστές εκπομπής

Νταϊάνα Κόχυλα – Παρουσιάστρια, σεναριογράφος και συμπαραγωγός

Matt Cohen* – Resolution Pictures, συμπαραγωγός

Juliet Daniballe – Director

Ανδρέας Οικονομάκης – Διευθυντής Παραγωγής

Καρολίνα Δωρίτη – Διευθύντρια Γαστρονομίας

Richard Dalett, Chris Bierlein – Διεύθυνση φωτογραφίας

Γαβριήλ Λουκέρης – Κάμερα

*Ο Matt Cohen/Resolution Pictures είναι βραβευμένος με Emmy. Ειδικεύεται στις ταξιδιωτικές-μαγειρικές εκπομπές. Έχει δουλέψει με τα μεγαλύτερα ονόματα της Αμερικής, όπως Lidia Bastianich, Steven Raichlin, Todd English και άλλους.

Χορηγοί της εκπομπής είναι: EOT, Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Wines of Greece, Δωδώνη Φέτα-Arthur Schuman Cheeses, Vrisi 36, Selonda, The Fillo Factory, Enterprise Greece, National Hellenic Society, Diamond Wine Selections, Klio Teas, Titan Foods, Prime Marine, The Chefs Warehouse, The George and Judy Marcus Family Foundation, The Behrakis Foundation και το Nicholas and Eleanor Chabraja Foundation, Aegean Airlines, Autohellas Hertz.
*My Greek Table with Diane Kochilas
*Η Νταϊάν Κόχυλα μαγειρεύει στην αμερικανική τηλεόραση και μιλά στο Reader.gr (pics)
*Στρώνουμε ελληνικό τραπέζι στην αμερικανική τηλεόραση
*Με την υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.
Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Σε 1 ώρα: Από την Αθήνα στο «Κολοκοτρωνίτσι»

Έγινε διάσημο στην Ελλάδα από μία τηλεοπτική σειρά κι είναι ένα πραγματικά γοητευτικό χωριουδάκι.


Στην Αργολίδα, μόλις 75 λεπτά από την Αθήνα





Έχεις ξεκινήσει μια εκδρομή στην Αργολίδα αλλά θες να ανακαλύψεις νέα μέρη και κρυμμένα χωριά του νομού. 
Τότε βρες οπωσδήποτε το Κολοκοτρωνίτσι που το αληθινό του όνομα είναι Καρυά.
 Το μέρος στο οποίο γυρίστηκε η σειρά «Το Καφέ της Χαράς» βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων στους πρόποδες του Αρτεμισίου. 
Η διαδρομή θα σου φανεί αρκετά ξεκούραστη καθώς απέχει μόλις 1 ώρα και 15 λεπτά από την Αθήνα. 

Πέτρινα σπιτάκια και γωνιές για χαλάρωση
Η φυσική ομορφιά της Καρυάς θα σε εντυπωσιάσει. Θαύμασε την υπέροχη θέα και αξιοποίησε τα σημεία χαλάρωσης και ξεκούρασης που σαγηνεύουν. Τα σπιτάκια και τα καταλύματα κρατούν ζωντανή την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και την ταυτότητα του χωριού και σίγουρα μπορούν να κάνουν και τον πιο «ιδιότροπο» επισκέπτη να εντυπωσιαστεί. Δες τα ερείπια των νερόμυλων στην άκρη του χωριού και φτάσε ως το «Μπρακατσάκι» με το κρυστάλλινο νερό.

Εκκλησία σχεδόν 800 ετών και απίθανη θέα προς τον Αργολικό
Κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος. Στο πανηγύρι της στις 29 Αυγούστου κατακλύζεται από κόσμο ενώ έχει κτιστεί το 1230. Φεύγοντας επισκέψου το Βενετσιάνικο κάστρο της της Καρυάς θαυμάζοντας τη μαγευτική θέα προς τον αργολικό κόλπο.

