Τρία δέντρα στο Ναυπλίο, ο ΄Ιταμος Κρυονερίου και οι Ελιές της Δήμαινας στα διατηρητέα μνημεία της φύσης.

Ένας Πλάτανος, ένας Φοίνικας και μια Ελιά στο Ναύπλιο καθώς επίσης οι Ίταμοι (ήμερο έλατο) Κρυονερίου και οι Ελιές της Δήμαινας στην Αργολίδα έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο των συνολικά 51 διατηρητέων φυσικών μνημείων.

ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Η θεσμοθέτηση των παραπάνω βασίστηκε στον δασικό κώδικα ενώ στον κατάλογο του Εθνικού Κέντρου Βιότοπων- Υγρότοπων με τα μνημεία της φύσης περιλαμβάνονται μεμονωμένα δένδρα ή συστάδες δένδρων με ιδιαίτερη βοτανική, οικολογική, αισθητική ή ιστορική και πολιτισμική αξία. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν επίσης εκτάσεις με σπουδαίο οικολογικό, παλαιοντολογικό, γεωμορφολογικό ή άλλο ενδιαφέρον.

Η αλόγιστη επέμβαση του ανθρώπου στη φύση και η αδιάκοπη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων – που είχε ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και τη διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας, οδήγησαν στη δημιουργία του θεσμού των προστατευόμενων φυσικών περιοχών, που περιλαμβάνουν χερσαίες ή υδάτινες επιφάνειες.

Είναι ευρύτερα αναγνωρισμένο και σε διεθνή κλίμακα ότι η φυσική κληρονομιά της Ελλάδας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Παρά τη μικρή σχετικά έκταση της χώρας μας, η ποικιλία και η εναλλαγή βουνών, δασών, υγροτόπων, ακτών και νησιών είναι αξεπέραστη στην Ευρώπη. Έχει αναγνωριστεί ότι στην Ελλάδα υπάρχουν περισσότερα ενδημικά φυτικά και ζωικά είδη από όλες τις χώρες της Ευρώπης μαζί.

Η ανάγκη για ιδιαίτερη προστασία συγκεκριμένων εκτάσεων, κυρίως δασικού χαρακτήρα, αναγνωρίστηκε πολύ νωρίς στη χώρα μας σε σχέση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Ο πρώτος δασικός κώδικας που εκδόθηκε στα 1929 προέβλεπε τη λήψη ειδικών μέτρων για τη διατήρηση ορισμένων εκτάσεων που χαρακτηρίζονται ‘Προστατευόμενα Δάση’.

Ο πρώτος ειδικός νόμος, που αναφέρεται στη προστασία της φύσης στη χώρα μας, εκδόθηκε το 1937 και προέβλεπε την ίδρυση μέχρι πέντε ‘Εθνικών Δρυμών’ σε ολόκληρη τη χώρα (εκτός από τα νησιά) με σκοπό την προστασία της χλωρίδας, τη βελτίωση και την αύξηση της πανίδας, τη διατήρηση των γεωμορφολογικών σχηματισμών, την προστασία των φυσικών καλλονών, την ανάπτυξη του τουρισμού και τη διενέργεια επιστημονικών (ιδίως φυτογεωγραφικών) και δασικών ερευνών. Καθόριζε επίσης τις βασικές αρχές για την προστασία και διατήρηση των εθνικών δρυμών, με υπεύθυνη τη Δασική Υπηρεσία.

Από το 1937 μέχρι σήμερα διακρίνουμε τρεις κατηγορίες προστατευόμενων περιοχών στη χώρα μας.

Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει τους Εθνικούς Δρυμούς, που περιέχουν οικοσυστήματα ή βιότοπους με σημαντική οικολογική αξία και βρίσκονται κάτω από καθεστώς αυστηρής προστασίας.

Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει τα ‘Αισθητικά Δάση’ που καλύπτουν συνολική έκταση 331.000 στρεμμάτων. Είναι συνήθως τοπία με ιδιαίτερο αισθητικό κάλλος και οικολογικό ενδιαφέρον και η ανακήρυξή τους έχει ως σκοπό, πέρα από την προστασία της φύσης, να δώσει στο κοινό την ευκαιρία να γνωρίσει και να απολαύσει το φυσικό περιβάλλον με διάφορες δραστηριότητες αναψυχής. Μέχρι σήμερα έχουν κηρυχθεί 19 Αισθητικά Δάση.

