Google+ Γαλακτοκομικά Καρυάς - Μαυρόγιαννης Θεοδόσιος

Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2016

Ο ακρίτας της Αργολίδας - Ένα ξεχωριστό οδοιπορικό στο Αρτεμίσιο

H Καρυά είναι ένα από τα πιο όμορφα και γραφικά χωριά της ορεινής Αργολίδας. Το σκηνικό που στήνουν τα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, η ηρεμία του χωριού, ο φιλόξενος κόσμος, το καλό φαϊ, δεν χρειάζεται και πολύ για να κερδίσουν τον κάθε επισκέπτη. Όμως μια απλή βόλτα στο τηλεοπτικό Κολοκοτρωνίτσι δεν είναι αρκετή για αυτούς που έχουν μια… αδυναμία για τα βουνά.

Το Αρτεμίσιο άλλωστε, η κορυφή της Αργολίδας, είναι γεμάτο όμορφες γωνιές και κρυμμένα μυστικά που σε περιμένουν να τα ανακαλύψεις. Πέρα από το φυσικό κάλλος και τον αμόλυντο αέρα που γεμίζει τα πνευμόνια σου, αυτό το μέρος έχει και κάτι άλλο που δεν θα το νιώσεις αν δεν ακούσεις τις ιστορίες του. Έτσι, με τον φίλο και συνάδελφο Μιχάλη, πήραμε τον δρόμο προς την κορυφή κι αναζητήσαμε έναν παλιό φίλο…


Στα 1.300 περίπου μέτρα πάνω από τη θάλασσα, εκεί που νομίζεις ότι θα απλώσεις το χέρι και θα αγγίξεις την κορυφή του βουνού, συναντάς ένα μοναχικό σπίτι. Είναι του κυρ Βασίλη του Γαλάνη- του τελευταίου ανθρώπου που θα συναντήσεις πριν αφήσεις την ορεινή αργολική γη για να πάρεις τον κατήφορο για την Τρίπολη- ενός πραγματικού ακρίτα.

Εδώ και 84 χρόνια ο κυρ Βασίλης είναι ακούραστος "φρουρός" του βουνού και θεματοφύλακας της ιστορίας του. Ένας άνθρωπος που σ' αυτήν ακόμα την ηλικία σου σφίγγει το χέρι με δύναμη και καταλαβαίνεις ότι το πέρασμα των χρόνων δεν κατάφερε να του στερήσει την όρεξη και τη ζωντάνια του. Εκεί τον μεγάλωσαν, εκεί μεγάλωσε κι αυτός την οικογένειά του.

Αμέσως με το που μας είδε μας καλωσόρισε και μας φώναξε να μπούμε να κάτσουμε μέσα στο σπίτι γιατί ο αέρας έξω δε σήκωνε αστεία.

"Βοριάς, μας έχει πεθάνει αυτές τις μέρες", μας λέει.

Προσφέρθηκε να μας φιλέψει, αλλά αρνηθήκαμε ευγενικά, για να τον γλυτώσουμε από τον κόπο.

"Δεν έχω και πολλά". Πριν μια βδομάδα, που έλειπε γιατί ήταν στην Αθήνα, στο νοσοκομείο εξαιτίας μιας κοίλης που τον ταλαιπωρούσε, ήρθαν και τον λήστεψαν. Του πήραν τη γεννήτρια, τη στόφα και τις δύο καραμπίνες του.

"Εμένα βρήκαν", λέει με παράπονο, "αλλά πάλι καλά". "Ήταν νωρίς και δεν είχε επιστρέψει το κοπάδι μου από τη βοσκή, θα μου έκλεβαν και ζωντανά". Χαρά στο κουράγιο σου κυρ Βασίλη, σκέφτομαι. Αφού σου "σήκωσαν" όλο το σπίτι και βρίσκεις και θετικό σ' αυτή την ιστορία, μπράβο σου.

Έχει 150 γίδια ο κυρ Βασίλης. Τα αφήνει το πρωί να βοσκήσουν και αυτά με το σούρουπο παίρνουν, χωρίς πολλά-πολλά, τον δρόμο της επιστροφής.