Στην καλύτερη πυραμίδα της Ελλάδας
Φεύγοντας από την Καρυά πήγαινε προς το Ελληνικό και θαύμασε την καλύτερα διατηρημένη ελληνική πυραμίδα.  Σε απόσταση μόλις 9 χιλιομέτρων από το Αργος, η πυραμίδα του Ελληνικού έχει κατασκευαστή από αργολικό Ασβεστόλιθο. Δες την είσοδο του μνημείου που βρίσκεται στην ανατολική του πλευρά. Οι επιστήμονες εικάζουν πως η κατασκευή του μνημείου έχει γίνει σε μια περίοδο από το 2700 π.Χ. μέχρι τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.

https://www.autotriti.gr/touring/news/data/ekdromes/Se-1-wra-Apo-thn-Athhna-sto-Kolokotrwnitsi_157885.asp

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Τα λόγια μιας μάνας




Η πολυπραγμοσύνη της τα λέει όλα...

Τ η δεύτερη Κυριακή του Μάη,
γιορτάζει η μητέρα.
Η ημέρα είναι αφιερωμένη
 στην πηγή της δημιουργίας,
 τη μάνα, την αγωνίστρια
σε όλα τα μέτωπα της ζωής.
Γεωργία Κοπίτα.1984







Σε μια τέτοια αγωνίστρια θα γίνει η αναφορά, ενδεικτικά σε μια πολύτεκνη μητέρα στη Βλαχοκερασιά, που βρίσκεται στο 82ο έτος της ηλικίας της, τη Γεωργία Κοπίτα. Κόρη του Παναγιώτη και της Αιμιλίας Γκουμένη, παντρεύτηκε το 1956 το Γιάννη Κοπίτα και απέκτησε εφτά (7) παιδιά και μπήκε δυναμικά στον αγώνα της κτηνοτροφικής και γεωργικής ζωής, αντιπαλεύοντας με την εργατικότητά της και την πολυπραγμοσύνη της τις αντιξοότητες.

«Από δουλειά άλλο τίποτα, είχαμε ζωντανά, ξεκινήσαμε με 150 γίδια και κάποια στιγμή φτάσαμε και τα 600. Θυμάμαι τα πρώτα χρόνια που δεν ταΐζαμε τα γίδια καρπούς πήγαινα κι εγώ στο νυχτόσκαρο, τα βγάζαμε στη βοσκή στις 1-2 τη νύχτα, γυρνάγαμε βρεγμένοι, ούτε ομπρέλες δεν είχαμε τότε. Bρισκόμουν μπροστά σε όλες τις δουλειές, άρμεγα, τυροκόμαγα τυρί - μυτζήθρες με επιτυχία, έφτιαχνα τραχανάδες. Ήμουν μαστόρισσα στα τυροκομικά, είχα μάθει τα μυστικά από τους γονείς μου που ήταν κτηνοτρόφοι. Δούλευα και στις γεωργικές εργασίες, έβγαζα δουλειά για τρεις ανθρώπους.
Όταν ήμουν έγκυος στο τρίτο παιδί μου, μάζεψα σχεδόν μόνη μου έξι τόνους ελιές. Κοντά έπαιρνα και τα παιδιά. Το πιο μικρό το κρέμαγα στη γλαντζινιά με τη νάκα. Ήμασταν διπλοκάτοικοι, το χειμώνα (από φθινόπωρο μέχρι Μάη) πηγαίναμε στη Μποκοβίνα, στο Σεντουκάκι. 4-5 ώρες κάναμε με τα ζωντανά μας να πάμε. Το καλοκαίρι πιάναμε Λογγάκι, Αμμωνίτσα και κάναμε στρούγκες, κοιμόμασταν έξω – στρώναμε τράγινα σαΐσματα- και μαγειρεύαμε στο κακαβολίθι».

Ακούραστη ήταν και στις δουλειές του σπιτιού. Αθόρυβα κυβερνούσε τις καθημερινές ανάγκες.
Να κάνεις νοικοκυριό για δέκα ανθρώπους δεν είναι λίγο πράγμα. «Άναβα το καζάνι, πιο κάτω από το σπίτι στα χειμαδιά στη σπλιθάρα (τεράστια βαθουλωτή πέτρα όσο το σπίτι) και έφτιαχνα την πλύστρα μου που υψωνόταν τεράστια και δεν σωνόταν. Άπλωνα τα πλυμένα ρούχα στα σκίνα και στις γλαντζινιές να στεγνώσουν.