Η Τρίτη κατηγορία αναφέρεται στα Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης. Έχουν κηρυχθεί 51 διατηρητέα μνημεία μέχρι σήμερα και περιλαμβάνουν κυρίως μεμομωνένα δένδρα ή συστάδες δένδρων με ιδιαίτερη οικολογική, αισθητική ή ακόμη και πολιτιστική ή ιστορική σημασία.

Αισθητικά Δάση

Ονομασία αισθητικού δάσους / Έκταση στρεμμάτων Νομός

Βάϊ Κρήτης
200
Λασιθίου

Καισαριανής
6400
Αττικής

Κοιλάδας Τεμπών
17620
Λαρίσης

Αγ. Γεωργίου Καραϊσκάκη
2520
Καρδίτσας

Πευκιά Ξυλοκάστρου
275
Κορινθίας

Παν/πόλεως Πατρών
18500
Αχαΐας

Ιωαννίνων
864
Ιωαννίνων

Φαρσάλων
345
Λαρίσης

Στενής Ευβοίας
6770
Ευβοίας

Όσσας
221000
Λαρίσης

Μογγοστού Κορίνθου
5200
Κορινθίας

Νικόπολης Πρεβέζης
660
Πρεβέζης

Στενών Νέστου
23800
Καβάλας

Σκιάθου
30000
Μαγνησίας

Καλαβρύτων
17500
Αχαΐας

Αμυγδαλεώνος Καβάλας
28160
Καβάλας

Αηλία Τρικάλων
279
Τρικάλων

Τιθορέας
2000
Φθιώτιδας

Κουρί Αλμυρού
1000
Μαγνησίας


Πίνακας Εθνικών Δρυμών

Ολύμπου
Πιερίας

2
Παρνασσού
Φωκίδας – Βοιωτίας

3
Πάρνηθας
Αττικής

4
Αίνου Κεφαλληνίας
Κεφαλληνίας

5
Σαμαριάς
Χανίων

6
Οίτης
Φθιώτιδας

7
Πίνδου
Γρεβενών

8
Βίκου – Αωού
Ιωαννίνων

9
Πρεσπών
Φλώρινας

10
Σουνίου
Αττικής

11
Δαδιάς – Σουφλίου
Έβρου


Η συνολική έκταση των διατηρητέων μνημείων είναι 16.840 εκτάρια, ενώ συμπεριλαμβάνονται αρκετά δέντρα της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Ο πλήρης κατάλογος των μνημείων είναι ο παρακάτω:

Διατηρητέα Μνημεία της Φύσης Εμβαδόν*ΦΕΚ (εκτάρια) ΦΕΚ

Οι δύο Πλάτανοι του Σχολαρίου - 281/Β/1975
Το κλήμα των Καλαβρύτων - 738/Β/1975
Το Πεύκο της Νικήτης Χαλκιδικής - 738/Β/1975
Ο Πλάτανος στον Γεροπλάτανο Χαλκιδικής - 738/Β/1975
Ο Πλάτανος της Βάβδου - 738/Β/1975
Ο Πλάτανος του Παυσανία στο Αίγιο - 738/Β/1976
Οι Δώδεκα Βρύσες του Αιγίου - 738/Β/1976
Οι Πλάτανοι των Κομποτάδων - 113/Β/1976
Ο Πλάτανος της Άρτας - 1113/Β/1976
Ο αειθαλής Πλάτανος της Φαιστού - 590/Β/1977
Οι Πλάτανοι της Βέροιας - 590/Β/1977
Ο Πλάτανος του Ναυπλίου - 590/Β/1977

Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Πρόκειται για ένα τεράστιο αιωνόβιο πλατάνι στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος στο Ναύπλιο. Δέντρο πολλών αιώνων που συνδέεται με τη δράση του ήρωα του 1821Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ,κι άλλων ηρώων της πόλης. Προσφέρει απλόχερα στους επισκέπτες τη σκιά του κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Ένα δένδρο που χάνεται στην ιστορία της πόλης, στην πρώτη πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας , εδώ στον πλάτανος αυτό μίλησε το 1826 ο Γεώργιος Γεννάδιος .

Μάλιστα κατά την Τουρκοκρατία η πλατεία που βρίσκεται ο πλάτανος και τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση λεγόταν Πλατεία Πλατάνου και κάτω από τον οποίο συναθροίζονταν οι Δημογέροντες και συζητούσαν τα προβλήματα του Αγώνα. Το 1834 μετονομάστηκε σε πλατεία Λουδοβίκου προς τιμήν του βασιλιά της Βαυαρίας και πατέρα του Όθωνος, και το 1843, μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου (Ναυπλιακή επανάσταση) , πήρε το σημερινό της όνομα.

