Δοκιμάσαμε Μπίρα Ζέος..!!

Βόλτα στην αγορά

Έχει γίνει κάτι σαν παιχνίδι να πηγαίνεις σε ταβέρνες και μπαρ και να παραγγέλνεις την πιο άγνωστη μπίρα του καταλόγου. Νιώθεις τη χαρά της ανακάλυψης, πέρα από την αυτονόητη χαρά της απόλαυσης. Η τελευταία τέτοια ανακάλυψη έγινε στη «Νάγια», ένα μικρό ταβερνάκι-μαγέρικο της Καλλιθέας, η φήμη του οποίου έχει ξεπεράσει τα όρια της γειτονιάς του. Φάβα «παντρεμένη», σαρδέλες-σαντουιτσάκια με φινόκιο, χανιώτικο μπουρέκι και για το τέλος μια γαβάθα αχνιστά μύδια με μπίρα. Για να τα «σπρώξουμε» όλα αυτά παραγγείλαμε μια φρέσκια, απαστερίωτη pilsner ονόματι «Ζέος» (5% αλκοόλ), που έφτασε στο τραπέζι μας σε πλαστικό μπουκάλι του ενός λίτρου. Ο αφρός της πλούσιος, το χρώμα της κεχριμπαρένιο και θολό, η γεύση της γήινη, με έντονες νότες δημητριακών -κριθάρι, σιτάρι, λυκίσκος- και κάπως πικρή επίγευση. Η μπίρα -προϊόν μιας πολύ μικρής ζυθοποιίας στον Ίναχο Αργολίδας- έχει πολύ μικρή ημερομηνία λήξης, καθότι δεν έχει υποστεί παστερίωση. Εκτός από την φρέσκια pilsner, η εταιρεία παράγει και παστεριωμένη, σε γυάλινο μπουκάλι των 300 ml, καθώς και lager και μαύρη weiss. Α! Χρήζει ειδικής μνείας η cult διαφήμιση από την «Λαίδη», κατά κόσμον Άντζελα Δημητρίου, που μπορείτε να δείτε στο site της εταιρείας http://www.greekbeer.com




Η μπίρα κυκλοφορεί μόνο σε κάποια μέρη της Πελοποννήσου και στην Αθήνα, στα εξής καταστήματα:ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ ΚΑΡΥΑΣ-ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ στο Βύρωνα (Μυσίας 37 τηλ. 2130409474), Αμπελοσοφίες (Κειριαδών 81 - 83, Κάτω Πετράλωνα, τηλ.: 210-34.21.041), Σταλιά (Πρίγκιπος Πέτρου 37, Γλυφάδα, τηλ.: 210-89.45.927), Vegera (Λεωφόρος Ανδρέα Παπανδρέου 130, Γλυφάδα, τηλ.: 210-96.46.635), Beer factory (Ηρακλείτου 4, Χαλάνδρι, τηλ.: 210-27.53.619) και στο Fast Market (Μεσογείων 37, Μαρούσι, τηλ.: 210-80.20.250). Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα σημεία διανομής, επικοινωνήστε με τον παραγωγό στο τηλ.: 27510-31.400.
Το Μαγέρικο της Νάγιας, Ευαγγελιστρίας 96 και Γαλατείας, Καλλιθέα, τηλ.: 210-95.17.230 .

02.01.2012
Κείμενο Χριστίνα Τζιάλλα
από

ΖΕΟΣ Ζυθοποιία

118 ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑΣ: ZEOS Brewing Company S.A.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: 1ο χλμ. ΙΝΑΧΟΣ -Άργος

Τ.Κ.: 21200 , Άργος

ΤΗΛ: 27510-31400 FAX: 27510 - 31401

Εmail: david@greekbeer.com

URL : http://www.greekbeer.com/index.htm
Η «ΖΕΟΣ ζυθοποιία Α.Ε.» βρίσκεται στον Ίναχο Αργολίδας.

εγκέφαλος της ζυθοποιίας ονομάζεται David Wood, ο οποίος είναι διευθύνων, υπεύθυνος σύμβουλος και χημικός ζυθοποιός μαζί. Ο Mr Wood είναι ο χημικός, ο ελεγκτής, ο δοκιμαστής, η ψυχή της ζυθοποιίας και βρίσκεται συνεχώς πάνω από το προϊόν.

κύριος Βαγγέλης Μπούρας είναι υπεύθυνος παραγωγής και διανομής των προϊόντων.

Όλες οι μπύρες της Ζέος περιέχουν και βύνη σιταριού. Για την Pilsner τους, στα 500 κιλά κριθάρι βάζουν 35 κιλά σιτάρι και 700 γραμμάρια κριθάρι καβουρδισμένο. Στην μικροζυθοποιία ΖΕΟΣ ως πρώτη ύλη χρησιμοποιούν το ποιοτικό Γερμανικό κριθάρι και σιτάρι “BAMBERG”, το οποίο είναι το ακριβότερο στην αγορά. Το τσουβάλι με το μαύρο κριθάρι είναι το καβουρδισμένο.
Η μικροζυθοποιία παράγει 4 μπύρες – δύο είδη … lager και pilsner:

ΖΕΟΣ Black Mak Schwarzbier

ΖΕΟΣ Black Mak

Τύπος (είδος): Schwarzbier

Αλκοόλ: 5%

Συσκευασία: 330ml και 500ml

Περιγραφή: Χρώμα εβένινο –

άρωμα καφές, πικρή σοκολάτα, βύσσινο, βύνη –

γεύση στιγμιαίου καφέ, μαύρης σοκολάτας, βύνης –

επίγευση καφέ και ελαφρώς λυκίσκου.

ΖΕΟΣ Pilsner
zeos_pils

ΖΕΟΣ Pilsner

Τύπος (είδος): pilsner

Αλκοόλ: 5%

Συσκευασία: 330ml και 500ml

Περιγραφή: Χρώμα ξανθό

γεύση βύνης , έντονη λυκίσκου
ΖΕΟΣ Pilsner μη παστεριωμένη, βαρελίσια και σε πλαστικό μπουκάλι του 1 λίτρου. Δεν διαρκεί παραπάνω από 45 ημέρες από την ημέρα παραγωγής της, γι’ αυτό δύσκολα θα την βρείτε στις κάβες. Μπορείτε όμως να την παραγγείλετε.

ΖΕΟΣ Pilsner (χωρίς παστερίωση)

Τύπος (είδος): Pilsner

Αλκοόλ: 5%

Συσκευασία: 1 λίτρο

Περιγραφή: Χρώμα ξανθό κεχριμπαρί, όχι εντελώς διαυγές –

άρωμα φρούτων (μήλο, ροδάκινο), βύνης και λυκίσκου –

γεύση δημητριακών, πράσινου μήλου, έντονα λυκίσκου –

επίγευση πικρούτσικη, αβοκάντο, χωριάτικο ψωμί.

ZΕΟΣ Μακεδονική BLUE MAK
zeos_lager

ΖΕΟΣ Blue Mak (Μακεδονική Συνταγή)

Τύπος (είδος): Lager

Αλκοόλ: 5%

Συσκευασία: 330ml και 500ml


Περιγραφή: χρώμα ξανθό

γεύση βύνης,λυκίσκου, μήλου

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Athens Daily Secret #542: Μυστικό μπακάλικο

Γεμίστε το τραπέζι σας με αυθεντικές ελληνικές γεύσεις

Σε ένα μικρό μπακάλικο, κρυμμένο στα στενά του Βύρωνα, ξετρυπώσαμε το υποκατάστημα ενός παραδοσιακού τυροκομείου από το Άργος. Ο μπαμπάς Θεοδόσης μετά από 25 χρόνια εμπειρίας στα γαλακτοκομικά έφτιαξε το δικό του εργαστήριο στην Καρυά (ένα χωριουδάκι στην Αργολίδα). Εδώ και 3 χρόνια οι 4 υιοί του Νώντας,Κωνσταντίνος, Γιώργος και Νικήτας φέρνουν στην Αθήνα τα οικογενειακά προϊόντα, που συνεχίζουν να φτιάχνονται με τις παραδοσιακές παλιές συνταγές. Θα βρείτε φέτα, γραβιέρα, ανθότυρο, γιαούρτι και διάφορα άλλα γαλακτοκομικά, όλα από φρέσκο αιγοπρόβειο γάλα. Η παραγωγή φυσικά παραμένει μικρή, οπότε αν σας ρωτήσουν που τα προμηθευτήκατε κρατήστε το στόμα σας κλειστό!

Υ.Γ. Τα αδέρφια φρόντισαν να γεμίσουν το μπακάλικο και με διάφορα άλλα παραδοσιακά προϊόντα από την επαρχία όπως ΕΛΛΗΝΙΚΆ ΌΣΠΡΙΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΎΣ Κ ΠΑΡΆΓΩΓΟΥΣ , ΧΩΡΙΆΤΙΚΑ ΖΥΜΑΡΙΚΆ , ΚΡΑΣΊ ΑΠΟ ΤΗ ΠΕΡΙΟΧΉ ΜΑΣ (ΦΡΑΓΚΟΣ ΣΠΥΡΟΣ), ΤΣΊΠΟΥΡΟ - ΤΣΙΚΟΥΔΙΆ , ΓΛΥΚΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΙΟΥ , ΜΠΊΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΕΟΣ ( pilsner , ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΉ ΣΥΝΤΑΓΉ , BLACK MAK ΚΑΙ ΦΡΕΣΚΙΕΣ ..!! )ΜΑΚΑΡΌΝΙΑ - ΣΠΑΓΚΕΤΗ ΑΠΌ ΤΟΝ ΟΊΚΟ ΑΔΑΜΑΝΤΙΝΑ ΣΤΗ ΓΛΥΚΌΒΡΥΣΗ ΛΑΚΩΝΙΑΣ , ΝΕΡΆ ΥΑΣ ΑΠΌ ΚΕΦΑΛΌΒΡΥΣΟ ΚΑΙ ΆΛΛΑ ΠΟΛΛΆ ΨΑΓΜΈΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΆ ΠΡΟΪΌΝΤΑ.

Και με αφορμή το Άργος, το πιο αστείο video που είδαμε φέτος:



Βύρωνας - 10 Ιανουάριος 2012
http://athens.dailysecret.com/secrets/mystiko-mpakaliko/

ευχαριστούμε το Athens Daily Secret για την υπέροχη δουλειά που κάνει εδώ κ χρόνια & μας μαθαίνει τα ενδιαφέρουσα μυστικά της πόλις που ζούμε..!!

Στοιχεία Επικοινωνίας

Τυροκομείο - πρατήριο

Διεύθυνση : 3ο χλμ Καρυάς - Άργους , Καρυά Αργολίδος

ΤΚ 21200

Τηλέφωνο επικοινωνίας : 6947.341.141

Υπεύθυνος : Μαυρογιάννης Θεοδόσιος



Κεντρικό Κατάστημα

Διεύθυση : Τσωκρή 2, Άργος

Τηλέφωνο επικοινωνίας : 27510 22461



Υποκατάστημα

Διεύθυνση : Μυσίας 37, Βύρωνας

ΤΚ 16232

Τηλέφωνο επικοινωνίας : 2130 409474

email επικοινωνίας : kariagal09@gmail.com

Ιστοσελίδα : http://www.χωριο.gr/

(ποιο εύκολα από κέντρο ερχόμαστε με το αστικό 732 από μετρό ευαγγελισμού & σταματάμε στη 13η Φορμιωνος.Εκεί όπως θα σταματήσουμε βλέπουμε το πάρκο Καραολη κ Δημήτριου.κάνουμε αριστερά κ στα 50 μέτρα που τελειώνει το πάρκο είναι μπροστά.)