Η πρώτη Καρυά

Θυμάται τα δύσκολα χρόνια, όταν ήταν μικρός. Τότε, πριν τον πόλεμο το χωριό της Καρυάς ήταν χτισμένο εκεί πάνω, στα 1200-1300 μέτρα, πριν κατέβουν στη συνέχεια στα 900μ. και τέλος στη σημερινή τοποθεσία του. Εκεί πάνω γεννούσαν, εκεί πάνω καλλιεργούσαν, όλα ξεκινούσαν από εκεί.

"Να, εμένα πάνω σε εκείνον εκεί τον βράχο με έκανε η μάνα μου", λέει και δείχνει έξω από το σπίτι του, τον απέναντι βράχο στο βουνό.

"Δεν πρέπει να ήταν και πολύ εύκολο κυρ Βασίλη", αστειεύομαι.

"Βρίσκαν ένα δέντρο κόντρα και κρατάγαν οι γυναίκες και σφιγγόντουσαν μέχρι να βγει το μωρό", λέει και γελάει.

"Η δουλειά κι αυτή δύσκολη. Πως έβγαινε το φαγητό, τότε εκεί πάνω";

"Με το χέρι και το δρεπάνι το θερίζανε τότε το στάρι. Το φορτώναμε στα άλογα και τα γαϊδούρια και το κατεβάζαμε μέχρι τον κάμπο, κάτω από την Καρυά. Αν τύχαινε και κουτσαινόταν κανένα ζώο, άστα μην τα συζητάς".

"Ποδαρόδρομος";

Αν ήθελες να κατέβεις στο Άργος ή να πας στην Τρίπολη, ήταν 2-3 ώρες". (Μάλλον φιλόδοξοι οι χρόνοι του κυρ Βασίλη, εκτιμώ. Για βάλε άλλο τόσο...)

"Κατοχή νιώσατε εδώ πάνω";

"Αν νιώσαμε; Για να φάμε, παίρναμε βελανίδια και τα αλέθαμε μαζί με στάρι κι ότι άλλο βρίσκαμε και τρώγαμε τη μπομπότα, γιατί ούτε φαϊ δεν είχαμε. Οι πιο κονομημένοι ρίχναν και σταφίδα μέσα να νοστιμίσει".

"Τον έχεις φτιάξει τώρα τον κηπάκο σου, ωραία έξω τώρα κυρ Βασίλη, μπράβο".

"Μάλιστα. Αλλά και τι να βγει εδώ πάνω. Την πέτρα πρέπει να σκάψεις για να καλλιεργήσεις. Να μας φορολογάνε ξέρουνε, όμως. Μας βάλαν και τα δηλώσαμε και μας ζητάνε και λεφτά γι' αυτά εδώ. Δεν αφήνουν τίποτα".

"Εδώ πάνω θα ξεχειμωνιάσεις κυρ Βασίλη";

"Μέχρι του Αγιου-Δημητρίου ελπίζω να κάτσω. Μετά θα κατέβω κάτω στο κτήμα (σ.σ στα Γαλαναίικα). Έχω σπείρει σιτάρι φέτος, αλλά πολλή ξηρασία και θα το χάσω, γαμώτη του. Εδώ πάνω μπορεί να φτάσει και πάνω από ένα μέτρο το χιόνι".

Είχε αρχίσει να νυχτώνει κι έπρεπε δυστυχώς να αφήσουμε την ωραία παρέα του κυρ Βασίλη και να γυρίσουμε σιγά-σιγά.

"Καθίστε ντε, να πούμε τίποτα"... Σε λίγη ώρα θα ερχόταν η γυναίκα του. Θα έφερναν δύο αγελάδες να τις πάνε στην Τρίπολη για σφάξιμο. Την πετύχαμε καθ'οδόν στην επιστροφή, τρία αγροτικά.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε, αφού φτάσαμε ως εκεί, να μην κάνουμε στάση λίγο πιο πέρα από το σπίτι της οικογένειας Γαλάνη, για να γεμίσουμε τα παγούρια μας νερό από την πηγή, στο Μπρακατσάκι. Νερό-κρύσταλλο. Μια από τις ορεινότερες πηγές της Αργολίδας, αν όχι η πιο ορεινή.