Η Πλατεία Συντάγματος του Ναυπλίου ήτανε πάντοτε το σημείο αναφοράς της παλιάς πόλης, καθώς γύρω από αυτήν είχαν χτιστεί τα σημαντικότερα κτίρια κάθε εποχής και θεωρείται μια από τις σημαντικότερες πλατείες παγκοσμίως.
Η Ελιά του Ναυπλίου - 590/Β/1977

Η ΕΛΙΑ ΠΟΥ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΡΕΜΑΣΑΝ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ
Πρόκειται για μία αιωνόβια ελιά μεγάλης ηλικίας με αξιόλογα μορφολογικά και αισθητικά χαρακτηριστικά και ιστορική αξία. Η ελιά αυτή του Ναυπλίου που ο κορμός της είναι τεραστίων διαστάσεων βρίσκεται στην πλατεία Παναγιάς στο Ναύπλιο όπου κατά την παράδοση μαρτύρησε ο πολιούχος της πόλης ,Άγιος Αναστάσιος το 1655.


Η εκκλησία της Παναγίας στο Ναύπλιο είναι συνδεμένη με το μαρτύριο του Ναυπλιώτη Νεομάρτυρα Αναστασίου, όπου οι Τούρκοι τον βασάνισαν για την πίστη του στο Χριστό, εκεί στην ελιά πού υπάρχει ακόμη στη βορινή είσοδο του ναού . Στην ίδια ελιά της Παναγίας δίδαξε ό μεγάλος ρήτορας και ιεροκήρυκας τού Ναυπλίου ο Κεφαλλονίτης Ηλίας Μηνιάτης.

Η ελιά αυτή έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο των συνολικά 51 διατηρητέων φυσικών μνημείων. Η θεσμοθέτηση αυτή βασίστηκε στον δασικό κώδικα ενώ στον κατάλογο του Εθνικού Κέντρου Βιότοπων- Υγροτόπων με τα μνημεία της φύσης περιλαμβάνονται μεμονωμένα δένδρα ή συστάδες δένδρων με ιδιαίτερη βοτανική, οικολογική, αισθητική ή ιστορική και πολιτισμική αξία.

Πάντως η αιωνόβια αυτή ελιά έχει καταφέρει να γλιτώσει τόσους αιώνες, μέσα από δύσκολες καταστάσεις και πολέμους ,αλλά δυστυχώς σήμερα πολλοί νεοέλληνες δεν την σέβονται και ενίοτε ρίχνουν ακόμα και απορρίμματα.
Ο Φοίνικας του Ναυπλίου - 590/Β/1977
Ο ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Πρόκειται για τον Φοίνικα που τον φύτεψε ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, Ιωάννης Καποδίστριας, όταν το Ναύπλιο ήταν η πρωτεύουσα της χώρας. Βρίσκεται στην πλατεία “Πέντε αδέλφια” της πόλης του Ναυπλίου, μέσα στον προαύλιο χώρο της έπαυλης Αμυμώνη.

Το δένδρο αυτό την νύχτα της 13 Δεκεμβρίου το 2008 μετά από ένα δυνατό αέρα κόπηκε το πάνω μέρος και έπεσε με αποτέλεσμα ο ιστορικώς φοίνικας να μείνει ο μισός. Αυτό ήταν ένα καίριο χτύπημα γιατί ο φοίνικας ήταν το ορόσημο της πόλης μας ,θα μας πει ο αρχαιολόγος από το Ναύπλιο Μ. Αντωνιάδης .

Η αντίστροφη μέτρηση για τον φοίνικα ξεκίνησε το 1941 όταν τα γερμανικά Στούκας βομβάρδισαν το λιμάνι του Ναυπλίου με αποτέλεσμα κάποιο μεταλλικό αντικείμενο να καρφωθεί στον κορμό του.