Επίσης φούρνιζα κάθε οχτώ ημέρες 10 ψωμιά στο φούρνο κι έφτιαχνα και 7 λαγάνες, μία για το κάθε παιδί. Ακόμη έχω τη μυρωδιά από τις γαλόπιτες που έφτιαχνα. Μια φουρνιά γαλόπιτες, να φάει η οικογένεια, να χορτάσει, να φιλέψω και τα άλλα τσιοπανόπουλα που έβοσκαν τριγύρω τα ζωντανά τους. Μια την έριχνα στο ατσαλοτήγανο να την βγάλω πρώτη, να προφτάσω τα παιδιά. Αλλά και το πλέξιμο δεν μου απέλειπε. Έγνεθα με τη ρόκα και το σφοντύλι. Έπλεκα φανέλες, ζακέτες, δαντέλες, έφτιαχνα και κουβέρτες για τις προίκες των κοριτσιών. Έφτιαξα κι ένα εντυπωσιακό χαλί από τραγόμαλο».

Ανεξάντλητη ήταν η υπομονή της με τα παιδιά της. Ευχαριστιόταν που παίζανε κοντά στη φύση και μάθαιναν τα μυστικά της, ενώ αναπολεί τα βράδια που το ρίχνανε στο γλέντι... «Παίζανε τα παιδιά στην εξοχή. Στου Κοπελιά το ρέμα μαζεύανε πέτρες, κόκκινες, άσπρες, μικρές, μεγάλες, λαζουρές και στήνανε μαντρί και παρίσταναν τα γίδια με τις πέτρες, ακόμα βρίσκονται οι πέτρες. Στήνανε μαντρί και με χελώνες. Παίζανε και με άλλα παιδιά. Ευχαριστιόντουσαν τη φύση. Υπήρχε κόσμος στην ύπαιθρο, όλα τα καλύβια ήταν γεμάτα κόσμο,15.000 γιδοπρόβατα βόσκανε στην περιοχή, μην κοιτάτε σήμερα που δεν υπάρχει άνθρωπος, σκοτείδιασαν οι δρόμοι. Τα βράδια στήναμε χορό και γλέντι μόνοι μας, τραγουδάγαμε πολλά τραγούδια με αγαπημένο μου το:

«Μια Βλαχοπούλα όμορφη
 στις ρεματιές γυρνάει
 βόσκει τα προβατάκια της
 και λιανοτραγουδάει.
Να και το τσελιγκόπουλο
στο λόγκο από πέρα
τραγούδι λέει με καημό
 και παίζει τη φλογέρα».

Σταθερή ήταν και η επιθυμία της να ακολουθεί τις συνήθειες του τόπου, έχοντας συνείδηση του λαϊκού μας πολιτισμού. «Η Μεγάλη Παρασκευή ήταν η γιορτή των παιδιών. Παίρναμε τα λεφτά από τα γίδια που είχαμε σφάξει, ψωνίζαμε στα παιδιά παπούτσια και ρούχα και πηγαίναμε με τα ζα, άλλοι καβάλα κι άλλοι με τα πόδια, στην εκκλησία στην Κονιδίτσα. Την παραμονή του Πάσχα πήζαμε ένα καζάνι γιαούρτη, τη στραγγίζαμε σε πάνινες σακούλες και τη μοιράζαμε σε φίλους και σε όσους μας έδιναν τα χωράφια να βόσκουν τα ζωντανά μας.
Της Άγιασης υπήρχε συνήθεια να παίρνουμε αγιασμό να αγιάζουμε τα ζώα μας, τις απόκριες να βάζουμε τα αυγά στη χόβολη, ένα για τον καθένα, γέμιζε η χόβολη αυγά, που ήμασταν πολυμελής οικογένεια. Και πάντα, όταν μαγείρευα κρέας, συνήθιζα να βάζω την πλάτη στον άντρα μου για «να βλέπει» την τύχη της χρονιάς.

Δεν βαρυγκωμούσε η κ. Γεωργία, αισθανόταν πλούσια κοντά στη φύση με τα αγαθά που έβγαζε με τον τίμιο ιδρώτα της και την ανεξάντλητη προσφορά και την αγάπη της στα εφτά παιδιά της. «Πλούτος είναι τα παιδιά και σα γεροντότερη θα συμβούλευα τις νεότερες να κάνουν 3-4 παιδιά, να μη ρημάξει η Ελλάδα και να μη σκέφτονται πώς θα τα μεγαλώσουν με την κρίση.
Και ο φτωχός αν κουμαντάρει μυαλό θα βρει τον τρόπο να μεγαλώσει τα παιδιά του. Η φτώχεια κάνει καλύτερους τους ανθρώπους, τους σκληραγωγεί, τους ενεργοποιεί».