Τόσα ωραία πράματα. Αλλά σαν τη δύναμη και το κουράγιο που σου δίνει μια κουβέντα με τον κυρ Βασίλη, τίποτα. Ένας άνθρωπος λεβέντης, ένα μυαλό κοφτερό στα 84 του χρόνια. Που έχει επιλέξει να ζει μακριά από τα πολλά.
Κι όμως έχω σίγουρα δει πολλούς που ζουν κοντά στα πολλά, αλλά δείχνουν να βρίσκονται πολύ πιο μακριά από την πραγματικότητα.

Σκέφτομαι, τελικά, μήπως για όλους είναι επιβεβλημένη μια τέτοια βόλτα που και που. Εκεί στην κορυφή της Αργολίδας, η συναναστροφή με έναν άνθρωπο που εδώ και 84 χρόνια στα άγρια βουνά και τις τόσες αντιξοότητες, δεν έχει "μασήσει" ποτέ, ήταν τόσο αναζωογονητική, περισσότερο κι από τον πεντακάθαρο αέρα της.

Κάπως έτσι, πήραμε τον δρόμο για τον... πολιτισμό, που λέμε.

Του Μάνου Παπαδάκη
΄


Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Οι «καρποί της Αργολικής Γης» είναι μοναδικοί και εκλεκτοί




Με απόλυτη οργανωτική επιτυχία και με επίτευξη των στόχων, πραγματοποιήθηκε η 1η Αργολική Έκθεση τοπικών-επίλεκτων προιόντων, στο Ναύπλιο και στον πολυχώρο «Φουγάρο».



  Η έκθεση οργανώθηκε απ’ την Περιφερειακή Ένότητα Αργολίδας και ολοκληρώθηκε χθες το βράδυ. Γλυκά, γαλακτοκομικά, ζυμαρικά, τυροκομικά, εσπεριδοειδή, μπύρες, ελαιόλαδο, μέλι και άλλα προιόντα της Αργολικής Γης, εκτέθηκαν στους επισκέπτες.
Στόχος της Περιφέρειας Πελοποννήσου είναι η ανάδειξη και η προώθηση σε νέες αγορές των προιόντων αυτών που είναι και προστατευόμενα και με ονομασία προέλευσης.

Η στήριξη και η βελτίωση των συνθηκών και των όρων του πρωτογενούς τομέα, θα βοηθήσει την Αργολική οικονομία και κοινωνία και για το λόγο αυτό, η διοίκηση της Περιφέρειας Πελοποννήσου, φιλοδοξεί με τέτοιες πρωτοβουλίες να σταθεί δίπλα στους παραγωγούς και να τους ενισχύσει σ’ όλα τα επίπεδα.


 Στ. Ζορμπαλάς




Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2016

Αγνά Τυροκομικά Προϊόντα, φτιαγμένα με σεβασμό στην παράδοση




  Τα χωριά της ορεινής Αργολίδας που απαγκιάζουν στις πλαγιές του Αρτεμίσιου όρους, διακρίνονται για το ιδιαίτερα όμορφο αλλά φτωχό φυσικό περιβάλλον τους.  Ανάμεσα  στα ποιοτικά προϊόντα  που παράγονται εκεί, ιδιαίτερη θέση  κατέχουν τα τυροκομικά , για την υψηλή ποιότητά τους και την γεμάτη αρώματα του βουνού γεύση τους.



   Αιώνων παράδοση στην αιγοπροβατοτροφία, σε συνδυασμό με την εμπειρία  των γηγενών κατοίκων, να αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο το γάλα των κοπαδιών των ορεινών βοσκοτόπων, δίνουν προϊόντα άξια προσοχής και ...δοκιμής!


  Μιλάμε με τον Θεοδόση Μαυρόγιαννη, από το χωριό Καρυά, ο οποίος διαθέτει μια πρότυπη τυροκομική  επιχείρηση, μαζί με την γυναίκα του Αγγελική και τους  τέσσερις γιους τους, τον Επαμεινώνδα, τον Κώστα, τον Νικήτα, και τον Γιώργο.