Οι Ίταμοι Κρυονερίου Αργολίδας - 590/Β/1977

Ακόμα ο ίταμος ονομάζεται και δένδρο του θανάτου. Σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη το φυτό αναδίδει δηλητηριώδης ατμούς, κι όποιος κοιμηθεί η καθίσει να φάει κάτω από αυτό μπορεί και να πεθάνει. Το ξύλο του δένδρου είναι ιδιαίτερα σκληρό και πολύ χρησιμοποιείτο από τους αρχαίους Έλληνες για την κατασκευή όπλων, μουσικών οργάνων και ξύλινων αγαλμάτων.
Οι Ελιές της Δημαίνης Αργολίδας - 590/Β/1977
Οι Ελιές του Αλμυροποτάμου Εύβοιας - 590/Β/1977
Ο Πλάτανος της Δημητσάνας Αρκαδίας - 121/Δ1980
Ο Σφένδαμος του Σιδηροκάστρου Μεσσηνίας - 121/Δ/1980
Η Ελιά της Καλαμάτας - 121/Δ/1980
Το Δάσος Δενδροκέρδων στην Κυνουρία Αρκαδίας 74 121/Δ/1980
Η Δρυς του Περιθωρίου Αρκαδίας - 121/Δ/1980
Συστάδα Δρυός και Φράξου (Μουριών) 9,2 121/Δ/1980
Η Δρυς στις Κορφές Ηρακλείου - 121/Δ/1980
Οι Βελανιδιές στην Καλαμιά Αιγίου - 121/Δ/1980
Η Δρυς της Δόριζας Αρκαδίας - 121/Δ/1980
Ο Πλάτανος Βλάτους Χανίων - 121/Δ/1980
Ο Πλάτανος της Αγ. Μαρίνας Φθιώτιδας - 121/Δ/1980
Οι Πλάτανοι της Λαμίας - 121/Δ/1980
Το Δάσος της Οξιάς στην Τσίχλα Χαϊντού Ξάνθης 18 121/Δ/1980
Το Δάσος Οξιάς στο Πευκωτό Πέλλας 3,2 121/Δ/1980
Το Παρθένο Δάσος της Κεντρικής Ροδόπης 550 121/Δ/1980
Το νησί Πιπέρι στις Βόρειες Σποράδες 438 121/Δ/1980
Ο Πλάτανος στην Ελαία Θεσπρωτίας - 173/Β/1981
Η Φτελιά της Αηδόνας Καλαμπάκας - 173/Β/1981
Ο αειθαλής Πλάτανος των Αζωγυρών Χανίων - 173/Β/1981
Το Κρητικό Κεφαλάνθηρο στις Καμάρες Ηρακλείου - 589/Β/1985
Ο Πλάτανος του Αγ. Φλώρου Μεσσηνίας - 589/Β/1985
Το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου 15.000 160/Α/1985
Ο Πλάτανος του Ιπποκράτη στην Κω - 589/Β/1985
Ο Πλάτανος της Απολλωνίας - Σταυρός Θεσσαλονίκης - 589/Β/1985
Ο Πλάτανος της Πλατανιώτισσας Καλαβρύτων - 773/Β/1985
Το δάσος του Λεσινίου Αιτωλοακαρνανίας 45,9 773/Β/1985
Ο Πλάτανος της Αγ. Λαύρας Καλαβρύτων - 656/Β/1986
Ο Σφαγνώνας στο δάσος του Λαϊλιά Σερρών 3,9 656/Β/1986
Υπόλειμμα υδροχαρούς δάσους στην Ιστιαία Εύβοιας - 656/Β/1986
Το Δάσος αείφυλλων πλατύφυλλων στο νησί Σαπιέντζα 240 656/Β/1986
Το Μικτό Δάσος Προμάχων - Λυκοστόμου Αριδαίας 192 656/Β/1986
Το Φυσικό Δάσος κυπαρισσίου στον Έμπωνα Ρόδου 135 656/Β/1986
Το Μικτό Δάσος του Γράμου 130 656/Β/1986
Το Κυπαρίσσι της Πρασιάς Ευρυτανίας - 520/Β/1997
* όπου δεν δίνεται τιμή για το εμβαδόν σημαίνει ότι αυτό είναι κάτω από 1 εκτάριο.

"Δίνουμε Δύναμη στο Χωριό"

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΤΟΥΡΝΙΚΙ

Στο μέτωπο του Kτενιά,το Τουρνίκι, το αρχαίο Θούριον, με τα μάτια του στραμμένα στην Ανατολή κλείνει πόρτες και παράθυρα το χειμώνα στο χιονιά, έρημο και άγριο γειτονοπούλι του χιονισμένου Αρτεμίσιου.Πέρασμα στην αρχαιότητα για τη Νεστάνη (Τσιπιανά) με το δρόμο της «Σκάλας» ή της «Κλίμακος», όπως τον έλεγαν στην αρχαιότητα.