Η πολυπραγμοσύνη της τα λέει όλα όπως και όλα τα λένε τα λόγια αναγνώρισης και του γιου της Παναγιώτη σε παλιότερη συνέντευξή του στην εφημερίδα του Γυμνασίου Βλαχοκερασιάς:
«Δε θέλω να αφήσω ποτέ τα ζώα μου, μέσα σ’ αυτά είναι η μάνα μου με τις μέτρες, που ανέβαινε με τα λιοπύρια τα μονοπάτια για να μας μεγαλώσει».
 Αφιερωμένο μέσω της θεια- Γιωργίας σε όλες τις μανάδες που δίνουν το δικό τους αγώνα.
 Απρίλης 2016
 Αγγελική Κατσαφάνα
Από τη φωνή τηςΒλαχοκερασιάς,
 φύλλο8
Σημείωση: Η Γεωργία Κοπίτα απεβίωσε το Σεπτέμβρη του 2017.




Αρθρο από:

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

Τσικνοπέμπτη στο χωριό

Τσικνοπέμπτη
Τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας (της κρεατινής) των Αποκρεών. Ο εορτασμός αυτής της ημέρας είναι ένα έθιμο που δεν γνωρίζουμε από πού προέρχεται.
Βασικό χαρακτηριστικό του είναι το ψήσιμο «τσίκνισμα» του κρέατος στα κάρβουνα. Από το …
τσίκνισμα έχει πάρει και το όνομα της η ημέρα.Ένα απο αυτά είναι και οι τσιγαρίδες.
Οι τσιγαρίδες είναι το τραγανό και πολύ νόστιμο υπόλειμμα του χοιρινού λίπους μαζί με κρέας αφού έχει αφαιρεθεί από το καζάνι η «λίγδα», το καθαρό λίπος δηλαδή. Στο παρελθόν και την παραμονή των Χριστουγέννων όλοι οι κάτοικοι του χωριού σφάζαν το δικό τους γουρούνι. Το λίπος του γουρουνιού , τη «λίπα», όπως την έλεγαν, την έκοβαν μικρά κομματάκια και την έλιωναν στη φωτιά. Αφού έλιωνε ένα τμήμα από το λίπος έμεναν στο καζάνι μικρά κομματάκια από λίπος και κρέας. Ήταν οι περίφημες « τσιγαρίδες», το αγαπημένο φαγητό μικρών και μεγάλων.Μετά το ψήσιμο στα καζάνια άρχιζε το τσιμπούσι με άφθονο κρασί αλλά και χορό. Το υπόλοιπο λίπος το στράγγιζαν σε τενεκέδες και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν πίτες , τηγανίτες και μπουκουβάλα ή το άλειφαν πάνω σε φέτες ψωμιού.

Η συγκεκριμένη ημέρα ήταν ιδιαίτερη ανάμεσα στις ημέρες του Τριωδίου γιατί την ημέρα αυτή όλα τα σπίτια έψηναν κρέας ενώ παλιότερα έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά και η τσίκνα ήταν διάχυτη παντού.
Η «Τσικνοπέφτη» στα χωριά των Αγράφων ήταν η μέρα που ετοίμαζαν το «παστό». Έβραζαν το λίπος με λίγο νερό, ραντίζοντάς το συγχρόνως με νερό. Το σούρωναν στη συνέχεια. Αυτή ήταν η «γουρναλοιφή». Φυλαγόταν σε δοχεία (πήλινα). Χρησιμοποιούνταν ως άρτυμα για όλη τη χρονιά. Στον πάτο του καζανιού έμεναν οι «τσιγαρίδες» που νοστίμιζαν τα φαγητά (με χόρτα, αυγά, όσπρια).
Σε καζάνι έβραζαν το κρέας με λίγο κρασί για να βγάλει λίπος, που με αυτό έβραζε. Έριχναν τα μπαχαρικά για νοστιμάδα και τα λουκάνικα, αφού τα καθάριζαν από την καπνιά. Πρόσεχαν μη «τσικνιστούν» γιατί θα χάλαγε όλο το «παστό». Μετά το βράσιμο καθάριζαν το κρέας από τα κόκαλα, έκοβαν τα λουκάνικα και τα τοποθετούσαν σε δοχεία πήλινα και τα περιέχεαν με λίπος για να σκεπαστούν οι μεζέδες.
Ήταν το φαγητό για όλο το χρόνο. Μ’ αυτό φίλευαν και τους ξένους.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Καρυά Ερίσσου... ένας μικρός παράδεισος!