θα χαρούμε να σας δούμε κ από κοντά.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Δίνουμε Δύναμη στο Χωριό..!!

Ηρθε η Κρίση … Επιστροφή στο Χωριό!

"Δίνουμε Δύναμη στο Χωριό"

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σαςΑναρτήθηκε από τον/την - στο Μαρτίου 23, 2011

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΣΤΟ 13,5%, ΚΑΤΑ 6,1% ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΤΟΥ 2010

Ηρθε η κρίση, επιστροφή στη φύση

Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΥ agrolabos@hotmail.com

Η οικονομική δυσπραγία και η έλλειψη θέσεων εργασίας έχει ωθήσει χιλιάδες κατοίκους των πόλεων να επιστρέψουν στο χωριό τους και την αγροτική παραγωγή, με αποτέλεσμα τη σταθερή αύξηση των αγροτών το τελευταίο διάστημα. Η οικονομική κρίση στρέφει όλο και περισσότερο κόσμο πίσω στην αγροτική οικονομία. Την ώρα που ο δείκτης ανεργίας σημειώνει ρεκόρ δεκαετίας, κλείνοντας στον Οκτώβριο του 2010 στο 13,5%, ο μόνος τομέας οικονομικής δραστηριότητας που εμφανίζει αύξηση της απασχόλησης είναι ο αγροτικός. Το πρώτο εξάμηνο του 2010, ο αριθμός των αγροτών αυξήθηκε κατά 6,1% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2009 και η τάση αυτή, όπως φαίνεται από τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, είναι σταθερά ανοδική.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 ο αριθμός των ατόμων που απασχολούνται στον αγροτικό τομέα έβαινε, με ορισμένες μικρές διακυμάνσεις, σταθερά μειούμενος μέχρι και το 2007. Το 1981, το ποσοστό του ενεργού αγροτικού πληθυσμού ανερχόταν στο 27%, το 1991 υποχώρησε στο 18,7% και το 2007 το ποσοστό έπεσε στο μισό. Στις αρχές του 2008, η πτωτική τάση ανακόπτεται και τα δύο τελευταία χρόνια ο αριθμός των αγροτών παρουσιάζει σταθερή αύξηση, αν και το αγροτικό εισόδημα συνεχίζει να έχει φθίνουσα πορεία και, σύμφωνα με την ΠΑΣΕΓΕΣ, από το 2005 έως το 2009 καταγράφονται απώλειες από 3% έως και 6% κάθε χρόνο.

Το πρώτο τρίμηνο του 2009 ως αγρότες καταγράφηκαν 520.000 άτομα, το δεύτερο τρίμηνο 529.000, το τρίτο 545.000 και το τέταρτο 551.000. Η τάση αυτή διατηρήθηκε και το 2010, με τον μεγαλύτερο αριθμό να καταγράφεται το πρώτο τρίμηνο, 562.000, και να διατηρείται τα δύο επόμενα τρίμηνα στα 551.000 άτομα. Η αύξηση οφείλεται κατά κύριο λόγο στην αύξηση του αριθμού των αυτοαπασχολουμένων αγροτών, ενώ, αντιθέτως, ο αριθμός αυτών που δηλώνουν ότι απασχολούνται βοηθητικά σε οικογενειακές εκμεταλλεύσεις μειώνεται σταθερά. Σταθερός παραμένει ο αριθμός των αγροτών που απασχολούν προσωπικό (46.000), όπως και των ατόμων που εργάζονται ως μισθωτοί σε καλλιέργειες (54.000).

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του προέδρου της ΠΑΣΕΓΕΣ, Τζ. Καραμίχα, η τάση αυτή θα συνεχιστεί και το 2011, εξ αιτίας των μεγάλων επιπτώσεων της κρίσης στους άλλους τομείς οικονομικής δραστηριότητας. Από την ανάλυση των στατιστικών στοιχείων του γενικού διευθυντή της συνομοσπονδίας Γ. Τσιφόρου, προκύπτει ότι το 11% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού απασχολείται πλέον στον αγροτικό τομέα, ο οποίος όμως έχει πολύ χαμηλή συμμετοχή στη διαμόρφωση του ΑΕΠ, μόλις 3,5%, και συνεπώς το εισόδημα των περισσότερων αγροτικών εκμεταλλεύσεων είναι μικρό.

Παρ’ ότι το αγροτικό εισόδημα είναι μικρό, φαίνεται πως πολλοί νέοι επιλέγουν να γυρίσουν στην καλλιέργεια της γης. Η τάση αυτή, λέει ο Γ. Τσιφόρος, συνδέεται με τον αυξημένο αριθμό των νέων που ξεκινούν από τον αγροτικό τομέα, αλλά και με τη μετακίνηση εργαζομένων από τομείς που έχουν πληγεί περισσότερο (κατασκευές, τουρισμός, μεταποίηση κ.λπ.). Το ποσοστό του ενεργού αγροτικού πληθυσμού στην Ελλάδα είναι το υψηλότερο στις χώρες της ευρωζώνης και εάν η αυξητική τάση συνεχιστεί, χωρίς παράλληλη αναδιάθρωση της παραγωγής και διάθεσης των προϊόντων, εκτιμάται ότι οι πιέσεις στο αγροτικό εισόδημα πολύ γρήγορα θα ενταθούν και οι συνέπειες της κρίσης θα είναι βαριές και στον αγροτικό κόσμο.

Το ζήτημα έχει απασχολήσει την ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και την ερχόμενη εβδομάδα, όπως επισημαίνει ο υφυπουργός Γ. Κουτσούκος, θα ανακοινωθούν τα πρώτα σχέδια ενίσχυσης των νέων αγροτών για βελτιώσεις των γεωργικών και κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων.

Οι περισσότεροι από τους νέους που επιστρέφουν στην καλλιέργεια της γης συνδυάζουν την άσκηση του αγροτικού επαγγέλματος με άλλη παράλληλη απασχόληση, εκτιμά ο Δ. Μιχαηλίδης, μέλος της γραμματείας Νέων Αγροτών. Επίσης, αρκετοί ετεροαπασχολούμενοι που νοίκιαζαν τα χωράφια τους σε κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, τώρα, υπό την πίεση της οικονομικής κρίσης, προτιμούν να τα εκμεταλλεύονται οι ίδιοι, παρότι αυτό σημαίνει συνεχείς μετακινήσεις και μεγάλο κόπο, προκειμένου να αναπληρώσουν μέρος των απωλειών που έχουν από τη βασική εργασία τους. Στις ορεινές περιοχές και τα νησιά, εκτιμάται ότι θα ενταθεί το φαινόμενο της πολυαπασχόλησης.

Καταλυτικά στη στροφή που σημειώνεται τα δύο τελευταία χρόνια φαίνεται πως έχει λειτουργήσει η αύξηση της ζήτησης για προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας αλλά και οι προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν με τα προγράμματα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και βιοκαυσίμων. Επίσης, σε ορισμένες περιοχές, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αγροτικών οργανώσεων, φαίνεται ότι έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο οι συνεταιρισμοί και οι τοπικές αυτοδιοικήσεις, με νέα καλλιεργητικά προγράμματα και παράλληλη ανάπτυξη του ηλεκτρονικού εμπορίου. Τα προγράμματα αυτά προσελκύουν και νέους με μικρές αγροτικές ιδιοκτησίες. Χαρακτηριστικά αναφέρονται οι περιοχές που παράγουν λάδι και κρασί (Πελοπόννησος και Νησιωτική Ελλάδα), ενώ τελευταία ανάλογες πρωτοβουλίες εκδηλώνονται και σε περιοχές της Β. Ελλάδας, με παραγωγή εσπεριδοειδών.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΕΙΠΑΝ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙ

Αγρότες νέας κοπής

Της ΕΛΙΖΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Λίγο ο φόβος για την κρίση, λίγο η αγάπη για τη φύση, δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια ένα υπολογίσιμο κύμα «φυγής» αρκετών Ελλήνων από μεγάλα αστικά κέντρα προς την ύπαιθρο. Η «Κ.Ε.» ήρθε σε επαφή με ορισμένους από αυτούς, τους… νέας κοπής αγρότες και κτηνοτρόφους. Ιδού οι ιστορίες τους.

Ιστορίες που ξεκινάνε σχεδόν πάντα με το ίδιο κίνητρο: την ανεύρεση εργασίας συνεχίζονται με τις δυσκολίες εγκατάστασης και προσαρμογής και καταλήγουν στην ανακάλυψη των πλεονεκτημάτων της ζωής σε έναν τόπο που είτε δεν έχει φτάσει η κρίση, είτε είναι πιο εύκολη η αντιμετώπισή της.

ΛΑΖΑΡΟΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΔΗΣ

«Εδώ ξεκίνησα από το μηδέν»

Ο Λάζαρος είναι 26 ετών και εδώ και δύο χρόνια έχει αφήσει τον Βόλο, όπου μεγάλωσε, για να ζήσει στο χωριό Νότια, στην Πέλλα. «Είναι το χωριό του πατέρα μου, βέβαια οι γονείς μου μένουν ακόμη στο Βόλο, όπως και η αδελφή μου. Εμένα πάντα με τραβούσε η φύση, έτσι μόλις τελείωσα το στρατό πήρα την απόφαση να έρθω εδώ», μας λέει. «Πήγαινα από παιδί συνέχεια στη Νότια και πριν μετακομίσω, έτσι δεν δυσκολεύτηκα να εγκλιματιστώ». Πλέον βγάζει τα προς το ζην από την καλλιέργεια κερασιών και πατάτας. «Ξεκίνησα από το μηδέν. Δεν υπήρχαν έτοιμες καλλιέργειες να με περιμένουν, απλά είχε κάτι χωράφια ο πατέρας μου» εξηγεί. Ομως η αγάπη του για τη φύση δεν ήταν ο μόνος λόγος που τον έκανε να αφήσει τη ζωή του στην πόλη. «Πλέον τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο λόγω της κρίσης. Ισως αν ήταν αλλιώς η κατάσταση να είχα παραμείνει στο Βόλο. Πιστεύω όμως ότι έκανα την καλύτερη επιλογή που έφυγα». Σύμφωνα με τον ίδιο, η ζωή στο χωριό είναι τελείως διαφορετική. «Δεν υπάρχει η πίεση της πόλης, που είναι ένα… τρελοκομείο». Εκτός αυτού, όπως αναφέρει, το κόστος ζωής είναι πολύ χαμηλότερο. «Εδώ πίνεις ελληνικό καφέ με 0,5 ευρώ και φραπέ με 1 ευρώ, ενοίκιο δεν πληρώνω. Επίσης άμα βρεις τους κατάλληλους τρόπους να προωθήσεις τα προϊόντα σου, ζεις άνετα ως αγρότης». Οσο για την καθημερινότητά του, όπως λέει «αν μπορείς να αξιοποιήσεις το χρόνο σου περνάς καλά και στο χωριό».