Το χωριό με τους λίγους τσοπάνηδες σήμερα ζωντανεύει μόνο το καλοκαίρι με αρκετούς παραθεριστές, που έχουν ανακαινίσει τα παλαιά πέτρινα πατρικά τους σπίτια. Οι παλιές δόξες του χωριού με κάπου 300 οικογένειες, που στέριωναν σ’ αυτό τον τόπο στα χρόνια της τουρκοκρατίας, αποτελούν νοσταλγικό και λησμονημένο παρελθόν.
Πλήθος οι παραδόσεις για την αντρεία του τόπου. Από τους Θουριώτες λένε πως σύναξε τα πρώτα παλικάρια του ο Κολοκοτρώνης. Κι’ οι Καρατασουλαίοι, παλικάρια του Νταγρέ, με ολόκληρο φουσάτο τούρκικο λένε πως τα βάλανε.

Το μεγάλο πανηγύρι του χωριού γινόταν το Δεκαπενταύγουστο. Γιορτάζει η εκκλησιά του, ο Άγιος Αθανάσιος, που έχει και εικόνα ιερή της Παναγίας μέσα. Το Τουρνίκι, γέμιζε κόσμο στη χάρη Της από την παραμονή. Γύρω από τη βρύση και την εκκλησιά μαζευόταν ολόκληρη η κοινότητα και τα γειτονικά χωριά. Ολονυχτία, χορός με όργανα, τραγούδι και φαγοπότι. Ό,τι απόμεινε από τα παλιά χωριάτικα πανηγύρια σκορπιέται σαν ασθενικός αντίλαλος γύρω στις αιώνιες ράχες, τις ελατοσκέπαστες, για να κατρακυλήσει κάτω στη χαράδρα, απ’ όπου ξεκινάει ο Ξεριάς για την πολιτεία του Άργους.

Και τα τρία αυτά χωριά – Κρύα Βρύση, Κρυονέρι και Τουρνίκι - σχεδόν ερημώνουν το χειμώνα. Το καλοκαίρι όμως, αν βρεθείτε εδώ και έχετε λίγο χρόνο, αξίζει πραγματικά να σταματήσετε και να πάρετεμια γεύση από το υπέροχο τυρί, που φτιάχνουν οι λίγοι τσοπάνηδες που έχουν ακόμα απομείνει εδώ, το ψωμί που ζυμώνουν οι νοικοκυρές και τις ιστορίες που έχουν να διηγηθούν.Πάνω στις αιώνιες τούτες ράχες η βλάστηση δεν είναι τόσο άφθονη, όπως ήταν στην αρχαιότητα. Όμως η ποικιλία των πετρωμάτων παραμένει και την ακολουθούν οι δασωμένες εκτάσεις τους. Δρύες, έλατα, πεύκα και σχίνοι καλύπτουν πολλά τετραγωνικά χιλιόμετρα, όπως σε όλα τα ορεινά συγκροτήματα των αρκαδικών συνόρων. Η έκταση των δασών ελάτης και πεύκου στην περιοχή αυτή έφτανε κάποτε τα 157 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η εξαγωγή ρετσινιού τους 320 τόνους το χρόνο!

Από το «βασιλικό είδος» των υψηλών δέντρων, τις Δρύες, το αρχαιότερο στην ορεινή βλάστηση και το πιο δυσαναπλήρωτο, έχουν απομένει ελάχιστες. Τις έχει διαδεχθεί το πιο ανθεκτικό δένδρο της ελάτης. Και όταν κι αυτό με τη σειρά του χάνεται, το διαδέχεται η βλάστηση των θάμνων.
Πάνω στο Αρτεμίσιο, σε περιοχή κοντινή με την κοινότητα Κρυονέρι, έχει απομείνει υπόλοιπο, όπως θέλει ο θρύλος, κάποιου ιερού δάσους της Αρτέμιδας. Πρόκειται για εκατό περίπου δέντρα, δηλητηριώδη και θανατηφόρα για «μόνοπλα» ζώα, όπως το άλογο. Δεν πειράζει όμως τα δίοπλα ζώα, όπως τα γίδια π.χ. Το δέντρο αυτό μοιάζει πολύ με το έλατο και ο κορμός του έχει διάμετρο περίπου ένα μέτρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι «άρκευθος» ή Taxus Vakata.
Μέσα στο Τουρνίκι ο δρόμος διακλαδίζεται. Η δεξιά κατεύθυνση είναι η «έξοδος κινδύνου» για τους φοβιτσιάρηδες και πηγαίνει στο χωριό Μερκούρι, απ’ όπου μπορείτε να περάσετε κάτω από το Αρτεμίσιο από εύκολο δρόμο, για να καταλήξετε στη Χούνη και στο Άργος.