-Σε ποιο επίπεδο, σε σχέση με την ζήτηση στην εσωτερική αγορά, βρίσκεται η παραγωγή τυροκομικών προϊόντων  στην Ορεινή Αργολίδα;
    Αν και σε γενικές γραμμές η τυροκομία στην Πελοπόννησο είναι σε ικανοποιητικά επίπεδα,στην ορεινή Αργολίδα υπάρχουν ελάχιστα τυροκομεία.Το καλό είναι ότι ο καταναλωτής αναγνωρίζει την διαφορά ποιότητας στο προϊόν,προτρέποντας την στροφή στην ορεινή παραγωγή τυροκομικών προϊόντων.  Άλλο γάλα θα δώσει το ζώο που τρέφεται με χόρτα του βουνού και άλλο αυτό που τρέφεται με σόγια.



-Πως θα χαρακτηρίζατε τον τρόπο επεξεργασίας της πρώτης ύλης που ακολουθείτε στην επιχείρησή σας;

    Αγνά Προϊόντα, φτιαγμένα με σεβασμό στην παράδοση, είναι  ο απαράβατος κανόνας μας που μας δικαιώνει διαρκώς.

-Ποια θα θεωρούσατε ως ποιοτικά χαρακτηριστικά των προϊόντων σας;

   Το κύριο ποιοτικό πλεονέκτημα των προϊόντων Καρυάς είναι το γάλα. Συλλέγεται καθημερινά από ελεύθερα ζώα της οροσειράς του Αρτεμισίου.Σε συνδυασμό με την εμπειρία μιας επαγγελματικής διαδρομής  στα τυροκομεία του πατέρα (Θεοδόση Μαυρόγιαννη), επιτυγχάνεται το τέλειο αποτέλεσμα. Ένα τυρί, με οσμή βουνού και γεύση από ορεινά βότανα!


-Υπάρχουν περιθώρια για μεγαλύτερη ανάπτυξη της αιγοπροβατοτροφίας στην περιοχή σας; 
   Ο κλάδος της αιγοπροβατοτροφίας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κλάδους της πρωτογενούς ζωικής παραγωγής. Συμβάλει καθοριστικά στην αγροτική ανάπτυξη του σχεδόν άγονου τόπου μας και στη διατήρηση του κοινωνικού ιστού στο ιστορικό χωριό ,αξιοποιεί τις ορεινές και μειονεκτικές εκτάσεις μας, που είναι αδύνατο να αξιοποιηθούν διαφορετικά.
Πάντα όμως υπάρχει χώρος για μεγαλύτερη  ανάπτυξη.Αρκεί να υπάρχει αγάπη και πραγματική  θέληση για εργασία και όχι να είναι αυτοσκοπός το χρήμα.

-Υπάρχει μέλλον για τους νέους που ασχολούνται με τον πρωτογενή τομέα της οικονομίας, όπως εσείς;
  Όσο πιο νέα και φρέσκα μυαλά εισέρχονται στον πρωτογενή τομέα στη χώρα μας, τόσο μεγαλύτερο είναι το κέρδος για τον τόπο.Αρκετοί νέοι άνθρωποι μέσα στη δύσκολη οικονομική συγκυρία τόλμησαν και τα κατάφεραν στον πρωτογενή τομέα και αυτοί πρέπει να είναι το πρότυπό μας. Πρότυπο όχι για την επιλογή να δημιουργήσουν στον βασικό πυλώνα  της οικονομίας μας, άλλα για το σθένος την επιμονή ,την αντοχή που επιδεικνύουν, στην υπερνίκηση των εμποδίων  που σε άλλους φαντάζουν ανυπέρβλητα.
Και όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας : "Πολλά κεφάλια ραγίζουν αλλά στο τέλος θα σπάσουν τα σίδερα". 


Άρθρο από http://agroeconomy.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Τρίτη 7 Ιουνίου 2016

Αυγουστιάτικο Εργαστήρι Τραγουδιού στην Κρήτη!