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

«Ηρθα στο χωριό να βρω δουλειά»

Ο Μιχάλης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία. Εμενε με την οικογένειά του κοντά στη Βόνη αλλά εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια ζει και δουλεύει ως κτηνοτρόφος στο χωριό Ελαιώνας Σερρών. «Κι εγώ και η γυναίκα μου έχουμε κάνει διάφορες δουλειές στη Γερμανία. Σε εργοστάσια, σε λεωφορεία… Τώρα ασχολούμαστε με την εκτροφή αγελάδων ελευθέρας βοσκής. Ο λόγος που ήρθαμε στην Ελλάδα ήταν κυρίως τα παιδιά». Ο Μιχάλης είναι 37 ετών και έχει δύο κόρες, η μία 8 και η άλλη 11 ετών. «Μαζί με εμάς γύρισαν και οι γονείς μου», μας λέει. «Εκεί που μέναμε, τα ενοίκια ήταν πάρα πολύ ακριβά. Ισα ίσα τα έβγαζε κανείς πέρα. Ηρθαμε στο χωριό με την προοπτική ότι υπάρχει δουλειά. Τα αδέρφια μου ήταν ήδη εδώ και ασχολούνταν με την κτηνοτροφία». Βέβαια, όπως αναφέρει, «τώρα με την κρίση κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει. Εμείς ήρθαμε στην Ελλάδα το 2007, ίσως αν είχε ξεκινήσει η κρίση από τότε, να είχαμε παραμείνει στη Γερμανία. Πάντως ήταν μια κίνηση που την προετοιμάζαμε από το 2004-2005». Σύμφωνα με τον ίδιο, πάντως, τα χωριά αντιστέκονται καλύτερα στην κρίση απ’ ό,τι οι πόλεις. «Δεν την καταλαβαίνουμε την κρίση και τόσο πολύ στο χωριό. Απ’ ό,τι βλέπω, και την πόλη των Σερρών οι αγρότες την κρατάνε. Οι άλλες δουλειές έχουν σταματήσει». Οσο για την κτηνοτροφία, μας λέει ότι «δεν είναι εύκολη δουλειά. Είναι κάτι που πρέπει να το θέλεις. Αλλά ό,τι και να γίνει, όσο και να χειροτερεύσουν τα πράγματα πάντα θα υπάρχει κάτι να κάνουμε για να βγάλουμε τα προς το ζην. Τουλάχιστον ένα πιάτο φαΐ θα υπάρχει».

ΣΟΝΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ και ΑΠ. ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ

«Το κόστος ζωής εδώ διαφέρει πολύ»

Η Σόνια και ο Αποστόλης πρωτοπήραν την απόφαση να φύγουν από την Αθήνα το 2008. Ενάμιση χρόνο μετά, τον Αύγουστο του 2009, βρέθηκαν 800 χιλιόμετρα μακριά, σε ένα χωριό στις Πρέσπες, το τελευταίο της Δυτικής Μακεδονίας, μόλις 500 μέτρα από τα σύνορα με τα Σκόπια. Αγόρασαν ένα ερειπωμένο σπίτι του 1947, 300 τ.μ., προς μόλις 53.000 ευρώ, σε έναν εγκαταλελειμμένο οικισμό εκεί, στον Μηλιώνα, πήραν επισκευαστικό δάνειο και μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες ανακαίνισης μένουν σε μια μεζονέτα 80 τ.μ. με 250 ευρώ το μήνα, στο χωριό Αγιος Γερμανός. Η Σόνια είναι 34 ετών, καθηγήτρια μουσικής, και ο 30άχρονος Αποστόλης αστυνομικός. «Ηρθαμε εδώ μόνο με τους μισθούς μας και με μια μικρή οικονομική ενίσχυση από τους γονείς μας». Ο βασικός λόγος πίσω από την απόφασή τους να εγκαταλείψουν την πρωτεύουσα ήταν η επιθυμία να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στην ύπαιθρο. «Είχαμε πάει στην περιοχή πριν γνωριστούμε, ο καθένας μας ξεχωριστά, και μας άρεσε πολύ. Οταν το αποφασίσαμε να φύγουμε επισκεπτόμασταν συχνά τις Πρέσπες επί ενάμιση χρόνο για να διασφαλίσουμε την ομαλή μας μετάβαση», μας λέει η Σόνια. «Η οικονομική κρίση και οι περικοπές στα επιδόματα προστέθηκαν μετά και δικαίωσαν την απόφαση να φύγουμε», αναφέρει η ίδια. «Με συνολικό εισόδημα 2.000 ευρώ δύσκολα ζει μια οικογένεια στην Αθήνα. Οι αναλογίες του κόστους ζωής εδώ διαφέρουν δραματικά».

Το νεαρό ζευγάρι έχει ήδη τρία άλογα, ένα γουρουνάκι και πολλές κότες. «Στόχος μας είναι να αυτονομηθούμε διατροφικά», αναφέρουν. Μέσα στα άμεσα σχέδιά τους είναι επίσης να ασχοληθούν με την παροχή εναλλακτικών δραστηριοτήτων σε τουρίστες που επισκέπτονται τις Πρέσπες. Επίσης σκοπεύουν σύντομα να δημιουργήσουν μια φάρμα σε μεγάλη έκταση στην περιοχή. «Για μας η μετεγκατάσταση ήταν εύκολη γιατί μπορούσαμε να βρούμε έτοιμες θέσεις εργασίας εδώ, βέβαια υπήρχαν κωλύματα στη μετάθεσή μας», εξηγεί η Σόνια. Παρ’ όλ’ αυτά «αν τα πράγματα γίνουν τόσο άσχημα που δεν αξίζει πια να είσαι δημόσιος υπάλληλος, σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να αφήσουμε τις δουλειές μας και να ασχοληθούμε με την αγροτική και την κτηνοτροφική παραγωγή». Η Σόνια και ο Αποστόλης δεν είναι οι μόνοι στην περιοχή που άφησαν την πόλη για την ύπαιθρο. «Υπήρχε στο χωριό άλλο ένα ζευγάρι από την Αθήνα, πριν από εμάς. Μέσα σε ένα χρόνο έχουν έρθει άλλοι δύο Θεσσαλονικείς και σύντομα θα έρθει στο χωριό και τρίτος».

Κυριακατικη Ελευθεροτυπια, 16/1/2011

Επιστροφή στο Χωριό

Γραφει ο Τάσος Καρκαντζέλης

Τα 400 κεριά αποχαιρετισμού στη κηδεία του πατέρα μου, πρίν από 5 χρόνια ήταν για μένα ένα σοκ στις προτεραιότητες μου. Ξαφνικά κατάλαβα ότι αυτός ο άνθρωπος, που δεν έφυγε από το χωριό ακόμη και στα δύσκολα χρόνια της μετανάστευσης, είχε πετύχει πολύ περισσότερα από μένα που είχα γυρίσει όλη την Ευρώπη.

Έδωσε φτερά σε 3 παιδιά και 6 εγγόνια και έζησε ΟΛΗ την ζωή του ανάμεσα σε ανθρώπους που τους αγαπούσε και τον αγαπούσαν.

Ξαφνικά το καλό σπίτι /αυτοκίνητο / σκάφος/... έχασαν κάθε αξία σαν όνειρο ζωής για μένα και τα παιδιά μου.

Συνειδητοποίησα ότι οι μόνες στιγμές που ήμουν ο εαυτός μου , ήταν στο Δοξάτο.

Στην πόλη ήμασταν μηχανές που κυνηγούν τις εκρεμμότητες.

Προσπάθησα να μεταφέρω τα καλά της επαρχίας στην πόλη. Το Πανόραμα έτσι κι αλλιώς είναι σαν χωριό , κατέβασα ρυθμούς δουλειάς, προσπάθησα τα παιδιά μου να έχουν χώρο και κοντινούς φίλους για παιχνίδι.

Μάταια όλα. Το αυτοκίνητο εξουδετέρωνε την καθημερινή καλημέρα της γειτονιάς, Όλοι οι φίλοι εξακολουθούσαν να πηγαίνουν στους δικούς τους τρελούς ρυθμούς και τα 1-2 γειτονόπουλα δεν αντικαθιστούσαν με τίποτα την συμμορία της αλάνας.

Έτσι γεννήθηκε η απόφαση της επιστροφής στο χωριό.

Δεν ήταν εύκολο και δεν θα είναι για κανένα αστό που έχει συνηθίσει στους ρυθμούς της πόλης.

Θα προσπαθήσω εδώ να σας μεταφέρω την δική μου εμπειρία αλλά και συμβουλές για να οργανώσετε την δική σας απόδραση.

Το βασικό λοιπόν είναι να συνειδητοποιήσετε την κατάστασή σας στην πόλη .

Τον άπειρο χρόνο που τρώτε στο αυτοκίνητο για την δουλειά και την καθημερινότητά σας.

Την απομόνωση, για σας και τα παιδιά σας, από φίλους και καθημερινές χαρές.

Το άγχος και τους ρυθμούς που επιβάλλουν όλα αυτά.. Συζητήστε με την οικογένειά σας. Είναι σημαντικό να τα θυμάστε κάθε φορά που θα βρίσκετε δυσκολίες στο χωριό.

Πάμε τώρα στα εύκολα. Επιλέξτε χωρίο (συνήθως το δικό σας ή του συντρόφου σας) που να έχετε ήδη επαφές και φίλους. Αν υπάρχει ήδη και κάποιο ακίνητο ακόμη καλύτερα.

Για 1-2 χρόνια πυκνώστε σημαντικά τις επισκέψεις σας πχ κάθε σαββατοκύριακο.

Ενισχύστε τις φιλίες σας εκεί, αγοράστε ή φτιάξτε το σπίτι σας με την ησυχία σας.

Γνωρίστε την οικονομική κατάσταση και εντοπίστε πιθανές επαγγελματικές ευκαιρίες. Δείτε την κατάσταση των υποδομών (σχολεία, υγεία κλπ). Μην σας ανησυχουν μικροελλέιψεις. Θα βοηθήσετε και σείς να διορθωθούν. πχ δείτε εδώ http://www.facebook.com/note.php?note_id=131296910222607

Προσομοιώστε την καθημερινότητα σας εκεί όλο τον χρόνο!!!!. Όχι μόνο το Πάσχα και τις διακοπές.

Μην τα συγκρίνετε ακόμη με την πόλη γιατί ακόμη είστε σε ρυθμούς πόλης.

Πάμε τώρα στα δύσκολα.

Δεν θα αναφέρω τις χαζομάρες για θέατρα και νυχτερινή ζωή. Τις ελάχιστες φορές που μου λείπουν, απλά πετάγομαι Θεσσαλονίκη.

Το κύριο πρόβλημα είναι η δουλειά.

Εδώ θα χρειαστεί να κάνουμε ένα διαχωρισμό.

Ανάμεσα σε αυτούς που τα κουτσοβολεύουν στην πόλη (δημόσιους υπαλλήλους μικρουπαλλήλους και μικρομάγαζα κλπ) και ανάμεσα σε αυτούς που έχουν μια καλή θέση (στελέχη επιχειρηματίες κλπ).