Εσείς όμως, που δεν καταλαβαίνετε τίποτα από παράτολμες διαδρομές, παίρνετε την αριστερή κατεύθυνση, που συνεχίζει βορειοδυτικά και σκαρφαλώνει στις άγριες και γυμνές βουνοπλαγιές του Κτενιά. Προσοχή, μιλάμε για ένα ζόρικο «δρόμο» που χρησιμοποιείται μόνο από κατσίκια! Την άνοιξη τρέχουν νερά από παντού και ένας καταρράκτης, που σχηματίζει μια λιμνούλα στη βάση του, φαίνεται αριστερά αμέσως μετά το Τουρνίκι. Κατολισθήσεις και βαθιά νεροφαγώματα στενεύουν το «δρόμο» σε πολλά σημεία. Χόρτα, θάμνοι και αγριολούλουδα καλύπτουν όχι μόνο το κέντρο, αλλά συχνά και όλο το πλάτος του δρόμου και γενικά η περιπετειώδης αυτή διαδρομή θα σας προσφέρει δυνατές συγκινήσεις μέχρι να φτάσετε – αν τα καταφέρετε – στο διάσελο, όπου συναντάτε τον κεντρικό χωματόδρομο Νεστάνης-Καρυάς, κάτω ακριβώς από την κορυφή του Αρτεμισίου στη δυτική πλευρά του βουνού. Εδώ θα δείτε και το καινούριο ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, δίπλα σε μια τεράστια βελανιδιά, ένα ακόμα ιδανικό καταφύγιο για ελεύθερη διανυκτέρευση, αν σας πιάσει το βράδυ στο βουνό.
Μόλις συναντήσετε τον κεντρικό χωματόδρομο Καρυάς – Νεστάνης, στρίβετε αριστερά (δυτικά), περνάτε την καλύβα ενός βοσκού και φτάνετε σε μια βρύση με κρύο νερό, που δεν είναι άλλη από το «Μπρακατσάκι», ονομαστό στους πιο παλιούς για το ιαματικό νερό του, πλούσιο σε θειάφι, που και σήμερα το αναζητούν πολλοί για να θεραπεύσουν κάθε είδους πάθηση. Από εκεί ή συνεχίζετε βορειοανατολικά για να καταλήξετε στην Καρυά ή κατηφορίζετε δυτικά στον ίδιο δρόμο, που θα σας βγάλει στη Νεστάνη.

Μέχρι να φτάσετε στη Νεστάνη η θέα κάτω στον κάμπο της Τρίπολης και στη νέα εθνική οδό είναι ιδιαίτερα απολαυστική. Ο δρόμος που ανηφορίζει πριν από τη Νεστάνη πηγαίνει στη Μονή Γοργοεπήκοου. Αν θέλετε να βγείτε στη Νεστάνη στρίβετε δεξιά, αν θέλετε να πάτε στο μοναστήρι στρίβετε αριστερά.

http://fregkaina.blogspot.com/

"Δίνουμε Δύναμη στο Χωριό"

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Ήταν ο τόπος μου βράχος και χώματα ήλιος και μαύρο κρασί...

Ήταν ο τόπος μου βράχος και χώματα ήλιος και μαύρο κρασί.Κάποιος τον πούλησε, κάποιος τον ρήμαξε σαν δανεισμένη πραμάτεια ...

Στίχοι: Κ.Χ Μύρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Ήταν ο τόπος μου βράχος και
χώματα ήλιος και μαύρο
κρασί. Όργωνα θέριζα και με
τον Όμηρο σε τραγουδούσα,
λαέ μου. Πάνω στα κύματα
νύχτες ολόκληρες σε ονειρεύτηκα.

Ήταν τα σπίτια μου άσπρα
γαρίφαλα και τα κορίτσια σεμνά.
Είχαν αρμύρα στα χείλη στα
μάτια τους καίγανε την οικουμένη
και τα παιδιά μου με μια
φυσαρμόνικα τα ξελογιάζανε.

Ήταν ο τόπος μου σαν το χαμόγελο,
όνειρο καθημερνό.Κάποιος τον
πούλησε, κάποιος τον ρήμαξε
σαν δανεισμένη πραμάτεια.
Τώρα τ’ αγόρια μου παίζουν
το θάνατο στα χαρακώματα..

"Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας.
Είναι επίσης το μέλλον μας.
Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της!
Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!"

"Δίνουμε Δύναμη στο Χωριό"

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...