Θέα που σε σκλαβώνει !



Χειμωνιάτικο σούρουπο,
πάνω από το καμπαναριό του
Ι.Ν.Κοίμηση της Θεοτόκου Καρυάς...














κι όμως πόση ομορφιά και ηρεμία μπορεί να σου χαρίσει ένας περίπατος στην Καρυά Ερίσσου. 

















Οδηγώντας προς το Φισκάρδο, αυτό το κοσμοπολίτικο παραλιακό χωριό, κάνετε μια στάση στο χωριό της Ερίσσου την Καρυά, περπατήστε για να τη γνωρίσετε. 



Η θέα και η ομορφιά της; Θα σας σκλαβώσει...!
Γιώργος Αποστολάτος
Πηγή: www.inkefalonia.gr



Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

Υπέροχα χωριά της Βόρειας Ελλάδας για χειμωνιάτικες αποδράσεις

Γράφει o Μίλτος Μιχαλάς
       

Πέντε προορισμοί για χαλαρωτικά Σαββατοκύριακα στη φύση της Μακεδονίας




Χιόνια, δροσερός αέρας του βουνού, ειδυλλιακά τοπία, παραδοσιακοί οικισμοί που μαγεύουν, καλό φαγητό και μοναδική φιλοξενία. Η Βόρεια Ελλάδα προσφέρει άπειρες επιλογές για απολαυστικές εξορμήσεις και ο χειμώνας είναι ίσως η ιδανικότερη εποχή για να απολαύσουμε τα όμορφα τοπία της. Παρακάτω ξεχωρίζουμε πέντε από τα πιο γοητευτικά παραδοσιακά χωριά της Μακεδονίας και ετοιμάζουμε βαλίτσες για Σαββατοκύριακα γεμάτα δυνατές εμπειρίες και συγκινήσεις.



Νυμφαίο, Φλώρινα


Ένα από τα δέκα ομορφότερα χωριά όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, σύμφωνα με τους περισσότερους ταξιδιωτικούς οδηγούς, βρίσκεται στο νομό Φλωρίνης, στο ανατολικό κομμάτι του όρους Βίτσι και σε υψόμετρο περίπου 1.350 μέτρων. Ο παραδοσιακό οικισμός του Νυμφαίου απέχει 57 χλμ. από τη Φλώρινα και βρίσκεται μέσα σε ένα υπέροχο αλπικό τοπίο που συγκλονίζει κάθε επισκέπτη. Πετρόχτιστα σπίτια, εντυπωσιακά αρχοντικά –απομεινάρια της ένδοξης περιόδου μεταξύ του 18ου και των αρχών του 20ου αιώνα– και λιθόστρωτα σοκάκια συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό. Το χειμώνα, με το λευκό πέπλο του χιονιού να έχει σκεπάσει τα πάντα, το τοπίο μοιάζει πραγματικά ονειρικό. Στο χωριό αξίζει να επισκεφτείτε το Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, Λαογραφίας και Ιστορίας, το ναό το προστάτη του Αγίου Νικολάου, καθώς και το Πάρκο Άγριας Φύσης. Σημείο αναφοράς του οικισμού αποτελεί το Περιβαλλοντικό Κέντρο Αρκτούρου, που δημιουργήθηκε από την ομώνυμη μη κυβερνητική και μη κερδοσκοπική περιβαλλοντική οργάνωση, για την προστασία της άγριας πανίδας (κυρίως αρκούδων και λύκων) και του φυσικού περιβάλλοντος.