Για τους πρώτους τα πράγματα είναι απλά. Θέσεις εργασίας εξίσου κακοπληρωμένες με αυτή που έχετε τώρα θα βρείτε εύκολα και στην επαρχία. Μόνο που εδώ ο βασικός μισθός έχει διπλάσια αξία. Έχω το κήπο μου, κουρευόμαστε με 6 € και ο καφές κάνει 2 €. Χαλνάω ελάχιστη βενζίνη και οι λογαριασμοί του κινητού και του ρεύματος είναι μικροί καθώς συνήθως είμαστε με κάποιους φίλους.

Για τους δεύτερους τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.

Καταρχήν αν είστε ελεύθερος επαγγελματίας και τα έχετε καταφέρει στον τρελό ανταγωνισμό της πόλης, τότε θα τα καταφέρετε και στην επαρχία. Μπορεί η αγορά να είναι μικρότερη αλλά και ο ανταγωνισμός είναι πολύ μικρότερος. Επιπλέον θα την εμπλουτίσετε /επεκτείνετε και σεις με νέες δικές σας δουλειές.

Για όσους ασχολούνται με δημιουργικά επαγγέλματα, με την χρήση της τηλεργασίας μπορείτε να κατεβαίνετε στην πόλη 1-2 φορές και να τελειώνετε τις δουλειές στο χωριό.

Εξετάστε αν μπορείτε να διατηρήσετε την υπάρχουσα θέση ακόμη κι αν μετακομίσετε σε κοντινό χωριό. Πχ ένα φίλος μετακόμισε στην Κόρινθο και πάει Αθήνα με τον προαστιακό. Ένας άλλος μένει στο Ζαγκλιβέρι και με την Εγνατία είναι στο κέντρο σε 20 λεπτά.

Και φυσικά όλοι μπορείτε να σκεφτείτε ένα σχεδιασμό της επαγγελματικής σας καριέρας από την αρχή.

Από τον υδραυλικό που έβαλε άλογα στην Κερκίνη, ως τον μάνατζερ που έκανε αγριογούρουνα στην Πίνδο, εκατοντάδες νέες και φρέσκες ιδέες σας περιμένουν να τις υλοποιήσετε με επιμονή και υπομονή . Κάποιες προσπαθώ να μαζέψω εδώ http://www.facebook.com/group.php?gid=255035707681&ref=ts

Το έγκλημα της μετανάστευσης του 60-80 δεν ήταν μόνο ότι στέρησε από την ύπαιθρο τα πιο δυναμικά στοιχεία του . Ήταν ότι της στέρησε το όνειρο και την ελπίδα. Το όνειρο της πόλης έγινε όμως γρήγορα εφιάλτης για τους περισσότερους.

Τώρα με την κρίση, είναι ευκαιρία να ξαναπιάσουμε το νήμα από την αρχή.Να ξαναδούμε πρώτα την επαρχία και πώς θα αδειάσουμε τις πόλεις. Ενα αρχικό πλάνο για κάθε νομό μπορείτε να βρείτε εδώ http://www.facebook.com/note.php?note_id=117434854942146

Μπορούμε λοιπόν να ξαναφέρουμε πίσω τις θέσεις εργασίας που κουβαλήσαμε όλοι μας στις πόλεις.

Να ξαναβρούμε τις ρίζες που μας άντρωσαν.

Να ξανακάνουμε το τόπο του καθενός περηφάνια του και ζωοδότρα μάνα.

Αλλά πρέπει να το κάνουμε μαζί!!!!

άρθρο από http://saita.pblogs.gr/2010/08/epistrofh-sto-hwrio.html

"Δίνουμε Δύναμη στο Χωριό"

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

100% φυσικά Βιολογικά Ελληνικά τυριά

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΥΡΙΩΝ
ΟΡΓΑΝΙΚΑ – ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Έτσι ονομάζονται τα τρόφιμα, γεωργικά ή κτηνοτροφικά, τα οποία παράγονται χωρίς την βοήθεια χημικών λιπασμάτων, εντομοκτόνων, βελτιωτικών ή άλλων πρόσθετων τεχνητών ουσιών οι οποίες θα μπορούσαν να αλλοιώσουν την αυθεντική και φυσική τους υπόσταση, θρεπτική αξία και γεύση.
Η Ελλάς στον τομέα του τυριού υπερτερεί σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου διότι διαθέτει αμόλυντες ορεινές περιοχές και αιγοπρόβατα που ελεύθερα βόσκουν σ’ αυτές. Επομένως, όλα τα ελληνικά τυριά που σαν βάση έχουν το αιγοπρόβειο γάλα είναι εξ’ ορισμού «βιολογικά – οργανικά» διότι όχι μόνο η πρώτη τους ύλη, το γάλα, είναι αγνό και φυσικό, αλλά και διότι το τυρί που παράγεται από το γάλα της κατσίκας και του προβάτου δεν χρειάζεται, από την φύση του, συντηρητικά ή άλλα πρόσθετα. Σε αντίθεση, τα τυριά από γάλα αγελάδας χρειάζονται πχ αντιβιοτικά ή άλλα πρόσθετα για να μην αλλοιωθούν, αλλά τους προστίθενται και σωρεία άλλων ουσιών με σκοπό την «βελτίωση»(?) της εμφάνισης και γεύσης τους… Το δε αγελαδινό γάλα, ως γνωστόν, δεν είναι στο μεγαλύτερό του ποσοστό από ζώα ελευθέρας βοσκής, αλλά από ζώα τα οποία τρέφονται με φυράματα, λίαν επιεικώς, όχι φυσικά.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Με την ευκαιρία των εορταστικών ημερών των Χριστουγέννων & της έλευσης του νέου έτους εύχομαι σε όλους ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ,ΚΑΛΉ ΧΡΟΝΙΆ,υγειά ,προσωπική & οικογενειακή ευτυχία,δημιουργικότητα & επίτευξη των στόχων & των επιθυμιών σας..!!

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Ελληνικό τυρί-Πίσω στο τραπέζι μας

Όσο κι αν φαντάζει περίεργο όλα έχουν μια γεύση από... Ελλάδα.Ντομάτα,λάδι,ρίγανη,φέτα,ελιά,και παξιμάδι.Ένα να αφήσεις έξω θα αφήσεις έξω την ίδια την Ελλάδα..!!

Σαν παιδιά μεγαλώσαμε με το ψωμί και το τυρί. Στα οικογενειακά τραπέζια, οι γυναίκες πριν το κυρίως φαγητό ετοίμαζαν στους άντρες να πιουν «ένα ουζάκι» δηλαδή ένα ορεκτικό με τυράκι, ντοματούλα, σαρδελίτσες και ελιές. Η φέτα στο μεσημεριανό τραπέζι ήταν αναπόσπαστο συνοδευτικό για κάθε φαγητό, κυρίως δε για τα λαδερά και τα όσπρια. Η κλασική τυρόπιτα στα δρομάκια της Αθηνάς ήταν η λαχτάρα για κάθε πρωινή βόλτα στο κέντρο. Τα βράδια για δείπνο θα τρώγαμε τηγανητά αυγά με σαγανάκι ή τραχανόσουπα με Μυτιληνιό λαδοτύρι.

Οι κυριακάτικες μακαρονάδες πασπαλίζονταν με μπόλικη μυζήθρα και τα ψητά της γιορτής σιγοψήνονταν στο φούρνο με πατατούλες και κομματάκια γραβιέρας.

Αργότερα στα νησιά, ούζο, τσίπουρα ή σούμες με φρέσκια μυρωδάτη ντομάτα και κοπανιστή –ο απόλυτος καλοκαιρινός μεζές-, μαστέλο στη σχάρα, κρητικοί ντάκοι και λαχταριστές χωριάτικες με μπόλικη φετούλα. Το χειμώνα ρακόμελα μαζί με φρέσκια μυζήθρα και μέλι, και Πάσχα στην Κρήτη με ρακή, ελιά, γραβιέρα και γλυκά σκαλτσούνια.

Όσο κι αν φαντάζει περίεργο όλα έχουν μια γεύση από ...τυρί. Ντομάτα, λάδι, ρίγανη, φέτα, ελιά και παξιμάδι. Ένα να αφήσεις έξω θα αφήσεις έξω την ίδια την Ελλάδα.

Το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό έλαχε να ‘ναι στη μακρινή Ασία. Για τους ανθρώπους εκεί το τυρί αποτελεί άγνωστη λέξη στο διατροφικό λεξικό τους. Όμοια το ελαιόλαδο ή το ψωμί, που έκανε να μοιάζει αυτή την εξωτική γαστριμαργική εμπειρία, κάπως φτωχή ή μάλλον απροσάρμοστη στα δικά μας γούστα. Χρόνια μετά διαβάζω ρεπορτάζ για το πρώτο ταϋλανδέζικο γκρουπ που επισκέφτηκε τη χώρα μας, να χαρακτηρίζει τη φετούλα μας -τη δεύτερη μας μάνα – επιεικώς ως μια ...αλμυρή αηδία. Όχι δεν συγχύστηκα καθόλου, αντίθετα μάλιστα ένιωσα δικαιωμένη που κανείς από την παρέα δεν κατάφερε -παρ' όλη την αγνότητα των προθέσεων- να εκτιμήσει τη δική τους -διεθνώς μάλιστα αναγνωρισμένη- κουζίνα. Κλείνω την παρένθεση με τη διαπίστωση ότι ούτε στη γειτονική Τουρκία, ούτε στην Αφρική ή τη Βορειοανατολική Ευρώπη –σε χώρες μάλιστα που παραδοσιακά κρατούν τα σκήπτρα της παγκόσμιας γαλακτοβιομηχανίας- καμιά γευστική μου ανάμνηση δεν περιέχει έστω μία «τυρένια» απόλαυση. Για την Αμερική δε και δη τις ΗΠΑ, η λέξη τυρί χωρά σχεδόν αποκλειστικά στο τυποποιημένο και πλαστικό cheeseburger.

Κι ενώ σχεδόν ο μισός πληθυσμός της γης αγνοεί παντελώς το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, εμείς οι Έλληνες κατέχουμε διεθνή πρωτιά στην κατανάλωση τυριού με 23 κιλά τυρί ανά κάτοικο ετησίως

, τη στιγμή που οι πρωτοπόροι στο τυρί Γάλλοι τρώνε 22, οι Γερμανοί 8 και οι Ιάπωνες μόλις 800 γραμμάρια το έτος. Κι αυτό γιατί τυρί σημαίνει Μεσόγειος. Πως να αγνοήσεις το γεγονός ότι από τα 126 τυριά ΠΟΠ που υπάρχουν στη γηραιά ήπειρο, τα 108 ανήκουν στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Ένα ακόμη -σχεδόν αποκλειστικό- προνόμιο των χωρών, που μαζί με τον ήλιο, τις ακτές και τους ασημένιους ελαιώνες μοιάζει να απολαμβάνουν ένα ακόμη θεϊκό δώρο, το ...τυρί. Μια πλήρης τροφή, που ταιριάζει σχεδόν παντού, νοστιμεύει, γλυκαίνει, συμπληρώνει, αναδεικνύει και λιώνει στο στόμα, ντύνοντας τον ουρανίσκο μας με μια απόλαυση μοναδική...