 



    Μια ευκαιρία για όσους αγαπάμε το τραγούδι να γνωρίσουμε καλύτερα τη φωνή μας και να επεκτείνουμε τις δυνατότητές τις, μέσα σε 8 ημέρες δίπλα και μέσα στη θάλασσα της Κρήτης!























     ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΠΙΟ ΚΑΤΩ , 'Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ!
Τηλ 6945 447223, angelakisv@gmail.com
Βαγγέλης Αγγελάκης























































     An opportunity for all who love singing to get to know their voice better and expand its horizons, during 8 days next to and inside the sea of Crete!









































Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Σάββατο 23 Απριλίου 2016

Το παιδί από τo Χαϊδάρι ανοίγει δρόμους -όχι μόνο για τον εαυτό του!

Η “ΒΙΑΙΗ” ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ "ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΙΑΝΟΥ" 
ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΧΩΡΙΟΥ


Αποφάσισε ότι δεν θα περιμένει για πάντα. Κατάλαβε ότι ευκαιρίες για μια καλή δουλειά στην Αθήνα δεν υπάρχουν και... "έριξε μαύρη πέτρα" στον παλιό τρόπο ζωής του. "Ή τώρα ή ποτέ", σκέφτηκε. Στα 29 του χρόνια έκανε το μεγάλο άλμα και βρέθηκε να παλεύει στα άγνωστα νερά της επαρχίας. 


Για πρωτογενή παραγωγή δεν μιλούν όλοι; Ναι, είναι μόδα στην κρίση, μόνο που ο Μάκης δεν έμεινε στα λόγια... Άλλωστε, σαν πρωταθλητής του στίβου στους δρόμους αντοχής, έχει μάθει να ξεπερνάει τα όριά του και τώρα βγαίνει νικητής στον σκληρότερο μαραθώνιο της ζωής του! Σε σημείο να γίνεται παράδειγμα και για τα ντόπια παιδιά, που μέχρι πριν λίγο καιρό σνόμπαραν τη δουλειά του πατέρα τους στα πρόβατα. Τελικός στόχος της προσπάθειας είναι η καθετοποίηση της παραγωγής καλαβρυτινής φέτας, του "ελληνικού χρυσού" στο εξωτερικό, με τη δημιουργία μικρού τυροκομείου μέσα στη μονάδα τους.

Μιλάμε για τον Μάκη Βραχλιώτη, γιο του προέδρου του Γυμναστικού Συλλόγου Χαϊδαρίου Σάκη Βραχλιώτη, νέο επιχειρηματία στον χώρο της κτηνοτροφίας, που ξεπέρασε ταμπού και προκαταλήψεις, ξορκίζοντας για πάντα τον εφιάλτη της ανεργίας.

Ολική ανατροπή

Η δουλειά στην οικοδομή πέθανε και έτσι από το ξυλουργείο του πατέρα του βρέθηκε στο Σκεπαστό Καλαβρύτων, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, νοικιάζοντας σε χαμηλή τιμή ένα μοναστηριακό κτήμα της Μητρόππολης Καλαβρύτων (εδώ αξίζει να πούμε ένα μπράβο στον Αμβρόσιο). Ο Μάκης και ο πατέρας του έριξαν εκεί τις οικονομίες τους και απέραντη όρεξη για δουλειά. 

Κτηνοτροφία, λοιπόν, αλλά πώς, όταν δεν έχεις την παραμικρή ιδέα; Απλά, ρωτάς τους ειδικούς. Στο μεταξύ, οι ντόπιοι παραγωγοί έβαζαν στοιχήματα στο καφενείο σε πόσους μήνες θα ψοφήσουν οι προβατίνες των Βραχλιώτηδων. Όμως το παιδί της πόλης σήκωσε τα μανίκια, διάβασε πολύ, επισκέφθηκε πρότυπους στάβλους σε όλη την Ελλάδα. Μια Κυριακή, από τις πρώτες που βρέθηκε στα Καλάβρυτα, πήγε να παρακολουθήσει μια ημερίδα για τη διαχείριση του Βουραϊκού σε σχέση με την κτηνοτροφία. Στην αίθουσα ήταν μόνοι τους, πατέρας και γιος, με τους ομιλητές!