Διαμονή: Ο παραδοσιακός ξενώνας Νύμφες βρίσκεται στην καρδιά του οικισμού και στεγάζεται σε κτήριο του 1923 που ανακαινίστηκε πρόσφατα (τηλ. 23860 31114, www.nymfeshotel.gr). Σε προνομιακή θέση και σε απόσταση 400 μέτρων από το κέντρο του χωριού, το ξενοδοχείο Μάνης (τηλ. 23860 31111, www.manis-hotel.gr) προσφέρει θέα στο πανέμορφο αλπικό τοπίο με τις οξιές.

Φαγητό: Στην ταβέρνα Πλατεία θα γευματίσετε με παραδοσιακά πιάτα στη γάστρα και κρέατα στη σούβλα. H ταβέρνα Θωμάς στο χωριό Σκλήθρο, 10 λεπτά έξω από το Νυμφαίο, αποτελεί κορυφαία επιλογή για φαγητό στην περιοχή. Σχεδόν 40 διαφορετικά πιάτα καθημερινά, 30 διαφορετικά τυριά από όλη την Ελλάδα και περισσότερες από 500 ετικέτες ελληνικών κρασιών υπόσχονται μια μοναδική γαστρονομική εμπειρία (τηλ. 23860 31206, www.agonari.gr).

Παλαιός Παντελεήμονας, Πιερία


Φωλιασμένος στις πλαγιές του κάτω Ολύμπου και σε υψόμετρο 500 μέτρων, ο Παλαιός Παντελεήμονας είναι ένας από τους δημοφιλέστερους ορεινούς προορισμούς στη Βόρεια Ελλάδα. Ο γραφικός παραδοσιακός οικισμός προσφέρει φανταστική θέα προς το Κάστρο του Πλαταμώνα, το Θερμαϊκό Κόλπο και τα παράλια της Πιερίας. Ο Παλαιός Παντελεήμονας είχε σχεδόν ερημώσει τη δεκαετία του ’50, αλλά μερικές δεκαετίες αργότερα αναπαλαιώθηκε και μπήκε σε τροχιά τουριστικής ανάπτυξης διατηρώντας τα χαρακτηριστικά που τον κατέστησαν αγαπημένο προορισμό έως και σήμερα. Αυτό το υπέροχο πέτρινο χωριό θα σας κερδίσει με την πρώτη ματιά. Αφού αφήσετε το αυτοκίνητό σας στο χώρο στάθμευσης στην είσοδο του οικισμού, ένα καλντερίμι θα σας οδηγήσει στην πλακόστρωτη πλατεία, όπου δεσπόζουν η εκκλησία του Παντελεήμονα και το παλιό σχολείο κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια. Η θέα από εδώ ψηλά είναι μαγευτική. Πέτρινα σπίτια και γραφικά καταστήματα που πωλούν είδη λαϊκής τέχνης και παραδοσιακά προϊόντα πλαισιώνουν τα πλακόστρωτα δρομάκια του οικισμού. Ολόγυρα, πυκνά δάση από καστανιές και οξιές προκαλούν τους φυσιολάτρες να τα διασχίσουν. Το χωριό της Άνω Σκοτίνας, το κάστρο του Πλαταμώνα, ο αρχαιολογικός χώρος και το Μουσείο του Δίου και το Αρχαιολογικό Πάρκο Λειβήθρων βρίσκονται σε κοντινή απόσταση και παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον.

Διαμονή: Στην είσοδο του χωριού θα βρείτε το παραδοσιακό ξενοδοχείο Πλειάδες με ευρύχωρα και προσεγμένα δωμάτια (τηλ. 23520 22661, www.pliades.gr). Μια καλή επιλογή είναι και ο ξενώνας Κυράνη (τηλ. 6978 372992, www.kyrani.gr).

Φαγητό: Στην ταβέρνα Όλυμπος, στην πλατεία του χωριού, θα βρείτε μεγάλη ποικιλία σε μαγειρευτά, σούβλες και νόστιμα ντόπια κρεατικά (τηλ. 23520 22377). Στο εστιατόριο του ξενώνα Πλειάδες θα φάτε ωραία πιάτα βασισμένα σε τοπικές συνταγές δίπλα στο τζάκι και με θέα τον χιονισμένο Όλυμπο (τηλ. 23520 22661).