Η έρευνα εντοπίζει τα πρώτα ευρήματα παρασκευής τυριού στην Ασία την 8η π.Χ. χιλιετία και στις ακτές της Μεσογείου το 4000 π.Χ. Το πρώτο ελληνικό τυρί απαντάται στην Οδύσσεια, όπου ο κύκλωπας Πολύφημος -ο πρώτος τυροκόμος- παρασκεύασε άθελά του τυρί, όταν το γάλα που μετέφερε μέσα σε ασκούς από δέρματα ζώων μετατράπηκε σε μια σταθερή, αλμυρή και διατηρητέα μάζα. Σύμφωνα με τη μυθολογία, το τυρί χάρισε στους Έλληνες ο Αρισταίος, γιος του Απόλλωνα και της Κυρήνης. Οι πρώτες συνταγές για την παρασκευή τυριού δίνονται αργότερα από τον Αριστοτέλη και τον Διοσκουρίδη. Οι αρχαίοι Έλληνες φαίνεται να εκτιμούσαν ιδιαίτερα το τυρί, που εμπορεύονταν στην αγορά της Αρχαίας Αθήνας και κατανάλωναν άφθονα μαζί με μέλι και φρούτα.

Στην εποχή του Βυζαντίου, η κατανάλωση τυριού ακμάζει και διαδίδεται ιδιαίτερα στις φτωχές λαϊκές μάζες. Την εποχή αυτή τοπωνύμια όπως ο Μυστράς (= Μυζηθράς) πήραν την ονομασία τους λόγω της παραγωγής συγκεκριμένων τυριών ενώ η μεγαλόνησος Κρήτη εξάγει ήδη τη χανιώτικη ξινομυζήθρα της. Αργότερα, στα χρόνια της τουρκοκρατίας, η ελληνική τυροκομία εξελίσσεται σημαντικά και ονομασίες ελληνικών τυριών όπως το καλαθάκι της Λήμνου απαντώνται στον τούρκικο εμπορικό κώδικα.

Σήμερα στην ξένη βιβλιογραφία συναντάς το ελληνικό τυρί ως το πλέον ποιοτικό προϊόν στον κόσμο. Κι αυτό γιατί η ελληνική βιομηχανία γάλακτος χαίρει ακόμα τα προνόμια της φύσης. Τα βοσκοτόπια μας τρέφονται με αγνό χορταράκι και μεγαλώνουν φυσικά κάτω από τον ελληνικό ήλιο, χωρίς να φορτώνονται με πλήθος από ορμόνες και αντιβιοτικά προς όφελος του κέρδους και της παραγωγής. Τα τυριά μας παρασκευάζονται ακόμα από φρέσκο ή παστεριωμένο γάλα – και όχι σκόνες γάλακτος – σύμφωνα με μυστικά και συνταγές που δόθηκαν από γενιά σε γενιά, κι ωριμάζουν φυσικά, χωρίς χημικά πρόσθετα και τεχνικές ουσίες. Γι’ αυτό και το παραδοσιακό τυρί θεωρείται φορέας πολλών πληροφοριών για τη χλωρίδα της περιοχής που παράγεται.



*Με μακραίωνη παράδοση και πλούσια εγχώρια παραγωγή, δεν είναι καθόλου παράδοξο ότι στη χώρα μας έχουν καταγραφεί περισσότερα από 80 είδη τυριών. Κάθε τόπος έχει το τυρί ή καλύτερα τα τυριά του. Τη μεγαλύτερη ποικιλία ελληνικών τυριών τη συναντάμε στην Ήπειρο, τις Κυκλάδες, τη Μακεδονία, τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου και την Κρήτη. Από το σύνολο των τυριών μας τα 20 έχουν αναγνωριστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως προϊόντα ΠΟΠ (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης), ανάμεσα στα 126 της ευρωπαϊκής ηπείρου. Ο αριθμός αυτός μας φέρνει στην τρίτη θέση μετά τη Γαλλία (37) και την Ιταλία (30), γεγονός ωστόσο απίστευτο αν αναλογιστούμε το μέγεθος της χώρας μας. Τι σημαίνει όταν λέμε ότι ένα τυρί είναι ΠΟΠ; Ότι παράγεται και ωριμάζει αυστηρά εντός συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης, με παραδοσιακές τεχνικές και φυσικές συνθήκες, από γάλα και πρώτες ύλες που προέρχονται και παράγονται εντός της ίδιας ζώνης. Σημαίνει όμως και κάτι ακόμα. Την αποκλειστικότητα της ονομασίας. Έτσι το 2005 μετά από 16χρονες συζητήσεις το ανώτατο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δικαίωσε τελικά τη φέτα ως παραδοσιακό ελληνικό προϊόν (ΠΟΠ), απαγορεύοντας στα υπόλοιπα κράτη-μέλη να χρησιμοποιούν το όνομά της.

Με πρωταγωνιστή τη φέτα, τα ελληνικά τυριά αποτελούν το πλέον εξαγώγιμο προϊόν μας, ενώ δεν νοείται τουρίστας στην Ελλάδα που να μη δοκιμάσει μια χωριάτικη, μια τυρόπιτα και ένα σαγανάκι. Κι είναι γεγονός ότι κανένας άλλος από τους μεσόγειους γείτονές μας δεν απολαμβάνει το τυρί όπως εμείς. Μπορεί σαν ορεκτικό και επιδόρπιο, σαν συνοδευτικό του κρασιού ή σε συγκεκριμένες συνταγές όπως το φοντί και τα ογκρατέν, ο ελληνικός τρόπος όμως διαφέρει αρκετά, αφού για μας το τυρί πάει παντού και νοστιμεύει τα πάντα.



Φαίνεται λοιπόν πως το τυρί αποτελεί για μας μια παγκόσμια ιδιαιτερότητα. Τι μας δένει τόσο πολύ μαζί του; Τα πράγματα είναι απλά. Για χρόνια, το κρέας -πολύτιμη πηγή λίπους και πρωτεΐνης- στο μέσο ελληνικό νοικοκυριό της ορεινής ή νησιωτικής υπαίθρου περιορίζονταν το πολύ στη μια φορά την εβδομάδα ή ακόμα και το μήνα. Το τυρί, από την άλλη, το ίδιο θρεπτικό –κι ακόμα περισσότερο- με το κρέας, πολύ πιο νόστιμο και εύπεπτο από το γάλα, ενώ μπορούσε να το φτιάξει ο καθένας σπίτι του. Η πρωτεΐνη, το λίπος και η μεγάλη ποσότητα ασβεστίου που περιέχει το τυρί συμπληρώνει όλες τις αμυλούχες τροφές – το ψωμί, τα ζυμαρικά, τις πατάτες-, τα όσπρια και φυσικά τους υδατάνθρακες που λαμβάνουμε από τα φρούτα και τα λαχανικά - βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής.

Ίσως λοιπόν, από μία άποψη, η σοφία της μεσογειακής διατροφής -παγκόσμιο διατροφικό πρότυπο που φτάνει σήμερα να θεωρείται από την Ουνέσκο ακόμη ένα κομμάτι της πολιτισμικής μας κληρονομιάς- να δημιουργήθηκε από την ανάγκη που επίτασσαν συγκεκριμένες γεωγραφικές και κοινωνικοπολιτικές συνθήκες.
Κι ακριβώς εδώ είναι που χάσαμε το παιχνίδι. Η βιομηχανική επανάσταση, εποχή της αφθονίας και του καταναλωτισμού έβαλαν το κρέας στο καθημερινό μας τραπέζι, υποκαθιστώντας τα όσπρια, τα λαχανικά και την παραδοσιακή διατροφή. Κι ενώ το τυρί εξακολούθησε να παραμένει αγαπημένη συνήθεια, άμεσα συνδεδεμένη με τη μακραίωνη παράδοσή μας, κατέληξε -τόσο άδικα- να θεωρείται μια «αμαρτωλή» απόλαυση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για την αστοχία μας αυτή, είναι οι Κρητικοί, που ενώ βρίσκονται σήμερα στην πρώτη θέση κατανάλωσης τυριού παγκοσμίως, κατέχουν ταυτόχρονα και την πρώτη θέση στην παγκόσμια μακροζωία. Τι μας λέει αυτό; Ότι τα πάντα ξεκινούν από την ποιότητα της τροφής, τους σωστούς συνδυασμούς και τον τρόπο ζωής μας. Εμείς όμως –πάντα υπερβολικοί- παραβλέψαμε βασικούς διατροφικούς κανόνες και βάλαμε το τυρί παντού· σε πίτσες, μπέργκερ, σαν γαρνιτούρα για τηγανητές πατάτες και σε πλούσιες σάλτσες με κρέμα κι ύστερα απαιτήσαμε σαν το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου να μη μας παχαίνει, να μη μας επιβαρύνει με λίπος –μια κατεξοχήν λιπαρή τροφή– με χοληστερίνες, τριγλυκερίδια.

Τη συνέχεια λίγο-πολύ τη γνωρίζουμε. Όλοι μαζί στραφήκαμε σε ένα «λάιτ» παραλήρημα. Σαν να μην έφτανε λοιπόν, όλη αυτή η κάπως παρερμηνευμένη πραγματικότητα, η τάση μας προς κάθε τι ξενόφερτο έτεινε να υποκαταστήσει κάθε τι που τόσο απλόχερα μας χάρισε η φύση αυτή, με κάτι άλλο ξένο, εισαγόμενο και στην αντίληψή μας καλύτερο. Τυριά τύπου ροκφόρ αντί για μια νόστιμη κοπανιστή, μασκαρπόνε αντί για φρέσκο ανθότυρο, γκούντα, ένταμ ή τσένταρ αντί για κασεράκι, και ιταλική παρμεζάνα ή πεκορίνο αντί για ελληνική κεφαλογραβιέρα ή μυζήθρα. Όχι, σε καμιά περίπτωση δεν υποτιμάμε τα εισαγόμενα, νόστιμα και συχνά ποιοτικά αυτά προϊόντα, που τα πληρώνουμε μάλιστα και με το κάτι παραπάνω. Άλλο πράγμα θέλουμε να πούμε. Ότι απορρίψαμε εξαιρετικά ελληνικά τυριά -συχνά μάλιστα αγνοώντας τα- φτάνοντας στο σημείο να νομίζει ο ταλαίπωρος ο τουρίστας ότι η εθνική μας σαλάτα δεν είναι η χωριάτικη, αλλά η ρόκα-παρμεζάνα.

Εδώ, για να είμαστε δίκαιοι, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε το γεγονός ότι σήμερα ένα κιλό καλή ελληνική γραβιέρα κοστίζει περισσότερο από ένα κιλό ντόπιο μοσχαρίσιο κρέας. Κι ενώ από τη μια είναι προφανές ότι πληρώνουμε πρώτα την ποιότητα, παραμένει πρόκληση το γεγονός ότι η ελληνική φέτα πουλιέται στην Αγγλία σε τιμές πολύ χαμηλότερες απ’ ότι στη χώρα μας.