"Διαβάζω - ακούω - εφαρμόζω - μαθαίνω στην πράξη", είναι το μότο του. Όσο για κοινοτικές επιδοτήσεις... ούτε ευρώ. Οι αιτήσεις απορρίπτονται για αστείους γραφειοκρατικούς λόγους 

Κάνουν γενετική βελτίωση των προβάτων, ελεγχόμενη σίτιση, ελεγχόμενη παραγωγή, ελεγχόμενο άρμεγμα. Συνεργάζονται με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και κάθε μήνα επισκέπτεται τη μονάδα τουςειδικός ζωοτέχνης. Καθόλου παράξενο, λοιπόν, που οι καλοζωισμένες 300 χιώτικες προβατίνες τους τούς ανταποδίδουν τις περιποιήσεις με σχεδόν τρεις φορές περισσότερο γάλα από τους τοπικούς κτηνοτρόφους! 





Τελικά, "φτιάχνουν την πιάτσα"

Αν νομίζει κανείς ότι μιλάμε για έναν ειδυλλιακό περίπατο στην εξοχή, πέφτει έξω. "Τον πρώτο χρόνο κλάψαμε, πονέσαμε, ματώσαμε, ιδρώσαμε, στεναχωρηθήκαμε, αλλά δεν απογοητευτήκαμε", λέει ο Μάκης. Ούτε κουβέντα για καφενείο, σε σημείο ώστε κάποιοι που "έπιαναν στασίδι" από το πρωί, σχολίαζαν ότι "χαλάνε την πιάτσα". Αθάνατη ελληνική επαρχία...

"Εμείς δεν ποντάρουμε σε εύκολο χρήμα και επιδοτήσεις. Δεν έχουμε Navara, αλλά μια απλή ρυμούλκα", λέει ο Μάκης. "Δεν χαλάμε 30 ευρώ τη μέρα στο καφενείο, αλλά τα πρόβατά μας είναι ταϊσμένα." 

Ωστόσο, ο πρώτος δύσκολος καιρός πέρασε, ο στάβλος χτίστηκε με πολλή προσωπική εργασία και σιγά σιγά άρχισε να περισσεύει λίγος χρόνος. Ο Μάκης έπιασε επαφή με την τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, όπου σήμερα είναι σέντερ φορ. Ο πάγος με τους ντόπιους έσπασε. Βγαίνει στα Καλάβρυτα, αλλά επειδή οι προτάσεις εξόδου είναι λίγες, με την παρέα του κατεβαίνουν και στην Πάτρα ή το Αίγιο. Αγαπά τις βόλτες στην πανέμορφη ορεινή φύση της περιοχής και, όποτε μπορεί, ακολουθεί τους φίλους του στο κυνήγι. Αρκετά κορίτσια δεν κρύβουν το ενδιαφέρον τους για το "παιδί της πόλης που έγινε κτηνοτρόφος", μάς λέει ο πατέρας του.



Κάποιοι παραγωγοί βλέπουν τη διαφορά και τού ζήτησαν το τηλέφωνο του ζωοτέχνη που επισκέπτεται τακτικά τη μονάδα του. Οι συνθήκες εργασίας στον στάβλο του είναι πολύ καλύτερες από αυτές της παραδοσιακής κτηνοτροφίας. Για παράδειγμα, αρκετοί νέοι βρίσκουν πολύ καλύτερο το μηχανικό άρμεγμα και ήδη κινούνται να αγοράσουν αμελκτήρια.

Καταλαβαίνουν ότι στην εποχή μας δεν επιβιώνεις σαν παραδοσιακός βοσκός, αλλά ως επιχειρηματίας που εφαρμόζει τεχνολογίες και επιστημονική γνώση. Ήδη πολλοί, μετά την "βίαιη" εισβολή του Μάκη στη ζωή του χωριού τους, βλέπουν με άλλο μάτι τη δουλειά του πατέρα τους, την οποία είχαν απορρίψει. Το παιδί από το Χαϊδάρι, που δεν είχε πλησιάσει ποτέ στη ζωή του προβατίνα, ανοίγει δρόμους -όχι μόνο για τον εαυτό του.


Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016

Η κηδεία της… γουρουνίτσας και ο Δεσπότης

  Στην Καρυά του Άργους (τηλεοπτικό… Κολοκοτρωνίτσι), κάπου στις αρχές του ’50, ένας αγρότης έθρεφε μια γουρουνίτσα, να την παχύνει και να την σφάξει στις Γιορτές.

Στον χώρο  όπου την είχε, όπως κάνουν όλα τα γουρούνια, το ζωντανό έσκαβε το έδαφος με τη μουσούδα του και κάποια στιγμή έβγαλε στην επιφάνεια ένα κιούπι με λίρες, προφανώς κρυμμένο από τους αντάρτες. Τρελός από τη χαρά του ο αγρότης, μάζεψε τις λίρες και ευγνώμων προς τη γουρουνίτσα που τις ξέθαψε, έδωσε την υπόσχεση:

-Καλή μου γουρουνίτσα, για το καλό που μου έκανες δεν θα σε σφάξω ποτέ, θα σε έχω και θα σε περιποιούμαι και άμα πεθάνεις θα σε κηδέψω σαν άνθρωπο!

Κάποτε, ψόφησε η γουρουνίτσα, ο άνθρωπος την έκλαψε σαν να έκλεγε δικό του άνθρωπο και κίνησε να βρει τον παπά του χωριού, τον παπα Χρήστο Λάμπα, να υλοποιήσει και την τελευταία του υπόσχεση προς το ζωντανό.

Ο παπάς, μόλις άκουσε την επιθυμία του συγχωριανού του έφριξε – να θάψει το ζωντανό με νεκρώσιμη ακολουθία(!) –  και τον αποπήρε:

-Δεν γίνονται τέτοια πράγματα!

Ο Παπαχρήστος Λάμπας με τη σύζυγό του
 Γεωργία Μαυροκορδοπούλου
και τον εγγονό του
Γιάννη Παπασωτηρίου (Μπουνάτσος).
Ο πονηρός Καρυώτης, όμως, ήταν προετοιμασμένος και βγάζοντας μια χούφτα λίρες από την τσέπη του, ρώτησε τον παπά:

-Φτάνουν αυτά, παπά μου, για τα έξοδα;

Ο παπα Λάμπας, συγκινήθηκε στη θέα του χρυσίου και αφού τοποθέτησαν τη νεκρή γουρουνίτσα σε μια τάβλα τέλεσε την εξόδιο ακολουθία…

-Άμωμοι εν οδώ, αλληλούια…

Όλοι ήσαν ευχαριστημένοι, έλα όμως που κάποιοι ζηλόφθονοι το «σφύριξαν» στο Δεσπότη, στο Ναύπλιο…

Τον καλεί, λοιπόν, ο Δεσπότης με την πρόθεση να τον αποσχηματίσει για το βαρύτατο αυτό ατόπημα, να κηδέψει γουρούνι σαν να ήτανε άνθρωπος…

Κατεβαίνει ο παπα Λάμπας στ’ Ανάπλι, πάει στο Μητροπολιτικό μέγαρο, ασπάζεται την δεξιά του Δεσπότη και ακούει τα εξ αμάξης:

Παπαχρήστος Λάμπας με τις φουστανέλες
 πριν γίνει παπάς και ο πατέρας του Γεώργιος.
-Πάτερ, υπέπεσες σε μεγάλο αμάρτημα και είμαι υποχρεωμένος να λάβω μέτρα!

Βάζει, τότε,  το χέρι στην τσέπη ο παπα Λάμπας και βγάζει τις μισές λίρες, ακουμπώντας τες στο τραπέζι.

-Σεβασμιώτατε, με την ευκαιρία, σας φέρνω και αυτά, που μου τα έδωσε για σας ο ιδιοκτήτης της τεθνεώσης…

Και ο Δεσπότης, εμφανώς μαλακωμένος:

-Τι λες, με σκέφτηκε και μένα η… συγχωρεμένη;

Και η ιστορία έληξε εκεί…

Γιώργος Ν. Μουσταΐρας

Άρθρο από https://argolisnews.wordpress.com/
Φωτογραφίες https://argolikivivliothiki.gr

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...