Άνω Πορόια, Σέρρες


Ένα από τα πιο γραφικά χωριά του νομού Σερρών βρίσκεται κουρνιασμένο στις πλαγιές του όρους Μπέλες, βορειοδυτικά της λίμνης Κερκίνης και σε απόσταση αναπνοής από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Τα Άνω Πορόια είναι ένας αμφιθεατρικά χτισμένος οικισμός, που προσφέρει υπέροχη θέα στη λίμνη Κερκίνη. Από το δάσος ακριβώς πάνω από τα σπίτια ξεκινούν πολλά ρυάκια, τα οποία σχηματίζουν ένα μεγάλο δίκτυο που διατρέχει τον οικισμό και τον τροφοδοτεί με κρύα, γάργαρα νερά όλο το χρόνο. Γύρω από την κεντρική πλατεία με τα τεράστια πλατάνια θα βρείτε μαγαζάκια με τοπικά προϊόντα και ταβέρνες για να δοκιμάσετε ντόπιες γεύσεις (από τις επιβεβλημένες επιλογές, το κρέας νεροβούβαλου). Στο πιο ψηλό σημείο του χωριού θα περπατήσετε ανάμεσα στο πυκνό δάσος, θα δείτε τα άλογα που διατίθενται για ιππασία μέσα στο βουνό και θα θαυμάσετε για άλλη μία φορά τη θέα. Μην χάσετε την ευκαιρία να κάνετε μια βόλτα με «πλάβα» στη λίμνη. Σε μικρή απόσταση από τα Άνω Πορόια και πολύ κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα βρίσκεται το χωριό Άγκιστρο με τα φημισμένα ιαματικά λουτρά. Μπορείτε επίσης να επισκεφτείτε το γειτονικό χωριό της Ροδόπολης για να ψωνίσετε προϊόντα delicatessen από βουβαλίσιο κρέας.


Διαμονή: Στα παραδοσιακά δωμάτια του ξενώνα Βιγλάτορας που συνδυάζει αρμονικά αυθεντικά υλικά και έπιπλα με σύγχρονες ανέσεις (τηλ. 23270 51231, 6944 455234, viglatorashotel.com). Εναλλακτικά, στο ξενοδοχείο Έπαυλις (Κάτω Πορόια, τηλ. 23270 28180, epavlishotel.gr).

Φαγητό: Στην Πλαγιά του Μπέλες (τηλ. 23270 51467) για ντόπια κρεατικά και τις Πέστροφες για πέστροφα ψητή, καπνιστή φιλέτο ή πλακί (τηλ. 23270 51500). Στην Κερκίνη θα φάτε καλά στον Διόνυσο (τηλ. 23270 41215) και στην Ελωδία (τηλ. 23270 41502). Must γεύση τα πιάτα με βουβαλίσιο κρέας.

Άγιος Αθανάσιος, Πέλλα 


Σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από την πόλη της Έδεσσας και πολύ κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο Bόρας, το χωριό του Παλαιού Αγίου Αθανασίου αποτελεί αγαπημένο προορισμό πολλών Βορειοελλαδιτών και κυρίως όσων αγαπούν το χειμώνα και τα χειμερινά σπορ. Χτισμένος σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στις πλαγιές του όρους Καϊμάκτσαλαν, έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός από το 1992. Η γραφικότητα είναι ένα από τα βασικά στοιχεία του οικισμού που χαρακτηρίζεται για την παραδοσιακή μακεδονίτικη αρχιτεκτονική, τα πετρόχτιστα σπίτια με κεραμοσκεπές και τα λιθόστρωτα καλντερίμια. Το χωριό οικοδομήθηκε περίπου τον 14ο αιώνα (η παλαιότερη ονομασία του ήταν Τσέγανη), εγκαταλείφθηκε κατά τη δεκαετία του ’80 και μεταφέρθηκε χαμηλότερα με το όνομα Νέος Άγιος Αθανάσιος. Ωστόσο, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 η ανάπτυξη του γειτονικού χιονοδρομικού κέντρου έφερε πάλι κόσμο στον παλιό οικισμό. Τα παραδοσιακά πέτρινα κτήρια, το ιδανικό κλίμα για τους λάτρεις του χειμώνα και η μικρή απόσταση από το χιονοδρομικό (μόλις 16 χλμ.) ανέβασαν στα ύψη το ενδιαφέρον και τη ζήτησή του. Σήμερα, ο Άγιος Αθανάσιος είναι το πιο κοσμικό ορεινό χωριό της Μακεδονίας, με cozy ξενώνες, πολυτελή ξενοδοχεία, παραδοσιακές ταβέρνες, εστιατόρια, cafés και μαγαζιά για όλα τα γούστα. Σημείο αναφοράς το χειμώνα αποτελεί το Χιονοδρομικό Κέντρο Καϊμακτσαλάν. Το πιο διάσημο χιονοδρομικό της Μακεδονίας βρίσκεται στο μεγαλύτερο υψόμετρο στην Ελλάδα (έχει αναβατήρα στα 2.480 μέτρα) πράγμα που του εξασφαλίζει άριστη ποιότητα χιονιού και μεγαλύτερη διάρκεια σεζόν. Το χιονοδρομικό διαθέτει αρκετές πίστες και αναβατήρες, αλλά και δραστηριότητες για παιδιά.