Κλείνουμε την παρένθεση με την αισιόδοξη διαπίστωση ότι τόσο οι Έλληνες σεφ, όσο οι κριτικοί κι ο γαστρονομικός τύπος δώσανε και δίνουνε μεγάλη μάχη για να ξυπνήσουμε, να επαναπροσδιορίσουμε τις διατροφικές μας αξίες και να εκτιμήσουμε το αληθινό «γκουρμέ», που προσδιορίζεται από την αγνότητα και τη φρεσκάδα των υλικών, τη σοφία της απλότητας -που συχνά επιτάσσει η παράδοση- αλλά και τη θρεπτική ισορροπία της τροφής. Για να βρει το τυρί τη θέση που του αξίζει στο τραπέζι μας με όλη του τη γλύκα, την αλμύρα και τα λιπαρά του. Μέσα σε σαλάτες με φρέσκα λαχανικά και όσπρια. Με μέλι και φρούτα. Με λαδάκι, ντοματούλα και ελιά. Τόσο λιτά και συνάμα σοφά όσο πρωτίστως ελληνικά.


Το τυρί στη διατροφή μας

Το τυρί είναι μια τροφή πολύ πλούσια σε θρεπτική αξία. Έχει συμπυκνωμένα όλα τα θρεπτικά συστατικά του γάλακτος χωρίς όμως να περιέχει λακτόζη, μια ουσία που κάνει το γάλα ιδιαίτερα δύσπεπτο για πολλούς από μας. Αποτελεί πολύ καλή πηγή ασβεστίου, πρωτεΐνης, φωσφόρου, καλίου και βιταμινών A, D, E και Κ, όλα πολύ απαραίτητα για την παιδική και εφηβική ανάπτυξη. Πρέπει ωστόσο να γνωρίζουν οι μαμάδες το τυρί περιέχει πολύ περισσότερο ασβέστιο από το γάλα, ενώ το ασβέστιο του τυριού είναι πολύ καλύτερα απορροφήσιμο σε σχέση με το αντίστοιχο των λαχανικών. Αν και η περιεκτικότητα των τυριών σε ασβέστιο ποικίλει ανάλογα με το είδος, στις περισσότερες περιπτώσεις 60 γρ. τυριού μας παρέχουν το 30-60% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης ασβεστίου και το 25% των αναγκών μας σε βιταμίνη Α.

Είναι περιττό να αναφερθούμε στις ευεργετικές επιδράσεις του ασβεστίου στα οστά. Σύμφωνα όμως με πρόσφατες μελέτες, το ασβέστιο φαίνεται επιπλέον πως βοηθά στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού και του εντέρου. Το τυρί περιέχει και σελήνιο, ένα συστατικό με πολύ ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, που ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, ενώ φαίνεται ότι ασκεί προστατευτική δράση έναντι κάποιων μορφών καρκίνου. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β – ωφέλιμες για την καλή μνήμη, τις νευρολογικές παθήσεις και το αίμα, ολοκληρώνουν τις ευεργετικές επιδράσεις του τυριού στον οργανισμό μας.

Από την άλλη μεριά, πολλά τυριά περιέχουν αρκετή ποσότητα λίπους και αλατιού γι’ αυτό και δεν πρέπει να καταναλώνονται χωρίς μέτρο. 50 με 100 γραμμάρια τυριού την ημέρα θεωρούνται αρκετά για μια ισορροπημένη διατροφή. Αν θέλετε να μην επιβαρύνεστε με έξτρα λιπαρά προτιμήστε τα φυσικά ελαφριά τυριά όπως η μυζήθρα, το ανθότυρο, η κεφαλογραβιέρα και το Κατίκι Δομοκού (11-12% λιπαρά), τα τυριά από γίδινο ή αγελαδινό γάλα όπως το παραδοσιακό μπαστούνι Νάξου (10-15%) και το τσαλαφούτι, κατσικίσια λευκά τυριά ή αγελαδινό τελεμέ. Τέλος, αν είναι να επιλέξετε «λάιτ», προτιμήστε τα τυριά που φτιάχνονται φυσικά, από αποβουτυρωμένο γάλα και όχι τα χημικά σκευάσματα που ευρέως κυκλοφορούν στο εμπόριο και είναι συνήθως κρεμώδη ή προορίζονται για τοστ. Αν λιγουρευτήκατε ένα σαγανάκι προτιμήστε ένα ελαφρύ ελληνικό τυρί όπως ο μπάτζος, που ψημένος αναδεικνύει όλη του τη γεύση και τα αρώματα. Τέλος, αν αποφεύγετε το αλάτι προτιμήστε φυσικά γλυκά τυριά όπως το κασέρι Ελασσόνας και το μανούρι.

Πρέπει πάντοτε να έχουμε κατά νου ότι «λάιτ» δεν σημαίνει τρώω ελεύθερα όση ποσότητα επιθυμώ. Η ποσότητα λίπους στα -φυσικά- τυριά ξεκινά από 10% και φτάνει το 50%, οπότε όπως και να ‘χει για μια σωστή διατροφή πρέπει να αποφεύγουμε το συνδυασμό του με κρέας ή άλλες επίσης λιπαρές τροφές. Βάλτε άφοβα το τυρί σε σάντουιτς με ντομάτα και ελαιόλαδο, σε σαλάτες με λαχανικά και όσπρια, ενώ συνοδέψτε μαζί του λαδερά μαγειρευτά. Έτσι ενώ ένα ψητό φούρνου με έξτρα λιωμένο τυρί είναι υπερβολή, κομμάτια τυριού μέσα σε ένα μπριάμ κάνει το φαγητό πιο ενδιαφέρον για τα παιδιά. Λίγο ψωμί και τυρί αποτελεί ακόμα ό,τι καλύτερη επιλογή για να κόψει την πείνα πριν το κυρίως γεύμα σε μικρούς και μεγάλους. Τέλος, το τυρί μαζί με μέλι και φρούτα είναι ιδανική πρόταση για ένα θρεπτικό πρωινό ή ένα ελαφρύ επιδόρπιο.





Τυράκι από τον τόπο σου

Επιλέγοντας ελληνικό τυρί ενισχύουμε τη ντόπια κτηνοτροφία, μεταλαμπαδεύουμε την ελληνική γεύση και παράδοση και –το πιο σημαντικό είμαστε απολύτως βέβαιοι για την ποιότητα που ορίζουν η αγνότητα της πρώτης ύλης και η διαδικασία παραγωγής. Μπροστά λοιπόν στις ετικέτες βιομηχανοποιημένου τυριού, που παρασκευάζεται με χημικούς γαλακτωματοποιητές και δυστυχώς κατακλύζουν τα ράφια των σούπερ μάρκετ προτιμήστε τοπικά ή συνεταιριστικά τυριά αλλά και επώνυμα ελληνικά τυριά που φτιάχνονται αποκλειστικά από ντόπιο γάλα. Σε ένα παντοπωλείο παραδοσιακών προϊόντων θα εκπλαγείτε από την ποικιλία των τυριών μας -χύμα και συσκευασμένων.

Προτιμήστε:

Συριανό Σαν Μιχάλη, ελληνική παρμεζάνα Μετσόβου ή καλά ωριμασμένο Τηνιακό βολάκι αντί για ιταλική παρμεζάνα

Το φυσικά καπνισμένο (αν και κάπως ακριβό) Μετσοβόνε αντί για το αντίστοιχο ρεγγάτο

Ψητό χιώτικο μαστέλο ή κυπριακό χαλούμι με ντομάτα, πέστο και βαλσάμικο - η ελληνική εκδοχή της μοτσαρέλας αλ πέστο.

Φυσικά κρεμώδες και γλυκό μανούρι, φρέσκια μυζήθρα, ανθότυρο και κατίκι Δομοκού αντί για ιταλική ρικότα, μασκαρπόνε ή πολύ χειρότερα σκευάσματα τυριού σε κρέμα. Τολμήστε τα σε cheese cakes αλά ελληνικά, με επικάλυψη από μαρμελάδα πορτοκαλιού, αναμίξτε τα με ζυμαρικά (αντί για κρέμα γάλακτος) και χρησιμοποιείστε τα σαν γαρνιτούρα σε σούπες και σαλάτες.

Κασεράκι, γραβιέρα και κεφαλοτύρι στο τοστ, την πίτσα, τα σουφλέ, τα ζυμαρικά. Πικάντικα, γλυκά ή αλμυρά, εξαιρετικά νόστιμα - ποιοτικά κι ελληνικά

Κυκλαδίτικη κοπανιστή αντί για μπλε τυρί. Για μια πιο ελαφριά εκδοχή ανακατέψτε τη με γιαούρτι και συνοδέψτε μπαστουνάκια από καρότα, αγγουράκι και πιπεριά. Ένα τέλειο και πολύ υγιεινό σνακ.

Για μια σαλάτα σίζαρ αλά ελληνικά, ανακατέψτε πράσινα λαχανικά με νησιώτικη κοπανιστή, σκόρδο, ελαιόλαδο, ξυδάκι και τριμμένο καρύδι.

Αντί για μια τυποποιημένη τυροκαφτερή, λιώστε με το πιρούνι μια πικάντικη φέτα κι ανακατέψτε τη με ψιλοκομμένα κυβάκια ντομάτας και πράσινης πιπεριάς. Προσθέστε μπούκοβο ή πιπέρι καγιέν και ραντίστε με ελαιόλαδο.

Για μια ομελέτα «γκρέκα»: Ό,τι λαχανικό βρίσκεται στο ψυγείο μας – κολοκύθι, μανιτάρια, φρέσκο κρεμμυδάκι, ντομάτα (ξεσποριασμένη και στραγγισμένη), σκορδάκι, αλάτι-πιπέρι-ρίγανη και για γαρνιτούρα, φρεσκοτριμμένη φετούλα και μπόλικο μαϊντανό.

Η ξηρομυζήθρα -που τόσο υποτιμήσαμε- ολοένα και κερδίζει τη μάχη της στη διεθνή αγορά. Πολλά ιταλικά εστιατόρια προτείνουν ζυμαρικά αναμεμειγμένα με σκορδάκι, ελαιόλαδο και μυζήθρα αλλά και φρέσκα ραβιόλια με γέμιση από φρέσκια μυζήθρα. Σημειωτέον ότι η φρέσκια μυζήθρα έχει χαρακτηριστεί από την ξένη λογοτεχνία ως το αισθησιακότερο τυρί στον κόσμο.

Δοκιμάστε:

Ανακατέψτε ρεβίθια και σκουμπρί με φρέσκια μυζήθρα ή ανθότυρο, ελαιόλαδο και λιαστό σαντορινιό ντοματάκι και θα έχετε μια σαλάτα τόσο γκουρμέ κι ελληνική όσο θρεπτική και υγιεινή.

Φτιάξτε μπαλάκια από ανθότυρο ή φρέσκια μυζήθρα με δυόσμο και σερβίρετέ τα με μέλι. Ένα απλούστατο και πολύ φινετσάτο ορεκτικό που σίγουρα θα εντυπωσιάσει.

Για ένα ελαφρύ, νόστιμο και πολύ υγιεινό γλυκό, συνδυάστε ψητά κυδώνια ή ροδάκινα με ανθότυρο και ξηρούς καρπούς.

Δυστυχώς πολλά από τα ελληνικά τυριά, λόγω της περιορισμένης παραγωγής τους, δεν τα βρίσκεις παρά μόνο στον τόπο παραγωγής τους. Αρκετά μάλιστα αποκλειστικά σε σπίτια. Ανάμεσα στα πιο ιδιαίτερα είναι:

η Χιώτικη και Ικαριώτικη κοπανιστή, η Ικαριώτικη Καθούρα, το τουλουμοτύρι Αγιάσσου και το Μυτιληνιό Κατίκι.