Διαδρομές  ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ - Υψ. 1771 μ.

Hellaspath :: Αρχείο ορεινών διαδρομών για GPS στα Ελληνικά βουνά

Διαδρομές

 ΑΡΤΕΜΙΣΙΟ - Υψ. 1771 μ.
Νομός: Αργολίδας


Aρχεία Σημείων Προορισμού του Βουνού (Waypoints)
Σύνολο Σημείων Waypoints: 12
Aρχείο Σημείων Προορισμού GPS Exchange (GPX): Artemisio.gpx 
Aρχείο Σημείων Προορισμού OziExplorer (WPT): Artemisio.wpt
Aρχείο Σημείων Προορισμού GoogleEarth (KML): Artemisio.kml 
Aρχείο Σημείων Προορισμού με όλες τις Διαδρομές: Artemisio_total.kml 
Το Αρτεμίσιο είναι βουνό της Πελοποννήσου με υψόμετρο 1.771 μέτρα και βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Αρκαδίας. Βόρεια ενώνεται με το Λύρκειο, ανατολικά καταλήγει στο οροπέδιο της Μαντίνειας και νότια συνδέεται με τις απολήξεις του Πάρνωνα. Είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς που ενώνει τον Κορινθιακό με τον Αργολικό κόλπο και περιλαμβάνει τα βουνά Κυλλήνη, Ολίγυρτο, Τραχύ και Λύρκειο. Στο Αρτεμίσιο υπάρχει μεγάλη σήραγγα της εθνικής οδού Κορίνθου - Τριπόλεως.
Διαδρομές στο βουνό: 1
1.

Καρυά-Χτένια Αρτεμισίου-Μαλεβός Αρτεμισίου (1771 μ.)
Μήκος: 5285 μ.
Υψ. Ανάβαση: 812 μ.
Υψ. Κατάβαση: 475 μ.
Μέγιστο Υψόμετρο: 1773 μ.
Ελάχιστο Υψόμετρο: 1045 μ.
Τrackpoints: 212
Λίγο πριν από την πλατεία της Καρυάς, η άσφαλτος προς αριστερά οδηγεί σε υψόμετρο 1100 περίπου μέτρων στην παλιά μονή της Παναγίας, πάνω σε ωραίο φυσικό μπαλκόνι με θέα στον αργολικό κάμπο. Στο χώρο της εκκλησίας υπάρχουν δέντρα, γρασίδι και πηγή, και μπορεί να γίνει εδώ διανυκτέρευση με σκηνή.
Συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο (που καταλήγει στη Νεστάνη) και μετά από περίπου 800 μέτρα βλέπουμε σήμανση για την είσοδο στο μονοπάτι. Από εδώ αρχίζει η καταγραμμένη διαδρομή. Ανηφορίζουμε σε ομαλό δασωμένο μονοπάτι και συναντούμε χωματόδρομο. Το μονοπάτι καταλήγει στη Νεραϊδόβρυση απʼ όπου ακολουθούμε πορεία δεξιά (βόρεια και μετά δυτικά) προς την κορυφογραμμή. Μόλις φτάσουμε στην κορυφογραμμή, ακολουθούμε τα χτένια μέχρι την κορυφή Μαλεβό (1771 μ.). Η διαδρομή έχει κάποια εύκολα τεχνικά περάσματα. Ένα σχοινί δε βλάπτει. Η επιστροφή γίνεται από τη κλασσική διαδρομή. Από το κολωνάκι κινούμαστε για λίγο ανατολικά και μετά ακολουθούμε τη κορυφογραμμή προς το Νότο. Στη συνέχεια ακολουθώντας τα σημάδια του μονοπατιού προς Βορρά, ολοκληρώνουμε τον κύκλο επιστρέφοντας στη Νεραϊδόβρυση.
Καταγραφή διαδρομής: Σιδηράς Γιώργος


Στην κορυφογραμμή, μερικά λεπτά πριν την κορυφή. (φωτό: Θ. Δίτσας) (09-06-2014)


Η διαδρομή του τόπου μας εδώ

Διαβάστε περισσότερα για αυτό το θέμα...