Διαμονή: Το Miramonte Chalet Hotel Spa είναι ένα πολυτελές art hotel που προσφέρει ένα δυνατό πακέτο παροχών (τηλ. 23810 39904, www.miramonte.gr). Ο παραδοσιακός ξενώνας Ελάτη διαθέτει ευρύχωρα δωμάτια με όλες τις σύγχρονες ανέσεις (τηλ. 23810 32030, www.elatipella.gr).

Φαγητό: Στην πετρόχτιστη Καλύβα, που αποτελεί κλασικό στέκι καλοφαγάδων στην περιοχή (τηλ. 23810 32060), στη ζεστή ταβέρνα του Πέτρου και της Ελένης (τηλ. 23810 31795) και στο Καταφύγιο για φαγητά στη γάστρα που αργοψήνονται στον παλιό πέτρινο ξυλόφουρνο (τηλ. 23810 31883).

Μεσορόπη, Καβάλα


Χωμένη στην αγκαλιά του Παγγαίου, μιάμιση ώρα μακριά από τη Θεσσαλονίκη και 30 λεπτά από την Καβάλα, βρίσκεται η Μεσορόπη, το «Πήλιο της Καβάλας». Είναι ένα από τα ομορφότερα χωριά της περιοχής και θα σας μαγέψει με την πρώτη ματιά. Πλακόστρωτα σοκάκια, σπίτια μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα, μια πλατεία με πέτρινο πηγάδι, παλιά καπνομάγαζα και καταστήματα επαγγελμάτων που έχουν εκλείψει μαρτυρούν την αλλοτινή ακμή του τόπου. Στο χωριό υπάρχει ένα μικρό λαογραφικό μουσείο που στήθηκε με μεράκι από τους κατοίκους, καθώς και το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής, που στέκεται όρθιο εδώ και τέσσερις αιώνες. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια των Κλωθώρη και Μαχμούτ Αγά και να παρακολουθήσετε από κοντά την παρασκευή μελιού, ταχινιού και χαλβά, αλέθοντας το σουσάμι με παραδοσιακό τρόπο στον παλιό μύλο. Για τους φυσιολάτρες υπάρχει ένα μονοπάτι εξαιρετικού κάλλους, το οποίο ξεκινά από το χωριό και είναι μια αληθινή αποκάλυψη. Ρεματιές με νερό, πλατάνια, καρυδιές και γεφυράκια αποτελούν το σκηνικό της διαδρομής ως τη Βοσκόβρυση, όπου υπάρχει ένα σπήλαιο. Στην ευρύτερη περιοχή, αξίζει να επισκεφτείτε το χωριό Μουσθένη, αλλά και το χιονοδρομικό της Δράμας, το οποίο απέχει περίπου μία ώρα από τη Μεσορόπη.

Διαμονή: Ο ξενώνας Κλαδί Ελιάς διαθέτει μεγάλες σουίτες, με φινετσάτη διακόσμηση και όλες τις σύγχρονες ανέσεις (τηλ. 25920 93293, www.kladielias.gr).

Φαγητό: Στο πέτρινο εστιατόριο του ξενώνα Κλαδί Ελιάς θα απολαύσετε μοναδικές μεσογειακές γεύσεις και εκλεκτά τοπικά κρασιά. Στην ταβέρνα Καστανιές σερβίρουν καλοφτιαγμένους μεζέδες και ζουμερά κρέατα στα κάρβουνα (τηλ. 25920 93687).
πηγή :


Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...