η Κασιώτικη Σιτάκα και το Κρασοτύρι Κω.

η Κεφαλλονίτικη Πρέντζα κι η Ζακυνθινή Λαδογραβιέρα.

το Μυτάτο Κυθήρων, η Φορμαέλλα Καλαβρύτων κι η Τσακώνικη Σιμπουκουκίρα.

το Κλωτσοτύρι Αγράφων κι η Τυρογλιάτα Πίνδου.

το Κατσικίσιο, το Βλαχοτύρι, η Μετσοβέλα κι η Παρμεζάνα από το Μέτσοβο.

το Ξίγαλο Σητείας, η Χανιώτικη Μαλάκα και το Τυροζούλι Ρεθύμνου.

η Αρμεξιά Άνδρου, η Σιφνέικη γυλωμένη Μανούρα, το Σκοτύρι Τζιας, η Τηνιακή γραβιέρα και το κυκλαδίτικο λαδοτύρι.

η Βικτώρια Θεσσαλονίκης, το ποντιακό Περχαροτύρι και το Γαϊς τυρί από το Κιλκίς.

Αναζητείστε τα με πρώτη ευκαιρία όσο κι αν χρειαστεί να ψάξετε. Επιβάλλεται να τα δοκιμάσετε. Κάποια από αυτά απειλούνται προς εξαφάνιση.


Ελληνικά τυριά ΠΟΠ

Ένα τυρί με αναγνώριση ΠΟΠ αποτελεί στην ουσία ένα προ-βιολογικό προϊόν αφού παρασκευάζεται με φυσικούς τρόπους και ντόπιες πρώτες ύλες. Γνωρίστε τα ελληνικά τυριά ΠΟΠ και μην παραλείψετε να τα ζητήσετε με το όνομά τους.

Κίτρινα τυριά

Γραβιέρα Αγράφων, γραβιέρα Κρήτης και γραβιέρα Νάξου (η μοναδική αγελαδινή)

Κασέρι από τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, τη Μυτιλήνη, την Ξάνθη

Κεφαλογραβιέρα από τη Μακεδονία, την Ήπειρο και την Αιτωλοακαρνανία

Λαδοτύρι Μυτιλήνης

Μετσοβόνε Μετσόβου

Σαν Μιχάλη από τη Σύρο

Φορμαέλα Αράχωβας

Αλειφώδη τυριά

Ηπειρώτικο και Θεσσαλικό Γαλοτύρι

Κατίκι Δομοκού

Κοπανιστή Κυκλάδων

Μακεδονίτικο και Θεσσαλικό Μανούρι

Πυκτόγαλο Χανίων

Ξυνομυζήθρα Κρήτης.

Λευκά τυριά

Ανεβατό από τα Γρεβενά και την επαρχία Βοΐου Κοζάνης.

Φέτα από τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θράκη, τη Θεσσαλία, τη Στερεά, την Πελοπόννησο και τη Μυτιλήνη

Θεσσαλικός και Μακεδονίτικος Μπάτζος

Καλαθάκι Λήμνου

Σφέλα από τη Μεσσηνία και τη Λακωνία

Κορυφή στη λίστα των ελληνικών τυριών και πρώτα σε εξαγωγές είναι φυσικά η φέτα, κι ακολουθεί το κεφαλοτύρι και το κασέρι. Η γραβιέρα Αγράφων και Κρήτης όπως και το Μυτιληνιό λαδοτύρι θεωρούνται από τα καλύτερα τυριά της χώρας μας, ενώ το Συριανό Σαν Μιχάλη, το μανούρι και το γαλοτύρι τοποθετούνται ανάμεσα στα ποιοτικότερα τυριά παγκοσμίως. Τα περισσότερα από τα ΠΟΠ τυριά μας εξάγονται στη διεθνή αγορά όπως και αρκετά ακόμη - το ανθότυρο, το τουλουμοτύρι, ο αγελαδινός τελεμές, το ξινοτύρι και η μυζήθρα. Ανάμεσα στα προϊόντα με αναγνώριση ΠΟΠ εκκρεμεί αίτηση για το Ξίγαλο Σητείας.



Το τυρί σε αριθμούς

Περισσότερες από 250.000 οικογένειες στη χώρα μας απασχολούνται, μερικά ή πλήρως, με την αιγοπροβατοτροφία.

Το 78% των προβάτων και 91% των αιγών εκτρέφονται σε μικρές οικογενειακές μονάδες, σε ορεινές και άγονες περιοχές.

Το αιγοπρόβειο γάλα αντιπροσωπεύει το 60% της συνολικής γαλακτοπαραγωγής και τουλάχιστον το 85% της παραγωγής σε τυριά, προέρχεται από το γάλα αυτό.

Το 2002 τα ελληνικά προϊόντα κάλυψαν το 74%-75% της συνολικής εγχώριας κατανάλωσης τυριών, ενώ οι εισαγωγές συμμετείχαν με το υπόλοιπο 25%. Το 2008 τα εισαγόμενα προϊόντα κάλυψαν το 30% της εγχώριας κατανάλωσης.

Η φέτα, ο τελεμές και τα υπόλοιπα μαλακά τυριά καλύπτουν το 68% της συνολικής εγχώριας κατανάλωσης τυριών, με τη φέτα να καλύπτει το 70% του συνόλου της κατηγορίας.

Το 70% του συνόλου των εξαγωγών ελληνικών τυριών σε τρίτες χώρες αντιστοιχεί επίσης στη φέτα.

Η φέτα αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά είδη τυριών στις ΗΠΑ. Ωστόσο, η φέτα που πωλείται ευρέως στις μεγάλες αλυσίδες των ΗΠΑ παράγεται κυρίως εγχώρια και δεν αποτελεί το αυθεντικό προϊόν Ελληνικής προέλευσης που διατίθεται μόνο σε ντελικατέσεν και ειδικευμένα καταστήματα τροφίμων.

Η ζήτηση φέτας στην ευρωπαϊκή αγορά, ξεπερνάει το 1 δις ευρώ, με τις ελληνικές εξαγωγές να ανέρχονται μόλις στα 130 εκατ. ευρώ.

Παρά την προστατευόμενη ονομασία ΠΟΠ, τυριά τύπου φέτας εξακολουθούν να παράγονται και να εξάγονται από τη Δανία, τη Γαλλία, τη Βουλγαρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Η μέση μηνιαία δαπάνη των ελληνικών νοικοκυριών για τυροκομικά καλύπτει το 8,38% της συνολικής μηνιαίας δαπάνης για είδη διατροφής.

Ποσοτικά η μέση ποσότητα τυριών ανά νοικοκυριό στη χώρα μας ανέρχεται στα 3,5 κιλά το μήνα.

Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη το 75% των πωλήσεων στη χώρα μας γίνεται από τον πάγκο κοπής.

ΔΙΑΒΆΣΤΕ ΑΚΌΜΗ :

Ηλίας Μαμαλάκης, Ελληνικό τυρί, από τις εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Ο αγαπημένος σεφ, κριτικός, τεχνικός τροφίμων και δημοσιογράφος έχει ασχοληθεί όσο κανείς άλλος με το ελληνικό τυρί. Τρία χρόνια έρευνας γύρω από την ιστορία, τα είδη και τις γεύσεις του ελληνικού τυριού και περισσότερες από 60 αλμυρές και γλυκές συνταγές με τυρί.

Μπίντσης Θωμάς, Τύρι, από τις εκδόσεις Ψύχαλος

Ένα βιβλίο για τη διαδικασία παραγωγής του τυριού στο σπίτι και το τυροκομείο. 100 τυριά από 10 χώρες χωρισμένα σε 13 κατηγορίες και 34 τυριά από όλη την στερεά και νησιωτική Ελλάδα, με εύκολες συνταγές για το πως να τα φτιάξετε μόνοι στο σπίτι.

Δείτε

Τα μυστικά των τυριών, σειρά 6 ημίωρων ντοκιμαντέρ που προβάλεται από την ΕΤ3.

Η συναρπαστική ιστορία του τυριού σε τρεις ηπείρους με οδηγό το γευσιγνώστη τυριών Will Stud. Ένα γαστρονομικό ταξίδι από το Καμαμπέρ και το Κεμπέκ, το ροκφόρ και τη γκοργκοντζόλα, ως τη δική μας φέτα και το κυπριακό χαλούμι.


ΆΡΘΡΟ περιοδικού Έπαθλο

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Τηγανιά με λουκάνικο, πράσα και φέτα

Τηγανιά με λουκάνικο, πράσα και φέτα

Χρόνος προετοιμασίας: 10 λεπτά
Χρόνος μαγειρέματος: 20 λεπτά περίπου

Υλικά : ( για 6-8 άτομα)

½ κιλό λουκάνικο χοιρινό, κομμένο σε μπουκιές
1 κιλό πράσα κομμένα σε κομμάτια 2-3 εκ.
3-4 κουτ. σουπ. ελαιόλαδο
½ φλιτζ. τσαγ. τυρί φέτα
αλάτι
πιπέρι
ελάχιστη ρίγανη

Εκτέλεση:

1. Βάζουμε το λουκάνικο στο τηγάνι μαζί με το ελαιόλαδο και σε πολύ χαμηλή φωτιά το σιγοτηγανίζουμε μέχρι να ροδίσει από όλες τις πλευρές.

2. Τραβάμε το λουκάνικο από το τηγάνι και ρίχνουμε τα πράσα μαζί με ½ φλιτζάνι τσαγιού νερό. Σκεπάζουμε και σιγοψήνουμε για 10 λεπτά.

3. Αδειάζουμε ξανά το λουκάνικο στο τηγάνι, αλατοπιπέρωνουμε, ανακατεύουμε και σιγοψήνουμε για 7-8 λεπτά.

4. Στο τέλος ρίχνουμε την ρίγανη, την τριμμένη φέτα και αφήνουμε το φαγητό να «πάρει» την τελευταία του βράση για 3-4 λεπτά πριν το σερβίρουμε.



αρθρο . απο ΤΑ ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ
http://www.tampouloukia.gr/2011/12/blog-post_8900.html#axzz1gshUyxG4

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Το χωριό μου το λένε ΚΑΡΥΆ

Το χωριό μου το λένε ΚΑΡΥΆ .

Για το χωριό μου σαν ρωτάς,
στη συντροφιά μου μείνε
να μάθεις αν το αγαπάς,
πως ήταν και πως είναι.

Έχω βιώματα πολλά
απ’ τα παλιά τα χρόνια,
παιδί του κάτω μαχαλά
κι απ’ τα πίσω αλώνια.

Εφτά νερόμυλοι, που λες,
δουλεύαν νύχτα μέρα,
τ’ αλέσματα, πολλές φορές,
για να τα βγάλουν πέρα.

Στις βρύσες πήγαιναν τα ζα,
για να τα ξεδιψάνε
κι αυτά « εκ φύσεως » πεζά
κοπρίζαν όπου να’ναι.

Γυναίκες πλέναν τα σκουτιά
με κόπανο στο ρεμα,
που τρέχαν γάργαρα νερά
κι αυτό δεν είναι ψέμα.

Το καλοκαίρι πιάνανε
δουλειά οι νεροκράτες
στη Δέση κόβαν τα νερά
που τρέχανε στις στράτες.

Στο ίδιο σπίτι μένανε
μουλάρια και ανθρώποι,
το κρύο λογαριάζανε
και τη βρωμιά κατόπι.

Στα παλαιότερα τα χρόνια
βρίσκαν στέγη στο σχολειό
μαθητές και χελιδόνια.
Τι φτερούγισμα καλό.!

Η καμπάνα του Αϊ-Γιάννη
προσκαλούσε τα παιδιά
στο σχολειό , πριν ανατείλει ,
φώς να δώσει κι ανθρωπιά .

Ήτανε τα παιδιά διακόσια
κι οι δασκάλοι αυστηροί,
που τα δέρναν αν δεν είχαν
το κεφάλι τους γουλί .

Τρείς παπάδες μάνι μάνι
δεν προφταίναν τη δουλειά
θάνατοι , βαφτίσια , γάμοι
κι αγιασμοί για τη σοδειά .

Σέμπρο κάναν για καμάτι ,
σκάβανε κι από κοντά
κι αν δεν θέριζαν δεμάτι
λιβαδιάζανε τα ζα .

Είχαν όλοι τους αμπέλι,
του χωριού λαμπρή στολή,
όμως για το κοκκινέλι
χύναν ιδρώτα πολλοί.

Κλάδος , σκάψιμο και τρύγος ,
τι να πρωτοθυμηθείς ;
ο δραγιάτης ήταν λίγος
και χρειάζονταν δυο τρεις .

Τι θυμήθηκα να γράψω ;
πόσα ξέχασα να πω ;
μα φοβάμαι μήπως κλάψω
και για τούτο σταματώ .

Για τις αλλαγές που βλέπεις
« φταίει κι ο πολιτισμός »
κι όπως λένε πάλι πίσω
δε γυρίζει ο ποταμός.

Μάθε τα αυτά που σου ΄πα,
για να πας κι εσύ εμπρός,
τα παλιά δε θέλουν σκούπα
και χαθεί ο θησαυρός.

Καρυά 10 / 9 / 2005

Σπύρος Κ. Καραμούντζος

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Τυρί: έχει θέση σε κάθε διατροφικό πλάνο;

Το τυρί αποτελεί προϊόν ωρίμανσης, της στερεής ουσίας που διαχωρίζεται από το γάλα, όταν το πήξουμε προσθέτοντας ουσίες που το ξινίζουν και αποβάλουν το νερό του.

Το τυρί παράγεται από τα αρχαία χρόνια. Στη μυθολογία, ο Κύκλωπας Πολύφημος αναφέρεται ως ο πρώτος τυροκόμος. Δεν είναι γνωστό από πού βγήκε ετυμολογικά η λέξη τυρί. Αναφέρεται ως 'τυρός' από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, από τον Ευριπίδη στον 'Κύκλωπα' και από τον Αριστοφάνη στους 'Βάτραχους'.
Οι διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων σχετικά με το τυρί είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες των Ευρωπαίων ακόμη και των νότιων περιοχών, που κλιματολογικά μοιάζουν με τις δικές μας. Για εμάς, το τυρί δεν αποτελεί συμπλήρωμα φαγητού, είναι φαγητό! Αν παρατηρήσουμε τις συνήθειες των λοιπών Ευρωπαίων θα διαπιστώσουμε ότι το τυρί τρώγεται κατά παράδοση μετά το κύριο φαγητό. Στην Γαλλία π.χ. δεν αποτελεί το πρώτο βήμα του επιδορπίου. Ποτέ δεν θα δείτε Γάλλο να τρώει camembert μαζί με το φιλέτο του. Στην Ιταλία, το τυρί σερβίρεται συχνά ως ορεκτικό π.χ. mozzarella al pesto ή φρέσκια παρμεζάνα με ελαιόλαδο και ρόκα και δεν υπάρχει στο τραπέζι στον κύριο κορμό του γεύματος.

Το τυρί είναι πολύ ωφέλιμο για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς στα συστατικά του συμπεριλαμβάνονται οι βιταμίνες, το ασβέστιο, το νάτριο, το λίπος, η λακτόζη, η καζεΐνη, υδατάνθρακες, σάκχαρα και πρωτεΐνες. Τα ίδια συστατικά έχει και το γάλα, από το οποίο παράγεται. Το πλεονέκτημά του είναι ότι έχει πολύ μικρότερο όγκο από το γάλα και συνέπεια αυτού είναι να απορροφάται καλύτερα από τον οργανισμό.

Γνωρίζατε ότι το τυρί μπορεί να κατέχει θέση σε κάθε διατροφικό πλάνο;
Το τυρί αποτελεί ένα «πολύπλοκο» τρόφιμο, προερχόμενο από απλά συστατικά πρώτης ύλης. Αποτελεί μια θρεπτική επιλογή που μπορεί να συμπεριληφθεί σε κάθε διατροφικό πλάνο (Μεσογειακή διατροφή, DASH diet, διατροφή για φυτοφάγους, για την αντιμετώπιση της αρτηριακής υπέρτασης, ελεύθερης γλουτένης κ.ά.).

Ανάλογα με τον τρόπο και τα μέσα παρασκευής, οι παραγωγοί τυριού έχουν δημιουργήσει εκατοντάδες ποικιλίες τυριών ανά τον κόσμο, καθένα από τα οποία έχει τη δική του ιδιαίτερη γεύση, υφή και εθνική ταυτότητα.

Στο διαιτολόγιο των Αμερικανών, το τυρί αντιπροσωπεύει μόλις το 9% του ολικού λίπους και το 16% του κορεσμένου. Όσο αφορά στο νάτριο και συγκεκριμένα στο αλάτι που περιέχεται στο τυρί, αυτό αποτελεί βασικό συστατικό της παραγωγής τυριού, καθώς ελέγχει την υγρασία, την υφή, την γεύση, τη λειτουργικότητα, καθώς και την ασφάλεια του τροφίμου. Το αλάτι δεν μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως, παρ’ όλα αυτά κάποια είδη τυριών περιέχουν και απαιτούν για την παρασκευή τους μικρότερες ποσότητες αλατιού. Έτσι, λοιπόν, ακόμη και αν υπάρχει πρόβλημα αρτηριακής υπέρτασης ή κάποιας άλλης παθολογικής κατάστασης που απαιτεί λιγότερο νάτριο και κατά κόρον λιγότερο αλάτι στο διατροφικό πλάνο, το τυρί μπορεί να καταναλωθεί άφοβα, καθώς υπάρχει δυνατότητα επιλογής τυριού με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε αλάτι.

Τα τυριά βασισμένα στη σταθερότητα και την ηλικία ωρίμανσης μπορούν να δώσουν λύση σε κάθε διατροφικό πλάνο. Έτσι, λοιπόν, τα μαλακά τυριά και εκείνα μικρότερα σε ηλικία απαιτούν και περιέχουν λιγότερο αλάτι απ’ ότι τα σκληρά τυριά, παλαιωμένης χρονικά ηλικίας. Είναι σαφές, επομένως, πως κάθε είδος τυριού, ανάλογα με την προτίμηση του καθένα, μπορεί να εισαχθεί και να συμπεριληφθεί σε κάθε διατροφικό πλάνο. Αποτελεί ένα από τα θρεπτικότερα τρόφιμα, καθώς παρέχει στον οργανισμό το απαραίτητο ασβέστιο, βιταμίνη Α, φώσφορο και είναι πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης.

Τα περισσότερα τυριά είναι ελεύθερα από γλουτένη και επομένως μπορούν να καταναλωθούν άφοβα από τα άτομα που έχουν δυσανεξία στη γλουτένη. Ακόμη, η κατανάλωση τυριού σε συνδυασμό με άλλα τρόφιμα, όπως φρούτα και λαχανικά, από τα παιδιά μπορεί να τα οδηγήσει στην αύξηση της κατανάλωσής τους, σε περιπτώσεις που τα ίδια τα παιδιά δεν καταναλώνουν επαρκείς ποσότητες. Σίγουρα υπάρχουν και περιπτώσεις όπου η κατανάλωση τυριού σε συνδυασμό με ψάρι ή αυγό π.χ., δεν συνιστάται κυρίως για λόγους αποφυγής εμφάνισης αλλεργικής αντίδρασης. Όπως και να έχει όμως, όπως και να το προτιμάμε, είτε χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, είτε χαμηλής περιεκτικότητας σε αλάτι και νάτριο, είτε πλούσιο σε πρωτεΐνη, το τυρί αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα τρόφιμο που ταιριάζει σε κάθε διατροφικό πλάνο.

Καραγιάννη Τόνια , Κλινική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, M.Sc.
αρθρο απο : κυρ-βιολογία
http://kiou-kirbiologia.blogspot.com/2011/10/blog-post_3052.html

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: "Έλληνες ό,τι κάμομε θα το κάμομε, ..μονάχοι!!!

Μεταξύ των αριστουργημάτων που έγραψε ο μεγάλος Λιβανέζος ποιητής Xαλίλ Γκιμπράν (1883-1931),
είναι και το έργο «Ο Κήπος του Προφήτη». To ποίημα εκδόθηκε το 1923! Και μοιάζει με προφητεία της Ελλάδας...του σήμερα.

Ιδού ένα απόσπασμα :

«Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.

Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους».

ΥΠ ΟΨIΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».

Μίλαν Κούντερα
(Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)

Εἶσ' Ἕλληνας;
Τί προσκυνᾶς; Σηκώσου ἀπάνω!
Ἐμεῖς καὶ στοὺς θεοὺς ὀρθοὶ μιλοῦμε..




Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν, ας πήγαινα, αν τον χαλούσα, εγλύτωνα το έθνος μου.




Όταν αποφασήσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «Που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα

βατσέλα;», αλλά , ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.





Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απηύθυνε στην Πνύκα, τον πιο κάτω λόγο προς τους νέους του Α΄ Γυμνασίου της Αθήνας:

Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ' αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ' αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ' ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.

Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ' απλούς ανθρώπους, χωρικούς καί ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.

Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ' εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ [αντιβασιλέα], έναν πατριάρχη, καί του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες [προεστοί] εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα· διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε καί επτώχαινε.

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν άρμάδα. Άλλά δεν εβάσταξε!.

Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη. Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ' αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Άλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ισως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις τον Βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί. Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ' επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξ αιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα.

Εις αυτή την κατάσταση έρχεται ο βασιλεύς, τα πράγματα ησυχάζουν και το εμπόριο και ή γεωργία και οι τέχνες αρχίζουν να προοδεύουν και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει. Αλλά διά να αυξήσομεν, χρειάζεται και η στερέωσις της πολιτείας μας, η όποία γίνεται με την καλλιέργεια και με την υποστήριξη του Θρόνου. Ο βασιλεύς μας είναι νέος και συμμορφώνεται με τον τόπο μας, δεν είναι προσωρινός, αλλ' η βασιλεία του είναι διαδοχική και θα περάσει εις τα παιδιά των παιδιών του, και με αυτόν κι εσείς και τα παιδιά σας θα ζήσετε. Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι όποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους.

Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξ αιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοι σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ' ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε· και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.

Τελειώνω το λόγο μου.

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...